Volg ons op Facebook Abonneer op onze RSS Download de Android App Download de iPhone App

Valkuilen van vooruitgang

Een van de leukste bijkomstigheden van het slapen is dat je van tijd tot tijd een toffe droom hebt. Je kunt opeens vliegen, je maakt die felbegeerde promotie op je werk of er is vrede op de hele wereld; het zijn slechts drie voorbeelden van zeer plezante vormen die nachtelijke hersenspinsels aan kunnen nemen. De wens om de werkelijkheid dichter bij je dromen te brengen is eeuwenoud en al even lang zijn mensen op zoek naar manieren om ook overdag dromen te kunnen beleven. In het Caribisch gebied doet men dat door ook overdag te slapen, in de westerse wereld hoopt men door middel van sterk uitgewerkt realisme in games eenzelfde resultaat te bereiken.

Gamen met je brein
Game-ontwikkelaars streven er eigenlijk altijd naar om met hun spellen een tweede, virtuele realiteit te creëren. Dat begon in feite al met Pac-Man en soortgelijke arcade-games, maar pas de laatste jaren wordt het concept van virtual reality naar nieuwe hoogten getild: een manier van spelen waarbij de bewegingen van de speler (dus niet alleen van het pookje op zijn controller) het personage in de game beïnvloeden. De Remote van de Wii was hierin de doorslaggevende eerste stap en sinds de introductie ervan in de winter van 2006 is het hard gegaan. Onlangs kondigde Microsoft Kinect aan (een soort veredelde EyeToy) en kwam Sony met PlayStation Move (een soort veredelde WiiMote). Een vernieuwde versie van het concept ‘virtual reality’; niet meer je personage besturen met een 3D-brilletje op, maar het personage zelf zijn. Eerst zal dat nog zijn zoals met Kinect waarbij je met je lichaam bewegingen maakt die naar een game vertaald worden, maar het kan zover gaan dat je uiteindelijk een personage bestuurt door middel van hersenimpulsen.



De voordelen van zeer realistisch gamen door middel van een virtual reality liggen voor de hand (variërend van een ongenuanceerd “het is gewoon vet” tot een uitgebreid pleidooi voor deze vorm van vermaak) en zijn al vaak besproken, maar de nadelen ervan zijn mijns inziens nog wat onderbelicht. De tegenargumenten zijn legio, maar ze zijn vaak terug te voeren op drie ‘basisargumenten’.

Zijn of schijn?
Het meest voor de hand liggende bezwaar tegen een te sterk ontwikkelde virtuele realiteit is dat je het verschil met de ‘echte’ werkelijkheid niet meer zult zien. Neem bijvoorbeeld de film The Matrix, waarin de hoofdpersonen leven in een ‘echte’ wereld en via een machine kunnen plaatsnemen in de ‘schijnwereld’. Hoewel er een paar bevrijde geesten zijn die het verschil kunnen zien tussen beide werelden, is vrijwel elke inwoner van de schijnwereld zich er niet van bewust dat het leven dat hij of zij op dat moment leidt niet ‘echt’ is.



Natuurlijk wordt deze theorie door voorstanders van virtual reality als ‘schrikbeeld’ en ‘ongeloofwaardig’ afgedaan, maar het is zeker iets om rekening mee te houden. Want al zou het dan niet gebeuren dat mensen fictie en werkelijkheid door elkaar gaan halen, het is wel goed mogelijk dat groepen mensen de virtuele realiteit boven hun eigen leven gaan plaatsen. Dit kunnen we al een beetje in de praktijk zien bij de World of Warcraft-fanatici, die behalve het vervullen van hun primaire levensbehoeften niets anders doen dan hun favoriete spel spelen en op die manier WoW ‘leven’ in plaats van spelen. Want waarom zou je nog een echt leven leiden als succes maakbaar is in een game of een droom? Waarom nog een loonslaaf zijn als in je dromen de wereld aan je voeten ligt? En die houding kan nadelig uitpakken voor de samenleving, want Albert Heijn moet toch aan vakkenvullers zien te komen, nietwaar?

