Als je ergens werkt tegenwoordig, sturen managers je naar een veredelde mediator, mijn moeder heeft in de thuiszorg gewerkt, heeft reuma in de handen, versleten rug, om een paar klachten te noemen, en het werd haar niet lichter gemaakt, want ze moest veel zwaar tillen, zeer strakke steunkousen aandoen bij clienten, en meer van zulke dingen, terwijl andere collega's koffie adresjes kregen waar ze binnen 5 minuten klaar waren maar 45 minuten konden declareren, ze heeft doorgewerkt op massas paracetamol, omdat ze de hoop opgegeven had, om gehoord en serieus genomen te worden, een bedrijfsarts moet zo snel mogelijk de persoon aan het werk krijgen, begin maar met 4 uurtje dan volgende week 8 uurtjes, en breidt uit tot je weer aan de contract uren zit, managers en bedrijfartsen zien geld geen persoon, ze zouden zich beide diep moeten schamen.

Maar goed dat is hetzelfde bij het UWV of bij de gemeente. Ik weet nog goed dat toen ik jaren geleden eens een uitkering moest aanvragen bij de gemeente ze eisten dat ik me bij ELK uitzendbureau moest inschrijven. Terwijl ik uit ervaring weet dat de meeste bedrijven bij meerdere uitzendbureaus "shoppen" dus ik zag het nut niet zo.

Daarnaast ben ik het archiefdozen ingerold via Mailprofs een uitzendbureau dat zich specialiseerde in archief en post werk. Daar hebben de meeste werkzoekenden niks te zoeken.

Maar goed van het UWV moest ik weer een x-aantal sollicitaties versturen per week/maand. Dit terwijl er niet altijd gepaste vacatures zijn- zeker voor iemand met mijn limitaties. En dan ga je maar op random dingen solliciteren wat geen zin heeft.

Mijn moeder was ook heel erg van de open sollicitatie. Iets waar ik een hekel aan had. Niet vanwege de moeite die ik moest doen maar omdat een bedrijf dan tijd moest besteden om mijn ongevraagde brief te beantwoorden. Ma was van mening dat het werkt want een tante was zo wel aan werk gekomen.

Ik zal niet tegenspreken dat het een keer KAN werken maar meestal zullen ze een brief beantwoorden en weggooien want dingen bewaren mag niet zo maar (wet persoonsgegevens) en zelfs al bewaren ze het wel dan starten ze standaard toch een wervingsproces want het budget is er voor ingeruimd.

Zo werken bedrijven. Bij mij op het werk worden de bureau stoelen die nog goed zijn toch vervangen. Puur omdat het "moet".

Ok, dat was meer dan 20 jaar geleden maar ik geloof niet dat er veel verbeterd is.

Kerel, dit is de laatste reactie welke ik in dit topic ga geven (denk ik). Wat ik krijg het idee dat een tegengeluid hier niet wordt gewaardeerd.

Maar kijk nou hoe negatief je het allemaal belicht...

Je vind het stom dat je vanuit het UWV verplicht werd om 4x in de maand iets m.b.t. solliciteren diende te ondernemen. Want dat is waar je aan moet voldoen om je WW uitkering te behouden. Je hebt in Nederland het recht op een maand 'gratis' geld als daar de noodzaak toe is (daar betaal je een klein beetje premie voor gedurende je werkende periode, maar het gros van dat budget komt uit andere maatschappelijke middelen) waar je dan maar een heel klein beetje moeite voor hoeft te doen. En dat kan soms als nutteloos voelen, maar wat boeit jou dat? Ze kunnen moeilijk een uitzondering gaan maken voor iemand die wat verder van de arbeidsmarkt af staat. En zeker als de uitkomst toch niet uitmaakt, dan kost je dit maximaal een paar uur per maand...

Ik heb ook ooit in de positie gezeten dat ik mijn handje moest ophouden bij het UWV. Niet tof, maar kan gebeuren. Ik heb toen 2 maanden lang echt geen hol uitgevoerd, Niet chique, maar goed, dat was toen. En ik had toen natuurlijk ook die sollicitatieverplichting. En dat stelde echt niets voor. Even een paar briefjes de deur uit en hop, de Xbox kon weer aan...

