Deel 2 is zeker de moeite waard!! Ben zelf daar ook mee begonnen. Later deel 1 ook geprobeerd, maar viel bij mij ook echt vies tegen

Haha grappig dat Marco ‘m op dezelfde dag uitspeelt en we alle drie toch wel dezelfde mening over de game hebben. Deel twee was ook mijn eerste deel en die vond ik echt wel tof, al zaten daar ook weer de nodige heavies in (zo’n hekel aan in shooters). Maar deel 2 is echt tig keer beter dan de eerste.

Spel is 20 jaar oud; dus qua gedateerd is dat ook een beetje te verwachten. Maar het eerste deel is meer een proof of concept, het tweede deel heeft nog genoeg geschiet, maar het verhaal en de set pieces zijn vele malen beter. Laatst nog in Portugal uitgespeeld in twee dagen, blijft bij ver de beste Uncharted.

Final FantasyV, pixel remaster
Na 30 uur en 55 minuten heb ik dan eindelijk alle achievements te pakken in deze game. Grootste deel van de tijd zat in het grinden van jobs, waar ik nog een misverstand had. Ik dacht dat ik alle jobs op master moest hebben, ongeacht het personage (net zoals in Yakuza Like a Dragon). Maar in realiteit moest dus één personage alle jobs geleerd hebben. Gelukkig kon ik in de laatste dungeon nog veel AP score om mijn "fout" te herstellen. Meerdere keren game over gegaan en zelfs één keer mijn voortgang verloren (hoe weet ik nog niet). Gaandeweg heb ik weer de bevestiging gekregen waarom ik dit deel zo tof vond. De characters en dialoog klopt gewoon, met links en rechts een dosis humor. Toch stiekem leuker dan 2, 3 en 4.

Uncharted 2. Stuk vermakelijker dan deeltje 1. Benieuwd wat deel 3 gaat brengen.

Metroid Prime 4: Beyond op de Switch 2.

3 jaar geleden Metroid Prime Remastered opgepakt. Nooit een Metroid Prime of Metroid game gespeeld hiervoor. Wel heel lang van de franchise gehoord en dacht laten we het nu eens proberen. Nou die game was steengoed en heb er toen erg van genoten. Was er ook erg gecharmeerd van en de Metroid serie stond ineens bij mij op de kaart. Afgelopen oktober Metroid Dread gespeeld en daar ging ik ook heel lekker op.

Dus nu mijn derde Metroid ervaring achter de rug.
Ik heb wederom genoten van de ervaring. Moet zeggen zag er grafisch echt heel leuk en goed uit voor een Switch 2 game. Heel het spel concept is wel hetzelfde als remastered. Grootste verschil is denk ik dat de dungeons/levels nu lineairder zijn en het nu echt afgesloten gebieden zijn i.p.v. dat het in mekaar overgaat zoals bij 1. Vond dat wel fijn. Ook krijg je nu wat begeleiding van waar je heen moet. Kortom de game formule is naar 2026 gebracht en is nu wat moderner gemaakt. Ik vond dit niet storend an sich. Denk ook dat nieuwkomers, zoals ik ook nog ben, dit wel waarderen en zo wat geënthousiasmeerd worden voor de serie.

Levels zijn nog steeds erg intuïtief. Je weet waar je heen moet en ook welke vaardigheden je waar moet gebruiken. Ook het vinden van de upgrades is weer leuk en goed gedaan. Had vaak het idee dat ik alles gevonden had, maar toch waren er vaak nog 2 of 3 per gebied goed verstopt op een plek waarvan ik dacht: hoe kom je hier of van: hoe heb ik dit over het hoofd gezien. Het backtracken was wat minder nodig in de game. Je kan overal redelijk goed doorheen komen als je enkel het verhaal volgt. De bossfights vond ik ook wel leuk en tof. De woestijn en de motor waarmee je deze doorkruist waren even verfrissend. Ik heb zelf alle groene kristallen verzameld en alle tombes gedaan. Dus het voelde voor mij nooit echt saai. Plus Samus op een motor is wel een stoer gezicht, dus dat scheelt ook weer. Snap wel de kritiek erop, want als je er echt alleen maar doorheen zou rijden dan stelt het echt heel weinig voor.