Een ander, met name opvoedkundig bezwaar is dat games een te grote invloed kunnen hebben op de ontwikkeling van jonge gamers. Wetenschappelijk onderzoek toont al aan dat het spelen van gewelddadige games een slechte invloed heeft op het jonge brein en als die games steeds realistischer worden (zodat je bijvoorbeeld daadwerkelijk het gevoel hebt dat je iemand doodschiet in plaats van dat je op vierkantje drukt), zal die invloed alleen maar toenemen. Natuurlijk geldt voor het merendeel van de gamers dat het geen enkel probleem is om gewelddadige games te spelen, maar de minderheid die er niet tegen kan, kan voor grote maatschappelijke problemen zorgen.



Hersenloze whodunnit
Een derde en meer persoonsgebonden bezwaar is dat veel gamers (inclusief ondergetekende) realisme in games helemaal niet als een doel of vereiste zien. Voor het merendeel van de gamende populatie lijkt te gelden “hoe echter, hoe beter”, maar dat is mijns inziens lang niet altijd het geval. Arcade-achtige spellen zijn ook helemaal niet bedoeld om echt te lijken: ze zijn bedoeld om plezier te bieden. En hoe gaaf realistisch gamen ook mag zijn, voor mij is het helemaal niet een voorwaarde om een spel goed te maken. Ik moet me ermee kunnen vermaken, het kunnen gebruiken als manier om even alles uit m’n hoofd te krijgen en zonder nadenken gewoon plezier te kunnen hebben. Door een ver doorgevoerde versie van virtual reality in games te implementeren en daarmee de speler compleet in een spel te betrekken gaat die functie van gamen eigenlijk verloren; hersenloos een spelletje doen zit er niet meer in. Je kunt het vergelijken met literatuur: hoe meer diepe lagen er in een boek zitten, hoe liever het de ‘kenners’ en ‘critici’ is. Maar af en toe is een hersenloze whodunnit veel leuker.

Hoewel virtual reality in gaming er onvermijdelijk zal komen, is het dus wel verstandig om eens goed na te denken over de vervelende consequenties die het kan hebben. Zo moeten we oppassen dat de scheidslijn tussen realiteit en de gamewereld duidelijk genoeg blijft en dat een te realistische ervaring van bijvoorbeeld gewelddadige games geen slechte invloed heeft op jonge gamers. Ook moeten we erop letten dat we de functie van games als vorm van ontspanning niet ten koste laten gaan van realistische spelbeleving. Kortom: vernieuwing juichen we toe, maar voorzichtigheid is geboden.

Geplaatst door Maarten Broekhof op 04-08-2010
Aantal keer bekeken: 11203

Laatste reacties

avatar van WouterVS
Door WouterVS (1529 reacties) op 04-08-2010 17:52
( PM )
Zeer leuke blog om te lezen. Heb ik weer wat om vannacht over te dromen ;P

Komen er meer van dit soort columns? Ik hoop het in ieder geval wel.
avatar van Valthyr
Door Valthyr (6163 reacties) op 04-08-2010 18:37
( PM )
Hmm, ik ben het met de column eens :) Op de een of andere manier val ik eerder voor het stijltje van een game, dan enorm realistische gameplay. IK heb ook standaard een soort zwak voor cell-shaded graphics :3

Verder vind ik de echt realistische gameplay ook helemaal niet zo tof, vaak redelijk storend. Operation Flashpoint 2: dragon rising, vind ik niet tof. Het neigt teveel naar realisme (dat is ook eht doel, toch) en daarom vind ik het frustrerend. Dan speel ik liever een Call of Duty.

Sowieso zat ik er pas al over na te denken dat ik games denk ik toch echt speel om dingen te doen, die ik in het echte leven niet kan. Dus als ik met een toegankelijke besturing de meest kick-ass dingen uit mijn controller tover, is dat gewoon vet
avatar van Djeko
Door Djeko (36 reacties) op 05-08-2010 12:26
( PM )
Games zullen altijd een interpretatie van de werkelijkheid zijn, niet een exacte kopie. Gelukkig maar. Wat schiet ik er bijvoorbeeld mee op als ik in Fifa of PES "echt" tegenover Messi, Ronaldo, Kaka c.s. sta ? Elke wedstrijd verlies ik dan met 50-0. En hoe lang zou ik overleven in een "echte" oorlogsspel, 10 of 20 seconden ?
avatar van Sc0pe
Door Sc0pe (479 reacties) op 05-08-2010 12:47
( PM )
Ik hou niet zo van lezen... kga liever gamen >.<

Toch een leuk stukje wat ik stiekem toch even heb gelezen. Thumbs up!
avatar van Heinster
Door Heinster (955 reacties) op 05-08-2010 15:09
( PM )
"Wetenschappelijk onderzoek toont al aan dat het spelen van gewelddadige games een slechte invloed heeft op het jonge brein"

Dit klop niet, dat onderzoek zegt dat het een slechte invloed "kan" hebben.