En m.b.t. tot dat open solliciteren, dat kan zeker wel werken. Althans, dat is mijn ervaring. Zéker nu we nog steeds in een krappe arbeidsmarkt zitten. Je hebt op die manier in ieder geval - op een positieve manier - de aandacht van een organisatie. En ze mogen dat inderdaad officieel niet lang bewaren, maar de emailtjes vanuit HR met open sollicitaties bewaar ik gewoon in mijn eigen mapjes, niemand die dat gaat controleren. En als er dan een positie vacant komt, dan kijk ook altijd daar even naar. Maar dat houdt natuurlijk niet in dat we dan geen wervingsprocedure op gaan starten. Zeker als de open sollicitatie geen perfecte match lijkt of als het moment van de open sollicitatie alweer een tijd geleden is. Je moet als organisatie nooit op één paard gaan wedden, wat dat betreft.

Maar goed, dit zal wel weer allemaal teveel vanuit de werkgever beredeneerd zijn.

Ja vind het kennelijk nuttig om te solliciteren om het solliciteren, als je uit noodzaak moet solliciteren op iets waar je bij voorbaat weet "dat ligt buiten mijn vakbekwaamheid", en wordt daar niet voor aangenomen, belast je onnodig de HR van een bedrijf, en verspil je de productiviteit van de persoon, want deze moet jou weer bericht sturen omdat je niet in het profiel past, ja logische tijd- en geld verspilling.

Het klopt dat voor bijstandsuitkering van de gemeente je een solicitatieplicht hebt, maar dan moet er ook wat zijn wat bij je past, want anders zit je binnen no time weer thuis, omdat het werk niet bij je past of er gelukkig van wordt.

Ik zeg nergens dat het nuttig is. Ik zeg wel dat het een moeite van niks is (voor de sollicitant / werkzoekende), als daar een maand WW uitkering tegenover staat. Wees blij dat we zo'n systeem hebben, denk ik dan.

Maar hier heerst vooral de klaag-modus, merk ik. Tsja, dan is het nooit goed natuurlijk.

Oh en trouwens, een bedrijfsarts werkt onafhankelijk (ondanks dat je wellicht anders zou verwachten, bij zo'n naam). Een bedrijfsarts moet zich ook houden aan bepaalde strikte geheimhouding naar de werkgever. Doet 'ie dat niet, dan heeft hij/zij een serieus probleem.
Binnen onze organisatie zijn we bijna bang voor de bedrijfsarts, omdat die - is onze ervaring - de werknemer enorm in bescherming neemt. Eigenlijk prima dus, want als dat niet zo zou zijn, dan kan een werkgever - met veel meer middelen - veel meer druk uitoefenen dan een enkele werknemer dat kan.

Vreemd, want dit is toch het bekritiseer-mensen-die-het-moeilijk-hebben-topic?

Opzich denk ik dat je oprecht moeite doet om je in te spannen de dingen zo vriendelijk en doordacht mogelijk over te brengen. Maar ik bemerk wel een beetje vooroordelen en aannames bij je.

Als ik je reacties zo samenvat komt het er op neer dat je vindt dat het een luie aansteller is. Die zich niet zo moet aanstellen en maar zsm weer aan het werk moet. Of zie ik dat verkeerd? Misschien zijn dat onderbewuste gedachtes bij je die je moeilijk kan verbergen, maar vind dat wel een beetje doorschemeren in je reacties.

Moet je je voorstellen dat je bang bent voor iemand die een persoon zonder machtspositie beschermt.

Precies dat. Je hoort van mij dat ik geen moeite wil doen om te gaan werken. Ik heb nota bene een heel jaar gewerkt met behoud van uitkering dus ik kreeg daar niks extra's voor betaald. (Woonde toen nog thuis.)

Ik blijf het onzinnig vinden om te solliciteren op functies waar je toch nooit voor in aanmerking komt. Als ze UWV met een gepaste vacature komen ja dan mogen ze "eisen" dat je solliciteert. Ik ben het met Squally eens dat onnodige sollicitaties alleen maar tijd en geld kosten. En een bedrijf moet wel reageren in plaats van dat ze die gewoon in de vuilnisbak gooien. Zonde van de tijd en het geld.

