Volg ons op Facebook Abonneer op onze RSS Download de Android App Download de iPhone App

Special: DOOM een kenmerkende franchise

Wat ontwikkeld werd in de tijd dat men nog moest inbellen om een modem te laten verbinden met het internet, is inmiddels uitgegroeid tot een van de meeste revolutionaire games aller tijden. DOOM zal met name bij de wat oudere gamers onder ons nog vers in het geheugen staan gegrift. Maar ook de wat jongere generatie zal ongetwijfeld bekend zijn met deze langlopende franchise. Al is het maar vanwege die slechte gelijknamige film. Hoe dan ook, inmiddels zijn we 23 jaar verder en is er onlangs een nieuw deel uitgekomen: DOOM (2016). De hoogste tijd dus om terug te blikken op heel wat jaartjes van deze bloederige doch helse franchise.


Het begin van iets groots
Officieel begon het allemaal in het jaar 1991, toen vier werknemers van computerbedrijf Softdisk ontslag namen en vervolgens hun eigen bedrijfje begonnen: Id Software. Het grote brein achter dit alles heet John Carmack, de verantwoordelijke voor zowel Wolfenstein 3D als DOOM. Met een fantasierijke bovenkamer bedacht Carmack het plot en de setting van Wolfenstein 3D, dat zich tijdens de tweede wereldoorlog zou afspelen. Nota bene op 5 mei 1992 kwam de game uit die voor de tijd bijzonder revolutionair was.

Hoewel de meningen hierover verschillen, was Wolfenstein 3D de eerste (wat ‘modernere’) shooter die door de ogen van het hoofpersonage beleefd wordt. Sindsdien is waarschijnlijk de term ‘First Person Shooter’ (FPS) ontstaan, maar dit is nooit bevestigd door mijn bronnen. Wolfenstein 3D beleef je door de ogen van B.J. Blazkowicz en ondanks dat de naam je anders doet vermoeden, dien je deze echte Amerikaan door een met Nazi gevulde legerbasis te knokken. Al was het plot niet bijster interessant, Wolfenstein 3D werd een regelrecht succes. Carmack en zijn team genoten ongetwijfeld van het succes dat Wolfenstein 3D met zich meebracht, maar de grote vraag was natuurlijk hoe ze dit ooit konden overtreffen.


Het succes van DOOM
Twee jaar later kwam Id Software al met DOOM als antwoord, wat behoorlijk snel was voor die tijd. De reden hiervoor was dat Carmack en zijn team besloten dat ze verder moesten bouwen op de succesformule van Wolfenstein 3D. Dit bespaarde het team heel wat tijd (en moeite), maar deed niets af aan het ongekende succes van DOOM. Alhoewel beide games op het eerste gezicht veel van elkaar weg hebben, is de gameplay van DOOM een stuk soepeler. Bovendien zag het er ook op grafisch vlak weer allemaal net wat verfijnder uit.

Ook al kwam het in DOOM nog altijd neer op het afknallen van vijanden en het vinden van een sleutel om vervolgens een deur mee open te maken, was het toch zo veel meer dan dat. DOOM speelde zich bijvoorbeeld af op verschillende locaties: zo heb je een ‘episode’ die zich afspeelt op Mars, terwijl je op een ander moment ineens op de Maan staat om aliens vol te pompen met lood. Ook de diversiteit aan buitenaards gespuis zorgde ervoor dat DOOM een soort verslavingsfactor met zich meebracht. Wat was er nou toffer dan je gehele minigun legen op die helse creaties. Miljoenen mensen dachten er waarschijnlijk net zo over, want het succes duurde voort.

DOOM bleek in 1995 het meest geïnstalleerde stukje software; het spelletje werd zelfs vaker geïnstalleerd dan het besturingssysteem Windows 95. Voor Bill Gates reden genoeg om de heren van Id Software een zak met geld aan te bieden. Die flinke zak met duiten resulteerde uiteindelijk in een speciale port naar Windows 95 om het besturingssysteem als gaming platform onder de aandacht te brengen, maar dat is een verhaal voor een andere keer.