Wat minder was waren de laadschermen als je een level in of uitgaat. Snap het wel en ze hebben het leuk geprobeerd weg te werken met een animatie, maar het voelde toch net wat ouderwets en haalde je een beetje uit de game.
De game is nu wat lineairder wat niet erg is, maar de levels zijn hierdoor ook wat simpeler qua opzet en stijl voor mij gevoel. Ik werd nooit echt gegrepen door de game zoals bij Remastered. Ook het backtracken wordt hierdoor ontmoedigd, want alles lijkt nogal hetzelfde waardoor ik niet echt meer goed wist waar nou precies een upgrade zat op een bepaald punt in een level. Gelukkig kan je op je map een marker plaatsen om het te onthouden, maar bij Remastered onthield ik wel alle punten van waar ik dacht daar zit iets en wilde ik er zo snel mogelijk langs als ik een nieuwe vaardigheid had om te kijken of ik er nu wel bij kon komen. Dat had ik nu helaas niet.
Tenslotte kakte de game in het midden een beetje in voor mij. Je gaat namelijk vrij snel van gebied naar gebied (ongeveer 1 tot 2,5 uur per level als je rustig speelt) in het begin en toen ik bij het 3e gebied aankwam ( het ijs level) was het een beetje van o moet ik weer even een dungeon doen. Hierna kan en moet je wat meer gaan backtracken en oude levels bezoeken dus werd het wel weer afwisselender gelukkig en had ik dat gevoel hierna niet meer.

Al met al erg genoten van Metroid Prime 4. Remastered was mijn eerste ervaring en denk ook de betere game qua klassieke Metroid insteek.
Echter Prime 4 is gewoon een degelijke en goede game voor hetgeen wat het is en maakt de serie wel een stukje moderner, toegankelijker en mooier vind ik. Kortom prima game en toevoeging in de serie.

Hoop wel dat er een deel 5 komt en dat Nintendo ook t.z.t. een Prime 2 en 3 Remastered maakt. Ik vind de games tof om te spelen en te ervaren.

@ patrick,

Tof je kleine reviews / bevindingen altijd. Kan het denk ik wel goed met je vinden over prime 4, heb die begin dit jaar uitgespeeld, heerlijk spel prime remastered is inderdaad beter en ik hoop heel erg op een 2 en 3 remastered heb 2 nog liggen voor de gamecube en nooit uitgespeeld zou die wel graag willen spelen in volle glorie. Ik vond het vooral wat te liniear en onnodig backtracken en als je zelf niet wat achter de extras aangaat ben je er wel heel snel doorheen. Echter de sfeer in de "dungeons" vond ik heel to|||Spoiler||| vooral de power towers en de ijsdungeon. |||Spoiler|||

On topic gister avond Perfect dark zero op de xbox 360 uitgespeeld. Een game die ik al heel lang had liggen en waar ik blijkbaar al bijna in de laatsste missie (11 van de 13 zat) Echter ben ik een week of 2 terug gewoon opnieuw begonnen om level voor level op special agent de game te doorlopen.

is het zo goed als perfect dark en Goldeneye nee zeker niet. Echter er zitten toch veel leuke ideeen in en eigenlijk zijn sommige levels wel een beetje immersive Sim achtig, je kan situaties op meerdere manieren aanpakken en de levels lenen zich er goed voor om nog een keer te spelen. Soms best pittig maar op een leuke manier, de levels zijn nooit te lang dat het erg is om een stuk opnieuw te doen, en als ik iets niet haalde was het leuk om een nieuwe tactiek te bedenken om het dan wel te halen, ouderwets leren waar de camera's zich bevinden of nieuwe wapens meenemen het level in.

duidelijk een game van zijn tijd en het eind en het verhaal was een beetje meh maar best veel leuke levels en nog best goed speeldbaar vandaag de dag, mits je met de lage framerate om kan gaan en dat ging wat mij betreft prima. Heb het gewoon op minn 1440 P IPS monitor gespeeld, nee het was allemaal niet heel scherp enzo maar na 10 minuten merkte je het niet meer zo. Al met al lekkere game om elke avond 1 of 2 levels te doen en ben blij dat ik kan zeggen dat ik het eindelijk heb uitgespeeld.

Nu even bedenken wat de volgende wordt iets op switch 2 of pc of toch nog iets op de 360, ik heb de remaster van de originele ook op de 360 en ondanks de wat out of place character models speelde die wel erg lekker mmm ff kijken. Of gaan genieten van het weer de komende avonden

Uncharted 3.

