Wat krijg je als je het bordspel Zeeslagje verfilmt, Rihanna daar een hoofdrol in laat spelen en dit vervolgens door Double Helix Games laat omzetten tot een game voor de moderne consoles? Juist ja, een first person shooter! Ik zou bijna zeggen; alwéér een FPS, want daar hadden we er nog niet genoeg van. Voegt Batlleship nog iets toe aan het genre? Natuurlijk wel: boten!

Laat ik direct met de deur in de kajuit vallen; Battleship (BS) is een echte filmgame. Niet alle games gebaseerd op films vind ik in de categorie filmgame vallen. Een filmgame moet tegelijkertijd met een film uit komen en qua verhaallijn gebaseerd zijn op de film. Ik zie dit als de “officiële” kwalificatie, maar vaak zie je nog aan een aantal andere aspecten dat je te maken hebt met een filmgame. Filmgames zijn over het algemeen haastige en incomplete producten waar originaliteit ver te zoeken is. Wat deze richtlijnen betreft is BS een rasechte filmgame. Trouwens, dat filmgames ondanks deze negatief klinkende kwalificaties niet altijd slechte spellen hoeven te zijn, liet Captain America onlangs zien.
 

Ik ben geen filmgame, ik ben Halo!

BS zelf probeert zich niet als filmgame te presenteren. Zo zullen er geen optredens van personages uit de film zijn. Als speler voer jij namelijk de oorlog over het land ter ondersteuning van de actie uit de film (welke op zee plaatsvindt). Ook ontbreken er beelden uit de film en dus zijn alle tussenfilmpjes met de krakende ingame engine gemaakt. Wat BS wel probeert te zijn is een Halo kloon. Dat proef en zie je aan de sfeer en het ontwerp van wapens en omgevingen. En aan het feit dat iedereen je ‘Chief’ noemt gedurende de game. Is BS dan een goede Halo kloon?



Welkom op Hawaï

Laten we het filmische aspect van de game achterwege laten en kijken naar de kwaliteit van BS als FPS. Een shooter dus, alweer. Ondersteund door de boten in de zee, baan jij je een weg over de Hawaiiaanse eilanden. Deze kleurrijke omgevingen zijn ten prooi gevallen aan een invasie van buitenaardsen. Deze hebben het weer eens op de planeet voorzien, specifiek op onze ultra geheime laboratoria op Hawaï. Hiervoor hebben de buitenaardsen razendsnel obstakels geplaatst die wij op dienen te blazen door op "x" te drukken. Ook lopen er aliens rond met allemaal hetzelfde uiterlijk en hetzelfde energie pistool. Deze proppenschietertjes kun je vinden wanneer je de aliens hebt neergeschoten met je eigen wapens, zoals het een standaard dertien-in-het-dozijn shooter betaamt. BS doet niet mee aan moderne trends: je wapens zijn niet te upgraden of op enige wijze te verbeteren. Hiernaast is er een indrukwekkend arsenaal van slechts 3 aardse wapens te vinden en 4 buitenaardse wapens. Dat het niet veel uitmaakt welk wapen je gebruikt komt deels door de slechte besturing en deels door de geringe impact die de wapens lijken te hebben. Het beste wat je kunt doen, is alle vijanden neerslaan. Behalve een sniper-rifle welke explosies veroorzaakt, werkt de mêlee tevens het meest bevredigend.

My first boat game

Voegt BS dan helemaal niets toe aan de gamesindustrie? Toch wel een beetje, want naast de matige actie op het land, mag je via de Battlecom en zogenaamde wildcards ook met een aantal boten aan de slag. De Battlecom laat een raster zien waarop je boten kunt positioneren rondom het eiland waar je je op dat moment bevindt. Je kunt de boten met andere boten laten duelleren, maar ook op ondersteunende posities neerleggen. Vanuit deze posities kan iedere boot een unieke aanval op het land uitvoeren. Dit werkt als een soort speciale kracht en biedt een leuke afwisseling op de middelmatigheid van de schietactie. Interessant zijn de wildcards. Iedere verslagen vijand kan een dergelijke wildcard laten vallen. Eenmaal verzameld kun je de wildcards inzetten om je schepen (tijdelijk) te versterken of om zelf voor korte tijd de controle over te nemen! De eerste paar keren is het leuk om met de verschillende boten aan de slag te gaan, al helemaal als je met de legendarische USS Missouri het vuur op de aliens mag openen. Helaas is ieder gevecht hetzelfde en is de meeste actie “on rails”. Je bestuurt de boot dus niet echt en hoeft eigenlijk alleen de wapens af te laten gaan. Hier had meer ingezeten, maar zoals gezegd biedt het een alternatief voor de landactie. 



Waar voor je geld?

Kort gezegd: nee. Als downloadable game zou dit niet hebben misstaan, maar voor het volle pond zou niemand een dusdanig gebrek aan originaliteit mogen aanschaffen. De bootactie is dermate oppervlakkig en de FPS elementen ronduit onthutsend zwak dat Double Helix, wat toch een verleden heeft met games als Earthworm Jim en MDK, zich hiervoor diep moet schamen. Ik kan me alleen voorstellen dat de druk om de game tegelijkertijd met de film in de schappen te hebben, de makers de kans heeft ontnomen om hier iets moois van te maken. Ironisch genoeg is bijvoorbeeld de Nintendo DS versie stukken beter uitgewerkt. 

Conclusie

BS laat zien hoe het niet moet: slechte controls, slechte graphics en een “knippen en plakken mentaliteit”, linea recta van andere games. Het mag dan recessie zijn, dit soort games verpesten niet alleen de reputatie van filmgames, maar ook van games in het algemeen. Het is treurig dat anno 2012 uitgevers nog steeds te lui zijn om te investeren in het maken van goede filmgames. Met het verhaal en de personages al klaar en uitgewerkt, zou een ontwikkelaar zich op de gameplay kunnen en moeten richten. Het feit dat BS geen multiplayer bevat is hier een voordeel: ik zou me niet online durven vertonen met deze game. Ik kan wat flauwe grapjes maken en zeggen dat de moed hiervan mij in de schoenen zinkt of dat het water hiervan in mijn ogen loopt, maar treffender vond ik de  conclusie over film zelf op een Engelse site: Battleship; it sinks!

 
Deze review is geschreven door Jeroen Knop