The story continues...
Dankzij het succes van de eerste DOOM was een vervolg onvermijdelijk. In 1994 verscheen dan ook DOOM II: Hell on Earth. Zoals de subtitel wellicht doet vermoeden zijn de demonen in dit deel verhuisd naar de aarde en dient de mensheid gered te worden, althans wat daar nog van over is. Deze opvolger maakte gebruik van exact dezelfde engine als het eerste deel, waardoor DOOM II eigenlijk hetzelfde aanvoelde als de oorspronkelijke DOOM. Een lange periode van stilte rondom de franchise volgde, waarbij het onzeker was of er überhaupt nog een nieuw deel zou komen. Id Software had inmiddels heel wat meer werknemers en ook de plannen werden steeds groter. Het team had met Quake namelijk een nieuwe IP en daarom zijn handen meer dan vol. Om de fans toch tevreden te houden, werd in 1997 de broncode van DOOM vrijgegeven. Dit had tot gevolg dat de community zelf aan de slag ging met de game, wat enkele zeer toffe mods opleverde.

Tien jaar en heel wat technische innovaties later werd in 2004 alsnog het derde deel in de serie uitgebracht: Doom III. Van het old-skool retro perspectief was weinig meer te zien, grafisch zag het er natuurlijk anders uit dan men gewend was en ook de gameplay was totaal niet à la DOOM. Dit resulteerde in een heel andere ervaring; de nadruk werd meer gelegd op het overleven en de spanning dan op het neermaaien van hordes demonen. Juist datgene waar DOOM bekend om stond was in één keer van de tafel geveegd, met als gevolg veel negatieve reacties.

Tijden veranderen
Van 2004 tot 2012 was het wederom een lange periode stil rondom de franchise. Dit kwam in eerste instantie omdat DOOM 4 op de planning stond, maar wegens interne problemen heeft dit vervolg nooit het licht gezien. Bovendien werd Id Software in 2009 volledig overgenomen door Bethesda. Om de achterban toch een teken van leven te geven, werd er in 2012 DOOM III: BFG Edition uitgegeven. In deze editie waren alle drie de hoofddelen gebundeld, maar dit was eigenlijk simpelweg een zoethoudertje richting de hongerige achterban.

De achterban wacht immers al jaren op een deel dat hen doet herinneren aan de goede oude DOOM uit de jaren 90. De snelle, vloeiende en vooral bloederige gameplay is wat de serie moet kenmerken en niet het wanproduct dat de ontwikkelaar met het derde deel heeft afgeleverd. Met het uitbrengen van DOOM (2016) lijkt men nu dan ook op safe te spelen. Door terug te grijpen naar de eenvoudige gameplay van 23 jaar geleden en deze te combineren met een handjevol van de hedendaagse gameplayelementen, zullen vele fans ongetwijfeld tevreden worden gesteld. Desondanks blijft het voor menig liefhebber van de franchise nog altijd moeilijk te behappen dat de tijden veranderen.

Geplaatst door Daniël Verkerk op 25-05-2016
Aantal keer bekeken: 2312

Laatste reacties

avatar van Xerxes
Door Xerxes (2402 reacties) op 25-05-2016 07:48
( PM )
Twee keer dezelfde afbeelding ;-)

ktugach edit: oh pffft, het was nog vroeg he! Aangepast
avatar van DaggieWaggie
Door DaggieWaggie (26223 reacties) op 25-05-2016 08:20
( PM )
Quote:
Met het uitbrengen van DOOM (2016) lijkt men nu dan ook op safe te spelen.

Doen alle shooters dat niet?

Oh. En complimenten ktugach voor de vervangende afbeelding. Zo begint mijn dag weer goed.
avatar van ShadyAce
Door ShadyAce (1227 reacties) op 25-05-2016 08:24
( PM )
Ik moet ook eerlijk toegeven dat na Doom 3 ik wat huiverig was voor dit nieuwe deel, de eerste beelden die ik ervan zag zagen er grafisch wel weer goed uit natuurlijk, maar hoe was de gameplay? Voelde het echt weer aan als de klassieke Doom?
Gelukkig kan ik melden dat mijn verwachtingen meer dan overtroffen zijn! Een moderne toffe shooter die soepel speelt, er bruut uit ziet, wat leuke nieuwe elementen heeft, maar het meest belangrijke; een game die gewoon aanvoelt als de ouwe Doom!

Ik ben in ieder geval erg onder de indruk van wat Id software/Bethesda hiermee weer heeft neergezet en beleef er nog steeds veel plezier aan, zowel de multiplayer die gewoon lekker is om af en toe een paar potjes te spelen als de campaign die gewoonweg weer geweldig in elkaar zit
avatar van Remedy
Door Remedy (685 reacties) op 25-05-2016 08:47
( PM )
Mooie herinnering: pc van mijn ouders trok de eerste Wolfenstein niet, maar wel met de game-optie om het beeld te verkleinen naar iets van 5x5cm :). En natuurlijk de secret level van pac-man. Doom had ook zoiets mafs: een secret level met dansende skeletten in een disco :s