Nou dit was wel de betere van de drie! Mooi verhaal en beste omgevingen. Yemen is geweldig.

|||Spoiler||| Jammer van de cliche’s verborgen stad, doet het niet voor mij. Weer een schat die niet gevonden mag worden en ja alles stort weer in elkaar |||Spoiler|||

Maar toch, ondanks zijn tekortkomingen, genoten.
Als deze stijgende lijn zich blijft voortzetten, verheug ik me op deeltje 4. Maar denk even te wachten, beetje Drake moe.
Alhoewel ik momenteel niks anders te spelen heb.

Ik zou gewoon pas over een jaartje deel 4 oppakken. Puur omdat het anders zonde is, want ik vond dat een geweldige game

Zeker weten. Ik vind het het tofste deel .

Ik zie hierboven het bericht van Lebberr en denk dat ik het wel met hem eens ben. even uncharted pauze om daarna te genieten van deel 4. ik heb nadat ze al een jaar of 3 uitwaren ook uncharted 1 2 en 3 gespeeld redelijk achter elkaar en kan me herinneren dat ik denk ik 2 wel de beste vond van die drie delen, vooral qua tempo. 1 was inderdaad wel wat verouderd 2 en 3 lijken wel wat op elkaar, 3 misschien wel de tofste locaties maar in 2 ook wat meer rustige momenten en betre afwisseling.

4 is een mooie afsluiter en kent ook zijn rustige momenten en flashbacks etc waardoor het verhaal meer ruimte krijgt en je wat meer afwisseling tussen actie en rustige momenten hebt. En als je daarna nog honger heb pak je meteen Lost legacy mee wat een prima stand alone is. Ik denk dat ik 4 misschien wel de beste vond, niet zo vernieuwend meer als de andere delen natuurlijk maar wel een heerlijke spel om doorheen te spelen met tof verhaal en leuke scene's krijg er eigenlijk wel weer zin in, allicht als ik eind dit jaatr een OLED monitor in huis heb (Altans dat is het plan) dan maar eens deze op de pc gaan spelen.

Baldurs gate 3

Lang geleden dat ik een rpg heb uitgespeeld. Geheel de moeite waard, maar ook blij zo weer een ander genre op te pakken . James bond is next

Dragon Ball Sparking! ZERO uitgespeeld op de PS5 en de platinum is ook binnen

Ik snap de hype voor de game wel. Vond het ook erg vet uit zien. Maar vond de controls wel minder en de bots/ai vond ik zeker wel broken bij sommige gevechten ben erg blij dat ik er klaar mee ben

Xbox: Echo Generation 2. Goed spel. beetje kort en te makelijk (voor mij dan) maar zeker wel de moeite waard. Deel 1 was ook tof

Max Payne 1. Kroop voor het eerst sinds lange tijd weer eens achter de retro pc (p4 3ghz 6800 ultra en crt monitor) was toen ik die 2 jaar terug nieuw leven had ingeblazen begonnen metij favo game van die tijd max Payne 1. Starten het vandaag op en was een stuk verder dan ik dacht moest nog 3 chapters dus ff lekker door geknald blijft een toffe game en man o man wat blijft een crt een mooie techniek.

Monster hunter stories 3. Na 180uur, gewoon echt me goed vermaakt en op een paar kleine dingen na alle ingame achievements gehaald.

Like a Dragon 8; Infinite Wealth. Nu nog beetje doelloos in de post-game rond-dwalen, proberen de story van Kiryu af te ronden, en ga nog een kijkje nemen op dat Animal Crossing eiland, of ik dat wel/niet leuk vind.

En maybe die laatste nieuwe dungeon proberen uit te spelen, al merk ik al dat die flink pittig is (de andere dungeons wel 100%).

De afgelopen dagen weer even met Cities Skylines bezig geweest, stadje gaat nu rustig richting 100,000 inwoners, en denk dat ik komende dagen of een nieuwe game uitkies uit de backlog, of verder ga met Kingdom Come, waar ik alleen het eerste hoofdstukje heb afgerond (dus nu in een kasteel aangekomen/opgevangen).

James bond first light uitgespeeld, ik mis wel een beetje hitman. Maar ik begrijp dat james bond niet iedereen die in de weg loopt in een kast of struik neerlegt.

Verhaal was top volgende deel zal ik zkkr ook weer spelen.

