Nou ja het was bij The Boys vooral om te laten zien "Kijk eens wat wij durven!" zonder dat er enig impact was op het verhaal verder.

Maar als ik er goed over nadenk is de serie inderdaad minder geworden en dat is heel jammer. En het is niet zoals bij Game Of Thrones dat je de schrijver van het bronmateriaal de schuld kan geven. 😏

Klaag: op het werk (ja op het WERK of all places) heeft men oranje vlaggetjes opgehangen. Echt bewaar dat soort onzin voor thuis.




Ok, er is één WK nummer dat wel tof is. 😈

Zure pruim op kantoor die de oranje versiering niet kan waarderen.

Vind ik dan een volledig verkeerde insteek. Het idee dat superheldenverhalen niet zo rooskleurig hoeven te zijn dat Superman langskomt en alles weer goedmaakt, kun je toch veel dieper uitwerken dan: "Oh, The Deep heeft seks met vissen" of "Moet je kijken wat deze superheld in zijn bips steekt!"

Je zou het allemaal zoveel interessanter kunnen maken. Dat maakte seizoen 1 juist zo boeiend. De vriendin van Hughie wordt nonchalant door A-Train vermoord, waarna de zaak vervolgens wordt afgekocht door een corporatie. The Seven lijkt van buitenaf een perfect plaatje, maar blijkt van binnen net zo rot te zijn door corruptie, machtsmisbruik en seksuele intimidatie.

Ook hoe het werkt wanneer een Supe niet meer goed genoeg is om binnen de groep te blijven, zoals bij de neergang van A-Train, vond ik interessant. Dat soort thema's gaf de serie veel meer diepgang dan de voortdurende poging om te choqueren met steeds extremere en perversere scènes. Hoe boeiend is het eigenlijk nog dat The Boys voor de zoveelste keer een orgie binnenloopt en vervolgens een vies gezicht trekt omdat ze het allemaal zo smerig vinden?

Als je de laatste 2 afleveringen hebt gezien, dan hoop ik dat daarna je mij begrijpt wat ik probeerde te zeggen . Want wat je nu beschrijft, is hetgeen van dat ze nu iedereen z'n ding willen laten zien. Alsof iedereen z'n backstory/moment moet krijgen zodat ze nog langs zijn geweest(waarna je aan het einde kunt afvragen: "Was dit echt allemaal wel nodig geweest?"). Het zijn allemaal toevoegingen om de afleveringen te vullen terwijl het opbouwen zo langzaam loopt. Wanneer je dan het einde hebt bereikt, dan lijkt het alsof je heel snel doorheen bent gegaan en voelt het... tja. Niet alsof je denkt "Damn. Dit was echt goede sh*t". Daarom dat het voor mij zo snel aanvoelde. Het bouwt te traag op en eenmaal dat het goed gaat beginnen, ben je al aan het eind. En als je het einde bereikt, dan, afhankelijk van jouw verwachtingen, is het of een teleurstelling(omdat je een heel ander/hoge verwachting had), of is het "oke"(omdat tja, het is nog een einde waar je misschien nog achter kunt staan, maar het is niet dat je zou zeggen dat het perfect of erg slecht is). Maar geweldig was het niet(zelf denk ik eerder: Ach ja. Het is voor mij wel beter dan die van de comics, dus daarom ben ik nog positief erover. Maar natuurlijk had ik het veel liever anders gezien).

Maar dat was ook een interessante insteek toen en ook die het achtergrond verhaal van Butcher (met alle drama die daar gebeurde), wel er niet te diep op ingaan i.v.m. spoilers (voor diegene die het toch nog willen kijken ). Maar goed wellicht dat ik het vanavond al af kan kijken en anders woensdag.

Morgen eerst maar naar Bilmuri in de Melkweg!

Deporteren!

In Shenzen rolt er elk kwartier een T800-robot van de band https://share.google/6rKbBkbTjYIPZb


Wij zijn ZO fucked.

Ik had weer een discussie met mijn neef. Hij noemt depressie en eetstoornissen een "mindset ding "waar je je zelf overheen moet zetten. Verder is het "woke onzin" en "een schreeuw om aandacht". Hij claimed veel van dit te weten omdat hij met dna werkt dus weet hoe de Psyche van een mens werkt. Vervolgens trekt hij mijn broer mee in deze mindset.

Vind het lastig omdat het best wel cliche praat is maar kan het niet counteren eerlijk gezegd

“Alle experts op dit gebied zijn het compleet oneens met wat jij hier beweert, maar JIJ zult vast gelijk hebben … (!)”