Ik kan wel gaan solliciteren als coach bij Ajax maar ik word toch niet aangenomen. 😆

Ook werk doen wat niet bij je past is inderdaad nutteloos want dan zit je snel weer overspannen of gefrustreerd thuis. Mijn vader had weer een ander probleem. Hij pakte welk werk hij kon krijgen en soms betaalde dat minder als het werk wat ie daarvoor deed. Werkte dat dan niet en ging hij weer de uitkering in waarbij hij de 70% van het nieuwe salaris kreeg.

Zo word je ook niet aangemoedigd om te gaan werken.

Ik heb sowieso het idee dat je in dit topic beter na je verhaal kan aangeven wat voor reacties je zoekt. Ik lees toch negatieve reacties… tsja. Kan me niet voorstellen dat iemand hierdoor aangemoedigd wordt.

Ik snap waar je op doelt en ergens lok ik die reactie natuurlijk zelf ook uit, maar dat is geenszins mijn bedoeling. Daar kan ik ook helemaal niets over zeggen, daar heb ik veel te weinig informatie voor.

Waar ik op doel is dat het - mijn inziens - zou helpen als wat positiever naar het geheel zou worden gekeken. Naar wat er vooral wel mogelijk is, of wat wel goed is. Puur uit eigen ervaring - mijn eigen gedrag, maar ook zeker dat van anderen met een (verkapte) hulpvraag - heb ik inmiddels geleerd dat alleen al je eigen gedachte - het perspectief van waaruit je naar een situatie kijkt - al veel verschil kan maken.
Ik heb zelf een tijd lang enorm gestoord aan een rumoerige kantoorkamer. Uiteraard ook melding van gedaan, met verbetervoorstellen, maar daar werd (helaas) weinig / niets mee gedaan (want huurpand, dat eigenlijk te klein voor de organisatie was geworden, etc-etc.). Toen ben ik mijzelf maar gaan aanpassen. Bij taken die echte concentratie vereisten headset op, of ergens anders in het gebouw gaan zitten of soms zelfs specifiek daarvoor thuis gaan werken. Dat lijkt een beetje de omgekeerde wereld (is het misschien ook wel), maar het loste het probleem voor mij wel aardig op.

Vanuit mijn werk zit ik ook vaak aan de andere kan van de tafel, die van de werkgever. In die rol heb ik talloze problemen bij medewerkers langs zien komen, want bij iedereen speelt uiteraard wel wat. En degenen die daar vaak het best uit kwamen, dat waren de medewerkers die goed inzagen dat er sprake was van een gedeelde verantwoordelijkheid. Ze mogen absoluut wat van de werkgever verwachten, maar er ligt ook een grote verantwoordelijkheid bij de werknemer zelf, om iets aan de situatie te doen. Soms ook privé, want dat heeft ook invloed op je werkdag. Zoals iemand die klaagde dat ze steeds zo slecht sliep en daardoor niet goed in staat was om haar werk volledig uit te voeren - er speelde ook een hoop op dat moment in haar leven - maar daarvoor niet naar de huisarts ging, om te bekijken of er via die route wat voor haar gedaan kon worden. Het klinkt dan heel onvriendelijk, maar ik heb haar daar toen wel op gewezen. Want ik zat haar wel voor een gedeelte vrij te roosteren. En ja, ik weet het, dit zijn zaken waar een werkgever in de basis niets over te zeggen heeft, maar gelukkig was ze wel zo open om dat allemaal te vertellen, zodat we samen konden bepalen wat we er aan konden doen.

En wat ik al eerder zei; het valt me op hoe goed Bigds9fan alles weet te verwoorden. En ik vind het ook sterk dat hij overal keurig op reageert. Valt er dan niet meer uit te halen voor hem, wat uiteindelijk ook meer voldoening geeft? Dat denk ik dan. Maar goed, dat zijn overwegingen waar een forum als dit natuurlijk helemaal niet geschikt voor is.

Excuses voor de late reactie maar wou toch even reageren.

