Roco Kingdom?
Hier in het Westen zullen de meeste mensen waarschijnlijk nog nooit van Roco Kingdom hebben gehoord, maar in China is de reeks allesbehalve een onbekende naam. De franchise bestaat daar al sinds 2010 en heeft in de afgelopen zestien jaar meer dan 350 miljoen unieke spelers bereikt. Er zijn inmiddels vier films verschenen, meer dan honderd boeken uitgebracht en eerder dit jaar verscheen de nieuwste game van de reeks in China. Die bleek daar meteen een enorme hit. Binnen dertien uur waren er al meer dan 15 miljoen spelers geregistreerd, binnen negen dagen stond de teller op meer dan 30 miljoen en ook in de eerste maand bleef de game gemiddeld meer dan 10 miljoen dagelijkse spelers trekken. Dat zijn cijfers waar veel ontwikkelaars hier in het Westen alleen maar van kunnen dromen. Morefun Studios heeft bovendien duidelijk grootse plannen met de toekomst van de reeks. De wereldwijde release is nog maar het begin, want de ontwikkelaar kijkt ook al naar grotere competitieve evenementen en wereldwijde toernooien.
Bij aankomst werd ik ontvangen door drie ontwikkelaars die mij na een korte introductie achter een demo van de game zetten. Terwijl ik onder het genot van een flesje water door de wereld liep, kon ik ze alles vragen wat in me opkwam. Waar vrijwel alle andere demo's die ik op de Gamescom speelde mij in een afgebakend stukje gameplay gooiden, kreeg ik bij Roco Kingdom de vrijheid om te gaan en staan waar ik wilde. En dat gaf me de kans om het koninkrijk uit de titel eens goed te verkennen.
Samen op avontuur
In Roco Kingdom speel je als een Roco, een inwoner van de wereld Carosia. Daar leven Rocos samen met Jinies: kleurrijke wezens die je kunt vangen, trainen en meenemen op avontuur. Er zijn meer dan vierhonderd verschillende Jinies te vinden en de game draait nadrukkelijk om de band tussen jou en deze beestjes. Maar vriendschap met andere spelers is minstens zo belangrijk. De wereld is namelijk gedeeld en multiplayer wordt op allerlei manieren aangemoedigd. Je kunt samen op pad, ervaringen en grondstoffen delen en later in de game grotere dungeons en raids aanpakken. Sterker nog, samenwerken met andere spelers levert zelfs een speciale in-game currency op. Tegelijkertijd is het niet de bedoeling dat je continu omringd wordt door honderden andere spelers. De ontwikkelaars proberen de wereld levendig te maken zonder dat iedere stad verandert in de beursvloer van de Gamescom. En geloof me: na een paar dagen tussen tienduizenden mensen gelopen te hebben, zie ik dat persoonlijk als een pluspunt.
Je hebt daarnaast een eigen stukje land waar je een huis kunt bouwen, inrichten en resources kunt verzamelen door bijvoorbeeld groenten te verbouwen. Dit gebied is uniek voor iedere speler en je kunt vrienden uitnodigen om langs te komen en samen te chillen. Het klinkt misschien als iets kleins, maar juist dit soort systemen maken duidelijk dat Roco Kingdom meer wil zijn dan alleen een game waarin je zoveel mogelijk beestjes verzamelt en vervolgens vergeet dat de helft überhaupt bestaat omdat je ze wegstopt in een of andere box.
Geen gacha, wel glimmende beestjes
Natuurlijk ging het gesprek tussen mij en de ontwikkelaars al snel over de vraag die tegenwoordig bij iedere gratis game boven het hoofd hangt: waar zit het verdienmodel? Volgens Morefun Studios hoeven spelers zich geen zorgen te maken dat Jinies achter een betaalmuur verdwijnen. Alle 400+ Jinies moeten gratis in de game te vangen zijn en er zitten geen gacha-elementen in verwerkt. Een opvallende strategie voor een spelconcept waarbij je inmiddels bijna automatisch verwacht dat de leukste beestjes ergens achter een betaalmuur verstopt zullen zitten.
De belangrijkste manier waarop de game geld verdient is via onder andere een Battle Pass en cosmetische elementen. Een interessant onderdeel daarvan zijn de Buddy Pods, de verschillende ballen waarmee je Jinies vangt. Sommige speciale varianten kunnen ervoor zorgen dat een gevangen Jini een ander uiterlijk krijgt. Zo lieten de ontwikkelaars een event zien waarbij Buddy Pods een speelkaartmotief hadden. Ving ik een Jini met zo'n exemplaar, dan kreeg ook het beestje zelf een bijpassende uitstraling.
