Hades 2! Na 35 nachten rollen de credits over mijn scherm! Weer prima mee vermaakt. Ik ga niet door voor de "secret ending" nog genoeg andere games te doen haha

Zonde, spel begint nu pas.

OT: Na 35 uur rollen de credits van Paper Mario TTYD over m'n scherm. Bijna 100%, maar ben er nu wel klaar mee.
Heel erg zuur dat er in de tussen tijd geen nieuwe volwaardige RPG is gemaakt. Overigens ook niet zo goed als de eerste, maar nog steeds wel een topper.

007 First Light.

Toch maar weer opgepakt en uitgespeeld, had het 1 dag gespeeld en toen tot chapter 11 gedaan. Was er wel een beetje klaar mee, maar ik was zo benieuwd naar het verhaal dat ik mijn frustratie over de gameplay aan de kant heb geschoven en door ben gegaan. Uurtje of 15 over gedaan inclusief alle collectibles. Het verhaal was echt super en ook het acteerwerk, op en top bond, misschien zelfs beter dan een recente bond film *kuch* spectre *kuch*. Ik zat op het puntje van mijn stoel, en nog steeds na de cliffhanger. De gameplay heeft me wel de game echt naar onder getrokken, de gunplay in latere levels was wel stuk beter maar dat kwam omdat de levels kleiner van opzet waren, de enorme levels in de eerdere chapters waren echt verschrikkelijk icm shootouts. Ik ben ook een statische speler, had me veel meer naar voren moeten werken in die grote levels dus denk dat mijn frustratie vooral door mijn eigen speelwijze kwam. De boss battles waren ook verschrikkelijk, hou niet van die opzet, super restricted, geen vrijheid gewoon sneaken en de omgeving gebruiken. Ik vind de game door het verhaal al zeker een aanrader maar het is wel lastig omdat de gameplay teleurstelt.

Deltarune Chapter 5 (Switch)

Zoals ik verwachtte, heb ik enorm van deze game genoten. De eindbaas vond ik behoorlijk pittig en heb ik pas na enkele keren proberen weten te verslaan. De optionele baas is te moeilijk voor mij, ik heb het opgegeven.

Voor de rest weer een ijzersterk deel. Hopelijk moeten we opnieuw "slechts" een jaar wachten voor deel 6.

Darkwing Duck - NES maar wel die op The Disney Afternoon Collection - op de Switch. Wow, wat een top game! CAPCOM op zijn best, MEGAMAN niveau. Heel pittig, maar met terugspoelen en opnieuw proberen is het gelukt.

South of Midnight op de XBOX series X

Game voor het eerst gezien tijdens de E3 periode in 2024 of zelfs 2023.
Toen ik het zag sprak iets mij aan en ook dacht ik: dit kan wel eens een leuke kleine game worden. Sindsdien gevolgd en hij kwam in 2025 uit. Wou hem een keer in de aanbieding kopen, maar ik heb dit telkens weer gemist. Een jaar later heb ik hem tijdens de afgelopen E3 periode eindelijk voor een gereduceerd tarief opgepikt.

Na al dat wachten zat ik vol verlangen om ermee aan de slag te gaan.
Het verhaal is dat je Hazel bent en dat je je moeder kwijtraakt in een overstroming. Vervolgens spring je haar achterna en blijk je ineens over krachten te beschikken. Je bent een wever. Je ziet ineens alle donkere emoties en trauma's het land vervuilen die door de mens zijn toegebracht. Als wever heb je de mogelijkheid dit te fixen en terug te draaien door in bepaalde zones vijanden te verslaan en een soort van donkere bol te ontwarren. Ook kan je trauma's en emotionele wonden bij mensen hechten om de hun pijn te verzachten en het land dus stabiel te houden. Kortom best een leuke insteek voor een goed emotioneel sterk verhaal.

Ware het niet dat zowel het verhaal evenals de gameplay nooit echt goed uitgewerkt wordt en heel de tijd voelt als net niet of te weinig.