Een deel van de issues kan inderdaad verminderd worden als ik me aanpas maar dat kost bij een autist gewoon meer tijd zeker als iets niet aangekondigd wordt. Eens per jaar is er een of ander tentfeest nog geen 400 meter bij mijn flat vandaan. Stoor ik me totaal niet aan want ik weet dat het er is en tot hoe laat.

Hetzelfde met vuurwerk, heb ik persoonlijk geen last van. Al ben ik wel voor een verbod want 2 hamsters konden er niet zo goed tegen. En al die andere dieren en mensen. Nee weg ermee.

Er kan best veel maar wel in overleg of met duidelijke waarschuwing van te voren. Als ik weet dat ze hier buiten weer moeten grasmaaien dan ga ik wel boodschappen doen. Mr Myagi zei het zo mooi "Best defense- not be there." Maar dan moet ik wel weten dat ze komen en hoe laat.

Het moet van twee kanten komen.

Daarnaast ben ik heel erg van mening dat als er wat moet gebeuren dat dit zoveel mogelijk buiten kantooruren dient te gebeuren. Dat is mijn perspectief dan weer, ik zit 8 uur per dag op het werk waarom moet alles dan per se binnen die 8 uur gebeuren?

Ik heb zelf ook thuis nog gewerkt aan een privé project wat me soms maanden kostte waardoor ik in de avonden tot middernacht achter mijn pc zat en daar heeft mijn werk niet alleen nooit onder geleden maar ik heb daar ook de houding van dat als ik het kan anderen het ook kunnen al moet dat dan wel in ploegendienst of zo. Ik ga echt niet suggereren dat bouwvakkers 12 uur draaien want als er dan iets fout gaat. 🫣

En ja ik heb misschien makkelijk praten maar goed als je van 20 jaar werken bij een organisatie de laatste 7 jaar minimaal zo'n 4 jaar in de geluidsoverlast zit vanwege allerlei werkzaamheden dan word je dat goed zat. Zeker als je juist heel veel moeite hebt gedaan om een opleiding te volgen zodat je de kwalificaties hebt voor kantoorwerk.

Ben ik dan gek als ik daarbij verwacht dat het niet zo lawaaierig is als in een fabriek? Een beetje kantoor geluid daar zal je me niet over horen maar bouwwerkzaamheden gaat me toch echt iets te ver.

Ik werk omdat ik dure hobbies heb en het uit plichtsbesef van mezelf ook moet. Ik haal(de) er ook waardering uit wat voor mij heel belangrijk is. Nu ik zo lang thuis zat en mezelf prima bezig wist te houden (moest ook van mezelf want anders zou ik depri worden of te veel moeite hebben met de switch terug naar werk) kan ik me het ook best voorstellen dat genoeg mensen het wel prima vinden puur op een uitkering.

Ik praat het niet goed , absoluut niet maar ik snap het enigzins wel. Als je niet al te dure smaak hebt (ik helaas wel dus tja) dan blijf je tot het middaguur in je bed rotten, gaat dan wat Netflixen tot je weer naar bed kan. Lekker makkelijk. 🤨

Ik heb totaal geen issues met werken, ik moet wel zeggen dat ik in de ochtend even op gang moet komen en dan niet dat ik eerst een half uur doe over een bak drek of want dan ook. Ik bedoel meer de mentale overgang vanuit de perfecte Feng Shui die thuis is naar dat van werk wat sowieso al een overgang is maar bij bouwwerkzaamheden een nog grotere overgang is.

Het begin en einde van een werkdag zijn heel belangrijk. En ook hier, nee ik ga niet het laatste half uur zitten niksen of wat dan ook. De dag gaat het snelst voor bij als je druk bent. Dus dan was ik al bezig met de voorbereidingen voor de volgende dag zodat ik dan meteen aan de gang kon. Of de registratie van de huidige dag invoeren want dat wouden ze ook, precies weten wat je deed.

Issue (voor mij) was dat de schoonmaak sinds een paar jaar overdag kwam en bij ons precies om die tijd. Hoe moet ik dan rustig de invoer doen. Daarnaast geldt bij ons op het werk clean desk. Prima ik laat zelf nooit documenten op mijn bureau liggen om verschillende redenen. Maar een van de redenen voor clean desk is inderdaad zodat de schoonmaak erbij kan en dat kan niet overdag.