Nu misschien even wachten op starfox. Een paar achievement runs doen in james bond tot die tijd

Mafia: The Old Country op de XBOX Series X.

Mijn 2e Mafia game en de eerste in een verhalende opzet.
Hiervoor alleen Mafia 3 gespeeld en dat was een open wereld game.

Dus ik was benieuwd hoe dit zou bevallen.

Ik moet zeggen: wat de game doet, je meenemen in een lineair film achtig verhaal van 15 hoofdstukken, dat doet het in wezen prima.
Je begint als Enzo een jongen die ontsnapt is uit de mijn en bij de Torrisi Mafia familie terecht komt. Vervolgens groei je langzaam en gestaag uit tot echte maffioso met daarbij een romantisch zij elementje. Verhaal is aardig gegrond in het feit dat je echt langzaam opklimt als lid van de Mafia en niet echt heel veel overdreven dingen doet. Je veegt eerst de stallen, wint een paardenrace, haalt dan wat geld op voor de Mafia, dan je eerste echte hit voor de mafia en vervolgens nog een strijd met de andere Mafia bende.

De gameplay is ook niks nieuws wat we niet eerder hebben gezien. Je hebt je standaard shootouts, fetch en stealth stukken, hier en daar een beetje rijden en als klap op de vuurpijl de mes gevechten.

Kortom je standaard basic singleplayer game avontuur.
Wat The Old Country voor mij dan wel bijzonder maakt is dat de game je meeneemt in het verhaal van Enzo op een heel aangenaam afwisselend tempo. Ook de sfeer van de game is een belangrijk deel van de ervaring.
Je hebt leuke cutscences, die lekker het verhaal vertellen afgewisseld met een gameplay element. Tofste vond ik de shoutouts en de mesgevechten.
Bij de shoutouts is het wel belangrijk om headshots te maken (tenzij je de shotgun gebruikt), want anders ben je echt wel 3 tot 5 kogels kwijt per vijand en je hebt per magazijn maar 3 tot 6 kogels. Plus het richten is erg basic (lees beetje stroef en ouderwets) dus het is nog best wel uitdagend om een headshot te maken. De mesgevechten zijn ook redelijk basic, maar toch leuk uitdagend met het parryen, dodgen, heavy attacken en normaal aanvallen. Het duurt even voor je het ritme doorhebt van wat je het best wanneer kunt doen, maar toen het kwartje viel was het echt heel leuk.

Het leukste aan de game was voor mij de sfeer die het neerzet. Die oud Italiaanse stijl en achtergronden, het Mafia sfeertje met zijn lichte en donkere elementen en de film achtige opzet van de game maakte het heerlijk om te spelen. Neem hierbij het verhaal en de toffere gameplay elementen en dit alles zorgt ervoor dat het leuk samenkomt om zo een Mafia verhaal te vertellen.

Is het dan allemaal koek en ei. Helaas niet.
Het is geen Triple A game en dat zie je gelijk aan de graphics.
Het is prima voor wat het is (de game is volgens mij ook een AA game), maar het is niet meer je van het en voelt soms zelfs een beetje verouderd. Het rijden met de auto's is niet fijn op zijn zachts gezegd. Bedoel de game speelt zich af in 1904-07 en waarschijnlijk reden auto's toen bagger. Neemt niet weg dat dit in de game ook zo moet zijn, dit had iets beter gekund. Schieten is zoals eerder benoemd wat stroef en minder soepel als een andere games met shooter elementen. In de open wereld moet je op de weg of open stukken rijden waarvoor ze bestemt zijn. Zie je een paar rotsten of struiken en denk je daar kan ik wel overheen of doorheen, fout dan blijf je daar met je paard of auto op hangen of kan je er simpel weg niet door. De wereld is dus redelijk afgesloten op sommige stukken wat best jammer is, want de map is nog best wel groot.

Tenslotte heb ik wel alle collectibles verzameld in de game in de open wereld en in de missies. De reden dat ik dit uiteindelijk toch gedaan heb is dat ik de sfeer van de game die het neerzet echt heel leuk vond. Gewoon lekker in de wereld rond rijden op zoek naar alle items en een meer sfeer mee pakken. Plus de missies opnieuw spelen met bijvoorbeeld de shotgun ditmaal was ook wel tof om er eens gewoon even lekker doorheen te knallen.
Niet gedacht van tevoren dat sommige missie's met de shoutout's toch leuk zijn om opnieuw te spelen.