Verder dit soort figuren links laten liggen als dat kan, maar wel vervelend dat hij dan je broer erin meetrekt, waar je graag komt/kwam. Dan valt er toch een stukje support en vertrouwen weg uit je directe omgeving.

Voor sommige mensen is iets pas ‘echt’ zodra het ze zelf overkomt. Depressie, long-covid, een land ontvluchten voor oorlog, je niet thuisvoelen in een lichaam, whatever.

Dat is altijd zo lullig. Dat zijn ook gewoon ziekten maar aangezien het ziekten in je hersens zijn kun je ze niet zien en dan bestaat het voor sommige mensen ook niet.

Het vervelende is dat andere mensen ook niet (makkelijk) kunnen zien of iemand echt die hersenziekte heeft of dat die persoon maar gewoon doet alsof. Al geloof ik niet dat er veel mensen zijn die doen alsof.

De meeste mensen met depressie zullen ook niet ‘laten zien’ dat ze depressie hebben, of voldoen simpelweg niet aan het beeld dat mensen bij depressie hebben.

Als je met DNA werkt heb je verstand van DNA, niet hoe het menselijk brein werkt. De wetenschap is er best duidelijk dat een eetstoornis en depressie geen mindset ding is. Het is gewoon puur arrogantie dat hij denkt het beter te weten dan wetenschappers die jaren gestudeerd hebben voor dat vak en die onderzoeken uitvoeren.

Ach daar loop ik ook tegenaan met een combi van HSP/Autisme. Het is natuurlijk ook lastig voor te stellen als je zelf nergens geen last van hebt maar sommige mensen maken het wel heel bont.

Ook de mensen die denken het beter te weten als de experts zijn gewoonweg irritant. Doe je zelf je onderzoek zeggen ze. Nee ik luister naar mensen die er verstand van hebben.

Ik denk wel dat om weer uit een depressie te komen het ook een deel (hoe groot weet ik niet) samen hangt met je mindset. Ikzelf was het ook even zoek het afgelopen jaar en heb daarbij ook hulp gezocht (wil niet teveel in detail treden). Nu ik mij bewuster ben van de zaken die rondom mij spelen en hoe ik daar mee om ga, gaat het weer stukken beter.

MAAR als jij tegen mij op 1 juni 2025 had gezegd dat ik binnen een half jaar me klote ging voelen had ik dat oprecht niet geloofd. Dat je uiteindelijk in een depressie (of eetstoornis, burnout et cetera) komt heb je denk ik niet altijd zelf in de hand! Soms overkomt het je door alle dingen die gebeuren en jij jouw controle erop kwijt raakt.

Het blijft naar mijn idee altijd een moeilijke discussie, omdat niemand hetzelfde is en ook niet de situaties op dezelfde manieren aanpakt. De uitspraak van jouw neef is dat ook heel kort door de bocht... En dat zeg ik als techneut die met ééntjes en nulletjes werkt en ook vaak zo denkt

De ene depressie is de andere ook niet. Manisch-depressief is wel wat anders dan wat ik heb, wat juist veel minder/niet op emoties gebaseerd is. Eerder juist op rationeel besef.

Tuurlijk helpt mindset ook heel erg mee. Ik geef meteen toe dat hogere temperaturen voor mij heel irritant zijn maar goed ik probeer zo goed en kwaad door te gaan zonder me al te erg te focussen op dingen die ik toch niet kan veranderen. Merk dat die mindset wel enigzins helpt.

Maar het werkt voor ieder persoon weer anders en dat maakt het inderdaad lastig.

Depressief en depressieve gevoelens zijn complex. Ik ben zelf van mening dat hier niet een éénduidig antwoord voor is. Als ik dan hoor wat jouw neef zegt @Hercule, dan voelt dat echt niet lekker, je ziet toch je familie ergens op onderuit gaan en dit dan ontkennen als woke… Is DNA analyseren ook niet woke en een complot van de overheid?

Ik weet van de menselijke psychologie helemaal niks van overigens, maar ik heb toen ik jonger was wel geworsteld met bovengenoemde gevoelens. Iedereen heeft eigen coping's mechanismes, zo heb ik die ook.

Oh en mentaal ziek = ziek.

Nazi’s zijn geobsedeerd door genetica/eugenics. 🙋🏼‍♂️

En Nazi's zijn het tegenovergestelde van woke. Dus Roosje d'r theorie kan het raam uit.

Kijk, dit is nu gewoon een volwaardig wetenschappelijke discussie.

Ik geniet jongens, channel your inner Joseph Mengele.