En ik heb echt niks tegen de mensen van de schoonmaak. Ik houd ook altijd de deur open voor ze als ik ze aan zie lopen met hun kar. Ik vind het alleen handiger als dat buiten kantooruren gebeurt. Of op een roulerend schema zodat iedereen in dat opzicht gelijk behandeld wordt. Als ze midden in de dag komen dan kan je gewoon een rondje lopen bijvoorbeeld. Dat raadde de werkgever zelfs aan en vind ik helemaal prima maar ja dat kan aan het eind van de dag niet zo makkelijk.

Ik heb lang bij mijn ouders gewoond (huizenmarkt) en als ik mijn kamer moest opruimen dan deed ik dat wanneer mijn ouders weg waren zodat zij GEEN last van mij zouden hebben. En hier kan je nog zeggen dat omdat ik de keuze was van mijn ouders dit een gevolg ervan was dus dat hoort erbij.

Ben daar inderdaad heel simpel in het is gewoon de omgekeerde wereld dat jij je moet aanpassen omdat andere mensen overlast veroorzaken. Dat is een van de ergste dingen men in mijn persoonlijke levensovertuiging kan doen.

Ik weet niet wat voor een dag iemand heeft, het kan een goede dag zijn of juist een slechte. In beide gevallen zit men niet op geluidsoverlast of wat dan ook te wachten. Wederom ben ik het eens met de observatie dat iedereen wel wat heeft. Daarom heb ik ook de houding van "maak het dan ten minste niet erger".

En ja ik ben het volledig eens dat zowel werkgever als werknemer er wat aan moeten doen en het moet van beide kanten komen. Dat is ook iets wat ik zo goed mogelijk probeer na te streven en ik geef ook 100% mijn medewerking. Maar mijn autisme zorgt er wel voor dat ik het soms anders opvat.

Bij mij op het werk vergoeden ze bijvoorbeeld het sportabboment deels via de belasting. Geen idee hoe dat precies werkt maar ze hadden het trots op intro gezet.

Nu was ik op dat moment al jaren bezig met sport en juist de stress rondom een verbouwing zorgde ervoor dat het nut van die sport sterk verminderd was. Dat werkt behoorlijk frusterend naast de in mijn optiek gemengde signalen die het afgeeft.

Ik sport niet omdat de baas het belangrijk vindt of wat dan ook maar omdat het nodig is. Ik heb diabetes en een zwakke rug en sport is dus heel belangrijk dat ik beweeg. Daarom sport ik en in mijn ogen best fanatiek. (De rugklachten zijn helaas wel minder ook deels omdat mijn werkgever te beroerd was verhuizers in te huren voor enkele verhuizingen maar goed dat is weer een ander verhaal.)

Ik hoef zeker geen schouderklopje omdat ik toevallig wel sport of wat dan ook. En ik vind het ook echt leuk om te doen (zo lang ik een niet al te beroerde dag heb gehad- dat dan weer wel) en dat is het enige wat ik van mijn werkgever verwacht. Dat de dag niet al te veel prikkels heeft zodat ik de sport kan doen- iets waar we beiden voordeel aan hebben.

Ook hier is het net als bij werk heel makkelijk om te zeggen, ik blijf lekker op mijn luie reet zitten en doe niks. Het is toch een half uur per dag voor mij momenteel. Ja dat is slecht I know. Ik MOET Wii Fit weer oppakken (issues met mijn zwarte balance board) want ik zat op een uur per dag.

Maar goed dat is nog steeds een half uur per dag. Ik vind dat knap van mezelf al weet ik niet wat het sport gemiddelde van de mensen hier is. En dat doe ik dus met een duidelijke reden.



Ik wil niet dat dankzij stress/overlast waarom ik niet heb gevraagd het effect van de sport minder wordt od dat inderdaad Magere Hein toch onverhoopt vroeg voor de deur staat.

Kans is best dat het gebeurt hoor want ik ben een snoepkont. Maar daar heb ik dan wel ZELF voor gekozen. En net als Lemmy geef ik niemand dan mezelf dan de schuld.

Eens zien wat het nieuwe werk morgen biedt. Ga in elk geval mijn uiterste best doen.