De gameplay bestaat uit platformen, combat en achtervolgingstukken in lineaire semi open wereld stukken.
Je hebt je jump, je dubbeljump, je walrun, een grab, kan kort zweven en je kan lekker vlot door de wereld heen rennen. Dit alles voelt best lekker. Echt waar, maar het ontstijgt nooit het simpel platformen wat je doet, wat an sich prima is.
De combat bestaat uit je standaard 5 slagen combo, dodgen, 1 jump attack en dan heb je specials moves met een push, een grab, een freeze ( je kan een vijand in draad weven en bevriezen) en een knuffel die de vijand tijdelijk kan overnemen. Dit alles te samen zou best vet kunnen zijn, als je hier nog bepaalde combo's van kan maken of dat je 5 slagen combo + moves net wat meer diepgang had als je ze samen gebruikt. Denk aan een bayonetta light XL. Echter is dat wederom niet gedaan. Dus je bent letterlijk heel de tijd met je 5 slagen combo aan het hakken, als de vijand aanvalt ontwijk je en met je special moves ben je de vijand aan het doen stilstaan om het vervolgens weer verder dood te rammen. Meer wordt het helaas niet. Op zich kwam ik nog wel in een lekkere flow door te zorgen dat ik niet geraakt werd en dit patroon haast foutloos proberen uit te voeren. Maar als ik er voor mijzelf geen uitdaging voor had gemaakt had het te weinig om het lijf gehad helaas.

De achtervolgingsstukken zijn dan weer wel leuk. Daarin wordt je achtervolgt en moet je over een lineair platform parkoer in een vlot tempo het einde halen. In begin is het nog simpel, maar later wordt het echt wel leuk met alle verschillende elementen. Vooral omdat je het in goed tempo moet en kan afleggen.

De wereld is lineair alleen heel wat levels hebben een open wereld achtig gebied. Daardoor had ik vaak zoiets van: is dit nou een rechttoe rechtaan pad of wordt het straks toch open. Later wordt de game meer lineair en focust het zich meer op platformen en de wereld doorlopen. Echter voelde het toch soms een beetje raar of waren de verhoudingen van de level opzet iets te scheef.

De game speelt zich af in een moeras gebied en veel van de wezens die je tegenkomt zouden uit bepaalde volksverhalen of mythologie komen of er op geïnspireerd zijn. Echter wordt hier weinig over uitgeweid of vertelt in de game. Hou zelf wel van de Griekse, Noorse of Egyptisch mythologie dus vond het jammer, want was hier best benieuwd naar.

Dan het verhaal. Hazel wil haar moeder redden, want die is na de overstroming, die ze gelukkig toch heeft overleeft door 1 van de wezens in de wereld meegenomen. Alles staat in het teken om haar terug te krijgen en hier heeft ze het best zwaar mee in de game. Het is ook een zwaar thema om het (mogelijke) verlies van een ouder of geliefde mee te maken en vooral wat het het met iemand kan doen. Op haar pad komt ze echter mensen tegen die ook ieder iets ergs hebben meegemaakt met als gevolg dat ze er door geraakt of beschadigd zijn. Dit dragen zij hun hele leven bij zich en worden erdoor gevormd. Hierdoor wordt de wereld donkerder en ontstaan die grote wezens waarin Hazel het t.z.t. moet opnemen. Als Hazel een donkere bol uit de knoop haalt, om de wereld te fixen, volgen vaak kleine cutscences wat er met die persoon is gebeurd en welke situaties zich hebben voorgedaan waardoor ze zijn beschadigd en wat ze hebben meegemaakt. Ook de briefjes / collectables die je kan vinden in de wereld vullen dit zij links aan met nieuwe informatie.
Denk aan 2 broers waarvan 1 jaloers is op de ander zijn talent en hem opsluit in een boom. Vervolgens wordt hij een grote boom en zit hij gevangen in het verdriet dat zijn broer die hij zo vertrouwde hem verraden heeft. Of een jongen die nooit zijn emoties uit en de keren dat hij dit doet zijn beide ouders verliest. Vervolgens als hij ze uit veranderd hij nu een een groot monster, omdat hij ze simpelweg niet aankan.