Aan het einde van de rit vond ik deze verhalende Mafia heel fijn om te spelen.
Het is een meer rechttoe rechtaan singleplayer avontuur, maar de setting en sfeer deden mij toch meer naar de game blijven verlangen dan ik van tevoren had gedacht.

Donkey Kong Country: Tropical Freeze op de Switch 2

Ik had deze game eerder al gespeeld op de Wii U. Ik vond het toen echt een hele goede game en het was mijn eerste kennismaking met de Donkey Kong franchise. Dat ik hem zo goed en leuk vond is mij al die jaren bijgebleven.

Nadat ik eerder in het jaar Captain Toad's Treasure Tracker en Super Mario 3D voor de Switch 2 aangeschaft en gespeeld had, was nu deze aan de beurt.

Eerder in het jaar Donkey Kong Country: Returns HD gespeeld en dat was een goede basic platformer. Tropical Freeze dateert oorspronkelijk uit 2014 en is daarmee 4 jaar jonger dan het originele Returns . Die 4 jaar maakte voor mij wel heel veel verschil.

De game is qua kleurstellingen en stijl net een stuk frisser en moderner. Hierdoor valt die wat beter bij mij in de smaak. De toevoeging van Dixie Kong die als glide+opstijgende helikopter gebruikt kan worden in de game is echt een meerwaarde. De levels voelen een stuk vloeiender om door te spelen. Hierdoor kwam ik soms heerlijk in een platform flow terecht. De afwisseling tussen de normale levels en de A,B en K levels die wat meer uitdaging brengen, voelt ook net wat beter gedaan. De levels met de mijnwagen en raket ton voelen ook wat beter in mekaar zitten. Je hebt voor mij gevoel wat meer controle met het springen van de mijn wagen en het gasgeven met de raket ton dit deel. Ook het aantal puzzelstukjes om te verzamelen is een stuk minder in dit deel. Ik werd soms echt moe van de vele levels in Returns HD waarin telkens 9 stuks verzameld moesten worden. Dat voelde soms net even teveel van het goede. Kortom de ervaring is een stuk meer gepolijst ten opzichte van Returns HD.

Belangrijkste voor mij was dat ik gewoon heerlijk vloeiend door de levels heen kon en mij per level echt vermaakte. Bij Returns HD voelde het springen en door de levels heengaan destijds toch wat stugger en houteriger. Daardoor vermaakte ik mij er toch een stukje minder mee.
Bij dit deel kreeg ik het platformen ook wat vlugger in de vingers dan het vorige deel. Het duurt bij mij altijd even voor ik een game doorheb of echt degelijk wordt in de game namelijk. Nu ging dat echt een stuk vlotter als normaal.

Hetgeen dat wel opviel is dat tot en met wereld 5 de levels elke keer een stukje langer werden en tegen wereld 5 soms echt onnodig lang zijn in vergelijking met de vorige levels. Echter vanaf wereld 6 worden de levels wat korter of voelen ze weer wat korter aan. Misschien omdat je er soms net vat vlotter doorheen kan gaan in wereld 6. Ik vond het in ieder geval nogal merkwaardig.

Wat ik wel miste was de echte uitdaging bij de K-levels. Bij Returns HD waren dit echt pittige levels. Bij Tropical Freeze kwam ik er elke keer (wel soms met wat moeite) redelijk gauw er doorheen op 1 level na dan. Daar waar ik bij Returns HD soms echt even moest ploeteren.
Of misschien zijn mijn skills van Returns HD wel degelijk een beetje blijven hangen.
Laatste minpunt is meer melancholisch. Op de Wii U vond ik het echt een fantastische game. Misschien om dat het de eerste keer was en er zo lekker op ging en van genoten had. Nu ik hem weer gespeeld heb voelde de game toch wat minder goed dan die in mijn geheugen zich voordeed. Dat kleine stukje afbreuk vond ik jammer.

Desalniettemin vond ik het een heerlijk goede lekker vloeiende platformer om te spelen. Hoewel misschien iets minder rooskleurig dan in mijn herinnering, het blijft een dijk van een game.

Hoop op een nieuw deel in de Donkey Kong Country serie ter zijner tijd, want dat verdiend het mijn inziens zeker na deze 2 delen gespeeld te hebben.