Wat ik vooral interessant vond, is dat niet-betalende spelers volgens de ontwikkelaars niet buiten de boot hoeven te vallen. Als een speler bijvoorbeeld via de Battle Pass toegang krijgt tot een bepaalde variant van een Jini, kan die speler anderen uitnodigen in zijn wereld, waar zij diezelfde Jini vervolgens gratis kunnen vangen. Een opmerkelijk systeem voor een free-to-play-game en eentje dat ik alleen maar kan toejuichen. Het is uiteindelijk afwachten hoe dit systeem zich in de praktijk ontwikkelt, maar de intentie is in ieder geval duidelijk: betalen moet je collectie mooier maken, niet beter dan die van de speler die geen cent uitgeeft.
Steen, papier, schaar
Het gebied dat ik onveilig mocht maken bevond zich helemaal aan het begin van de game: een grote, groene wereld met een prachtig vormgegeven stad in het midden. De questlog stond vol met opdrachten en hoewel je prima alleen op avontuur kunt, heeft Roco Kingdom duidelijk de ambitie om een groot online avontuur te worden. Het is dus een beetje een singleplayer-avontuur, een MMO en een creature collector tegelijk. Een combinatie die op papier misschien wat ambitieus klinkt, maar tijdens mijn speelsessie verrassend natuurlijk voelde. De combat wijkt daarbij af van wat je wellicht gewend bent van andere games binnen het genre. Uiteraard spelen bekende elementaire types een grote rol. Een water-Jini is bijvoorbeeld handig tegen een vuur-Jini. Maar daarbovenop zit nog een soort steen-papier-schaar-systeem dat draait om de aanvallen die jij en je tegenstander gebruiken.
Iedere aanval kost sterren en je hebt er tien tot je beschikking. Gebruik je bijvoorbeeld een aanval die zeven sterren kost, dan kun je die niet zomaar opnieuw uitvoeren en moet je eerst een beurt rusten om je sterrenvoorraad weer aan te vullen. Juist daar komt het tactische element om de hoek kijken. Je kunt proberen het rusten van je tegenstander te voorspellen en daarop te anticiperen, terwijl je ook in de gaten moet houden hoeveel sterren iemand nog over heeft en welke aanvallen al zijn gebruikt. Het klinkt ingewikkeld en, eerlijk is eerlijk, dat vond ik het tijdens mijn eerste potjes ook. Maar ik werd zonder tutorial midden in een bestaande save gedropt en moest meteen tegen vijanden van het hoogste niveau vechten. Niet de meest ontspannen manier om een nieuw systeem te leren, maar dat zal ongetwijfeld beter zijn wanneer je vanaf het begin begint.
Een grote kip als taxi
Het leukste onderdeel van mijn speelsessie was uiteindelijk misschien wel gewoon het rondreizen door de wereld. Iedere Jini kan uit zijn Buddy Pod worden gehaald en sommige hebben daar een compleet eigen functie. De één loopt gezellig hand in hand met je mee, terwijl een ander dienstdoet als mount. Op een gegeven moment werd ik zelfs door een enorme kip in zijn armen gedragen terwijl hij als een soort Spider-Man door de wereld heen slingerde, wat er verrassend geinig uitzag.
Visueel maakte Roco Kingdom sowieso veel indruk. De game heeft een gedetailleerde cel-shaded stijl die er kleurrijk en levendig uitziet zonder dat alles verandert in één grote overprikkelende kleurenexplosie. De wereld zit vol leuke details, de Jinies hebben veel persoonlijkheid en ook de muziek bleef tijdens mijn speelsessie regelmatig in mijn hoofd hangen. Wat ik misschien nog het fijnst vond, is dat de wereld daadwerkelijk uitnodigde om gewoon even een andere kant op te lopen. Je weet nooit helemaal wat je daar tegenkomt en voor iemand die vooral van dit genre houdt vanwege het verzamelen en ontdekken, is dat precies wat ik wil.
In een wereld waarin Pokémon mij sinds de 3DS-games grotendeels teleurstelt en de vele clones van de afgelopen jaren mij vaak ook niet helemaal weten te overtuigen, voelde Roco Kingdom als een frisse wind. Natuurlijk is één speelsessie niet genoeg om te zeggen of Morefun Studios daadwerkelijk de game heeft gemaakt waar ik als liefhebber van het genre al jaren op wacht, maar deze speelsessie van bijna een uur smaakte zeker naar meer. Vanaf 27 oktober begint de wereldwijde closed beta, waarvoor je je nu kunt aanmelden. En dat ga ik zeker doen. Want als mijn grootste probleem tijdens een demo was dat ik eigenlijk nog helemaal niet wilde stoppen met spelen, dan lijkt me dat een behoorlijk goed teken. Dit was voor mij dan ook de verrassing van de beurs, en ik heb nu al zin om weer te spelen.