Kort gezegd dit kan een degelijk of meeslepend verhaal worden zou je denken. Nou helaas niet, want alles wordt te kort benoemd om je echt mee te slepen. Hazel fixt de wereld, krijgt met te korte cutscences te weten waardoor de mensen zo zijn. Roept telkens o wat erg. Verslaat de boss. Hecht de emotionele wond met haar weverkracht, er veranderd niet echt iets of dit wordt eigenlijk niet besproken en hoppakee door naar de volgende.
De cutscences leggen te weinig uit of missen nogal wat zwaarte en zijn erg kort. Geen van alle verhalen is echt memorabel, omdat het zo kort is uit gewerkt, weinig met het hoofdpersonage blijkt te doen en te kort de revue passeert.

Hierdoor kwam ik niet echt lekker in de game en duurde het tot chapter 6 of 7 voor ik er echt lekker in zat. De eerste 5 chapters voelen ook wat stroever als de rest of misschien duurde het even voor ik de formule door hand. Namelijk 1 level lekker platformen en doorheen gaan op naar het volgende verhaal of personage, het andere level het volgende verhaal meekrijgen gevolgd door een bossfight.

Is het dan allemaal ergernis. Neen.
De cartoonachtige, claymation tekenstijl werkt lekker en laat alles er mijn inziens heel leuk en uniek uitzien. Het moeras thema en gebieden zijn goed uitgevoerd en de muziek naar de bossfights zijn heerlijk. Hazels accent is ook leuk gedaan, al zorgt dit soms voor wat onverstaanbare momenten als je het verhaal wil volgen.

Alle elementen bij mekaar zou het voor mij een leuke game moeten maken. Bedoel het heeft een leuke stijl, het is leuk platformen en er zit nog een leuk combat element in. Echter alles is te kort door de bocht of net te weinig uitgewerkt en uitgevoerd, waardoor het allemaal een stuk minder uit de verf komt dan het met een beetje meer had kunnen zijn. Game had dacht ik een kleiner budget en het is ook geen hele grote game. Het idee erachter en alles is echter wel weer goed denk ik en dat maakt het helaas wrang dat de uitvoering er geen recht aan doet.

Al met al heb ik het leuk gehad met het doorspelen ervan. Het platformen evenals de combat zijn aardigjes genoeg gedaan dat het net genoeg leuk bleef. Aan het eind van de rit is mijn verwachting en verlangen van de game niet voldaan en dat is jammer. Speel zelden games waarvan ik denk dit had gewoon meer en beter moeten zijn. Dat bleef ik helaas constant denken. Dit is geen goede game, maar helaas ook geen slechte, want sommige facetten doet het toch weer net te goed om helemaal af te kraken.

Zelf was ik er al tijdens de overstroming klaar mee. Voel zo houterig en oncomfortabel. Reviews inderdaad super positief, maar had geen idee waarom. Misschien op een high end PC, maar zeker niet op de xbox.

Burnout Paradise Remastered op de Steam Deck. Heb voor het eerst de Burnout Elite License gehaald. Speel Burnout Paradise echt al heel veel jaren. Echt zo'n chill game en dit jaar eens besloten om alle events te doen.

PS5: Astro Bot

Incl. Platinum. |||Spoiler||| Die laatste challange voor de Madter Bot voelde eerder als een straf om te voltooien dan plezier. Je hebt het uitgespeeld, Gefeliciteerd, om het compleet te maken mag je eerst gefrustreerd het "bonus" level uitspelen... |||Spoiler|||

Pikmin 3 Deluxe op de Switch 2.

Wilde Pikmin al een tijdje oppikken. Was een Nintendo franchise waar ik geen eerdere ervaring mee had. Had pas wat andere franchises geprobeerd van Nintendo zoals Kirby, Donkey Kong etc. dus nu was deze aan de beurt. Ben echter geen RTS of strategy guy en dacht dat Pikmin dat was. Dat is het dus niet helemaal. Nog gevraagd hier met welk deel ik het beste kon beginnen en merendeel gaf aan met deel 3.

