De hardcover edities van Bryan Lee O’ Malley’s Scott Pilgrim comics staan al jarenlang netjes in mijn boekenkast. De gekleurde edities wel te verstaan, want dankzij de eerste game en de kleurrijke live-action film vind ik de gekleurde wereld van Scott Pilgrim net wat leuker om naar te kijken dan de oorspronkelijke versies die in zwart-wit werden uitgebracht. Dus toen Scott Pilgrim EX werd aangekondigd had ik meteen interesse om die leuke wereld weer in te duiken. Weet Scott Pilgrim EX een toffe ervaring te bieden of lijkt het Game Over? Dat lees je hier in de review.
Het verhaal van Scott Pilgrim EX is opnieuw geschreven door Bryan Lee O’Malley en dit keer moet onze luie held tegen wil en dank het vooral opnemen tegen Vegans, Demonen en Robots. De bandleden van Scott zijn rockband zijn allemaal ontvoerd en het is aan jou om erachter te komen wie daarachter zit en om uiteindelijk de band weer bij elkaar te brengen.
Vertrouwd maar ook vernieuwend
Dat kun je natuurlijk doen als Scott, wat bekend aanvoelt na de vorige game. Maar er zijn maar liefst zeven speelbare personages om uit te kiezen, die allemaal net een kleine beetje anders aanvoelen qua speelstijl. En elk personage heeft een uniek einde om vrij te spelen, dus een groot gedeelte van de herspeelbaarheid van Scott Pilgrim EX is hier terug te vinden. Andere speelbare personage zijn Gideon Graves, Lucas Lee, Matthew Patel, Ramona Flowers, Roxie Richter en de volledig nieuwe Robot-01. Daardoor voelt de game enigszins vertrouwd aan. We kennen vrijwel alle personages tenslotte al.
Net als de vorige game is Scott Pilgrim EX ook weer een brawler, waarbij je vele tegenstanders in elkaar kunt slaan en trappen, je geld moet verzamelen om upgrades te kopen en je je langzaam maar zeker een weg door het verhaal moet knokken. Wat wel iets veranderd is aan de opzet van EX is dat je nu een soort van open wereld hebt waar je vrij in rond kunt lopen. Deurtjes leiden naar nieuwe gebieden, je kunt winkeltjes inlopen om upgrades te kopen en er zijn een hoop sidequests te vinden. De ingame kaart is gelukkig heel overzichtelijk en vrijwel altijd voorzien van een questmarker, dus je zult zelden de weg kwijtraken.
Met flink wat nieuwe muziek van Anamanaguchi
Een groot pluspunt is de nieuwe muziek die Anamanaguchi voor Scott Pilgrim EX gemaakt heeft. De synthesizer muziek die de band met NES-systemen heeft weten te maken, is zowel herkenbaar als lekker afwisselend. Met 71 nieuwe nummers op de soundtrack heb je dus best wat leuke content om naar te luisteren. Helaas is het verhaal van de game zelf in minder dan twee uurtjes te voltooien en is er, afgezien van een paar boss fights, van een uitdaging nauwelijks sprake. Zeker wanneer je investeert in upgrades die je statistieken verhogen. Er is wel een zekere mate van herspeelbaarheid aanwezig als je alle zeven eindes van het spel wilt zien, maar wanneer je het spel met drie andere vrienden doorloopt is het vaak wel een kwestie van wie de meeste muntjes weet op te pakken. Zonder de upgrades die je daarmee vrijspeelt kunnen vooral de eindbazen behoorlijk uitdagend worden. De drop-in, drop-out multiplayer lijkt overigens ook niet altijd even stabiel de voortgang van elke individuele speler te bewaren. Maar dat lijkt mij een kleine issue die redelijk simpel gepatcht kan worden.
De comic komt opnieuw tot leven in de mooie Pixelart
Hoewel de aanschafprijs van dertig euro voor een relatief korte campagne misschien wat prijzig overkomt, kun je tijdens het spelen wel ontzettend genieten van de toffe graphics. De beelden spatten van het scherm dankzij de kleine details die tijdens de gevechten zichtbaar zijn, de levendige achtergronden die af en toe zelfs onderdeel van de gameplay worden en de hele artstijl is simpelweg een perfecte vertaling van de comics. Toch neemt het niet weg dat ik bijna langer bezig was met het typen van deze review dan met het doorlopen van het verhaal van Scott Pilgrim EX.
Conclusie
Scott Pilgrim EX is een vermakelijke beat ‘em up geworden waar je per personage ongeveer twee uurtjes zoet mee zult zijn. Dan heb je namelijk wel alle statistieken van je gekozen held weten te maximaliseren. Het verhaal is niet heel diepgaand, maar ligt wel goed in lijn met de vorige game qua niveau. Toch is het per speler heel erg verschillend hoeveel tijd je in de game zult steken. En omdat de verschillende personages allemaal nét iets anders aanvoelen qua speelstijl, zie ik mezelf op een gegeven moment nog wel een paar keer meppend door het verhaal heen gaan. Maar toch vind ik dertig euro een vrij hoge aanschafprijs voor wat de game te bieden heeft.
