Final Fantasy Resonance werd enkele jaren geleden gelanceerd als een mobile game met Gacha elementen. Dat ze bij Square Enix echter goed weet hoe ze zo’n game uit moeten bouwen tot een volwaardige consolegame hebben ze vorig jaar al laten zien met Octopath Traveller 0. Alleen dit keer krijgt de Final Fantasy-reeks voor het eerst een HD-2D behandeling. Na een tijdje met de game te hebben mogen spelen op de Gamescom ben ik in ieder geval enthousiast geworden. Final Fantasy Resonance lijkt op meerdere vlakken respect te tonen voor de algehele serie.

Onze demo begon in een groot groen veld waarbij ons team van helden naar een tempel geleid wordt om het verhaal op te pakken. Met een druk op de vierkant-knop van de PlayStation controller reed ik plotseling op een Chocobo terwijl ik van de mooie wereld aan het genieten was. De HD-2D grafische stijl, die ik de afgelopen jaren al in games als Octopath Traveller en Live a Live geregeld voorbij heb zien komen, is hier opnieuw van een indrukwekkend niveau. De kleuren spatten van het scherm en de actie van de turn-based gevechten wordt geregeld opgeleukt met spectaculaire particle effects.

Het verhaal van Final Fantasy Resonance draait om de ridder Rain en zijn jeugdvriend Lasswell, terwijl ze de wereld moeten rondreizen op zoek naar een de elementaire kristallen. Een mysterieuze slechterik genaamd Veritas of the Dark heeft namelijk de Earth Crystal vernietigd en lijkt van plan om datzelfde trucje met de andere kristallen uit te halen. Dat er natuurlijk wat plotwendingen en verrassingen zullen zijn om het verhaal een wending te geven, lijkt daarbij wel redelijk voor de hand te liggen. Wat wel wat minder gebruikelijk is, is de mogelijkheid om helden en vijanden van eerdere Final Fantasy-games te rekruteren en als enorm handige hulpmiddelen in te zetten.


Visioenen van eerdere helden hebben een grote impact op de gameplay
De missie van onze demosessie was vrij duidelijk; ga naar de dichtstbijzijnde tempel, versla de eindbaas daar en probeer een nieuwe Vision te rekruteren. We kregen van de aanwezige Square Enix mensen het dringende advies om ons team van helden uit te rusten met een Vision die beschikt over Blizzard aanvallen. Nu is het handig om te weten wat een Vision precies is. Heel simpel uitgelegd is het een variant op het job-systeem van de andere Final Fantasy-games, maar dit keer is het gebaseerd op een bekend personage uit de Final Fantasy-reeks. Dat betekent dat helden als Cloud Strife, Warrior of Light, Tidus of Zidane als Visions uitgerust kunnen worden. In het overzicht waren meerdere silhouetten te zien van personages die nog vrijgespeeld konden worden, maar helaas mag ik niets zeggen over naar wie er daarbij gehint werd. Toch was bij het bekijken van de beschikbare opties wel duidelijk dat de Vision van Noctis uit Final Fantasy XV de juiste man voor de klus zou zijn. Met het verslaan van vijanden verdien je ook Ability Points, die je kunt gebruiken om je Visions te versterken en zo nieuwe vaardigheden vrij te spelen.


Je vindt makkelijk je weg in de wereld (en de kerkers)
Nadat ons team met verschillende Visions was uitgerust, was het tijd om de tempel te bezoeken en langzaam maar zeker af te dalen op zoek naar de eindbaas. Wat al snel duidelijk wordt is dat het leveldesign vooral gericht is op het kiezen van een lift, het verkennen van zijwegen voor verborgen kistjes en zo langzaam maar zeker je een weg door de tempel te vechten. Nu waren er hier en daar wat kleine zijpaden om te verkennen, maar dankzij de in-game kaart loop je weinig kans om de weg kwijt te raken. Waar je wel grote kans op loopt is om veel encounters met vijanden te ondervinden. Hierbij wordt ook duidelijk dat de Visions als speciale aanvallen ingezet kunnen worden en in sommige gevallen ook hun eigen Limit Breaks en extreme aanvallen kunnen doen. Wat ik leuk vond is dat je in zulke situaties ook een CGI-filmpje te zien krijgt van zo’n specifieke aanval, maar tegelijkertijd viel de kwaliteit van dat filmpje mij een beetje tegen. Niet zozeer wat je te zien krijgt of de compositie of iets dergelijks, maar meer dat het soms niet heel erg scherp was en een wat lage resolutie leek te hebben. Iets wat hopelijk opgepoetst wordt voor de uiteindelijke release.

Voorlopige indruk
Final Fantasy Resonance lijkt weer een hele goede Square Enix RPG te worden, die duidelijk respectvol met het bronmateriaal omgaat. De gameplay is toegankelijk en het lijkt mij erg leuk om alle Visions vrij te spelen, te verbeteren en me vervolgens te kunnen verdiepen in het verhaal. Afgezien van de iets mindere kwaliteit van de CGI-filmpjes, die bij het inzetten van de Visions getoond worden, ziet Final Fantasy Resonance er haarscherp uit en is het vooral een leuke game om te spelen. Helaas is een korte demonstratie zelden lang genoeg om een goed oordeel over een game te vormen, maar dat ik er vooral naar snak om meer tijd met de game door te brengen is natuurlijk alleen maar een goed teken. Laat 22 oktober maar komen. Ik ben er klaar voor.