Dus daar ook mee begonnen. Bleek een goede keus te zijn ook.

Ik moet wel zeggen, het is echt een tijdje geleden dat ik een game heb opgepakt waar ik vrij snel hooked aan was. Begonnen met de story mode en heb hem lekker casual en chill gespeeld. Gewoon lekker wat Pikmin farmen, in het gebied wat fruit ophalen, de datalogs verzamelen, vijanden verslaan en de Pikmin doorkrijgen welke waar goed in zijn en deze goed gebruiken. De story mode was leuk met de 5 gebieden met ieder een eindbaas. Al het fruit verzamelen en je Pikmin goed managen en aansturen etc. nou alles tezamen was het geweldig.

Daarna nog de side stories gespeeld met de zij-karakters die je in het verhaal tegenkomt (zijn volgens mij de protagonisten van de eerdere delen) Hierin wordt je meer uitgedaagd om per poppetje wat Pikmin aan te sturen en deze beter te managen/gebruiken, dit keer met tijdsdruk. Dit leek mij in eerste instantie heel moeilijk, maar als je je richt op de taak en de opbouw van de missies laten je echt een stuk beter in worden naarmate je het doorspeelt. Had namelijk in de story mode niet zo gespeeld, omdat het mij te ingewikkeld leek.

Daarna nog de mission mode gespeeld. Ik heb wel alle eindbazen op platinum uitgespeeld. Maar de verzamel en battle missie, daarvan lag het niveau echt een stukje hoger (voor mij te hoog) dan eerst. Je moet nu alles echt goed aansturen, managen, monitoren en constant bezig bljjven dit goed te doen. Zit ook weinig foutmarge in voor Platinum bij een hoop levels. Dan merk ik dat met mijn skills en motivatie hiervoor gewoon te kort kom helaas. Plus ik had er zo veel minder plezier in. Ik vind het gewoon casual spelen leuker. Plus ik zat op dit moment ook wel tegen het punt aan dat ik wel genoeg had van de game.

Echt een hele leuke game en goede instapper voor mij in de franchise. Had niet gedacht dat ik dit zo tof zou vinden.
Ik heb Pikmin 4 nog liggen in de backlog en daar heb ik nu al zin in om die over een tijdje op te pakken.

Voor mensen zoals mij die twijfelen wil ik nog mee geven: het is echt een stuk makkelijker en leuker om te spelen dan je denkt.

007 First Light (PS5)
Erg genoten van deze game. Ik vond het een leuk verhaal, leuke omgevingen en af en toe grappige stukken in de game. Enige twee dingen waar ik wat moeite mee had is het gebrek aan kogels tijdens grote vuurgevechten (en dat je de AI ook met de vuisten te lijf kan gaan zonder dat je dan direct doorzeefd wordt) en de bossfigts, die laatste pasten naar mijn idee er niet helemaal in en haalden mij regelmatig uit de flow.

Erg van genoten en ik kijk dan ook uit naar een volgend deel. Voor mij is deze game een 8 waard.

Na 33 uur en 53 minuten heb ik dan ook het laatste deel van de pixel remaster op 100% (achievements) uitgespeeld. Meer dan eens door de jaren heen aan deze game begonnen, maar net zo vaak weer afgehaakt. De boost functie is ook in deze game een grote verrijking. Ook het tussendoor kunnen wisselen van gear, zelfs als je teamgenoot ver weg is, is zeker een quality of life. Helaas was deze slimmerik zo goed bezig om iedereen van z'n gear te ontdoen toen de laatste boss kwam hoe had ik dat moeten weten gelukkig had ik hoge levels, veel magic geleerd en items over. Alles uit de kast gehaald en overwonnen. Links en rechts wat personages dood gegaan, maar dat paste wel in de setting. Heel goed verhaal met goed ontwikkelde characters. Echt een juweel dat de tijd goed doorstaan heeft. Vind het jammer dat xbox voorlopig geen Final Fantasy 7, 8 en 9 heeft aangekondigd. Had er stiekem wat hoop op. Val nu weer in een gat, maar de herinnering aan deze fantastische game blijft.