Daarnaast is de angst voor spellen die te realistisch zijn geheel ongegrond omdat er een aantal essentiële punten zijn waar rekening gehouden moet worden.

1: Waarom een hyperrealistisch spel spelen zoals racen als ik hier in een echte auto kan rijden? Kortom echt superrealistische omgevingen zijn enkel gewenst voor simulaties.

2: Een bepaalde dosis overdrijving is juist gewenst, daarom is Blur ook relatief minder interessant dan Mariokart. Als alles realistisch is op het schieten met wapens na, dan kom je in de "uncanny valley".

-Dat is waar fantasy en realisme te dichtbij elkaar liggen maar nog net neit overtuigend genoeg zijn. De eerste Final Fantasy film, Beowulf en de Polar Express zijn hier voorbeelden van dat ze gaan afstoten. Waar Avatar en Ratatoullie het wel halen door net meer of juist net wat minder realistisch proberen te zijn.

3: De angst rondom spellen als Doom, Mortal Kombat hebben zich ook nooit in realiteit omgezet.

Kortom het enige gevaar zit het er meer in dat mensen die minder goed in hun vel zitten vluchten in deze alternatieve realiteiten omdat die meer tot hun verbeelding spreken. Waarom is WOW anders succesvoller dan Second Life?



avatar van Slick
Door Slick (804 reacties) op 05-08-2010 17:32
( PM )
" Wetenschappelijk onderzoek toont al aan dat het spelen van gewelddadige games een slechte invloed heeft op het jonge brein "

Bron?! Ik heb afgelopen jaar erg uitgebreid gezocht naar dit soort onderzoeken (werkstuk voor school, inclusief literatuur gelezen over dit soort onderzoeken) en hoewel ze vooraf stellen dat het wel is is er NERGENS maar dan ook NERGENS bewijs dat het een slechte invloed heeft op het jonge brein, in de zin van dat kinderen er agressief van worden. Dus, geef mij eerst maar eens een bron. Je kunt het wel leuk in je stukje zetten maar dit slaat werkelijk nergens op... "Wetenschappelijk onderzoek" klinkt heel leuk, maar je zuigt maar wat uit je duim. En dan vooral het stukje dat hoe realistischer het wordt hoe erger dit wordt. Dat is ook flauwekul. Kijk nu maar eens naar de eerste Mortal Kombat, destijds dachten mensen ook dat het niet realistischer kon en dat het effect enorm zou zijn op jonge breinen. Maar, nergens is er dan ook maar iets van bewijs gekomen.

Enige invloed van zulk soort spellen is een korte 'adrenaline'-achtige stoot (verhoogde hartslag, verhoogde concentratie) maar die is na het spelen van het spel zo goed als weg. Op langere termijn is er al helemaal niks te vinden.
avatar van Henk Mouflon
Door Henk Mouflon (126 reacties) op 05-08-2010 18:53
( PM )
@Slick: Dat jij het niet hebt kunnen vinden, wil niet zeggen dat het niet bestaat. Daarnaast wordt er continu onderzoek gedaan en dat jij het afgelopen jaar niets hebt kunnen vinden, wil niet zeggen dat het nu nog steeds niet bestaat.

Met dank aan Xtinction heb ik mij gebaseerd op dit recente artikel:

http://www.apa.org/pubs/journals/releases/bul-136-2-151.pdf

Ik zal een paar quootjes op een rij zetten:

"In sum, this much larger meta-analysis, with over 70 independent effects involving over 18,000 participants from mul- tiple countries, ages, and culture types, yielded strong evidence that playing violent video games is a significant risk factor for both short-term and long-term increases in physically aggressive behavior."

"Regardless of research design or conservativeness of analysis, exposure to violent video games was significantly related to higher levels of aggressive behavior. "

"The fact that significant positive effect sizes were obtained in short- and long-term contexts confirms our main theoretical hy- potheses. Of particular importance is the finding of a significant longitudinal effect. This shows that playing violent video games can increase aggression over time."

Dit is inderdaad een van de eerste grote onderzoeken die de relatie tussen geweld in games en psychologische effecten onderzoekt en de uitkomsten geven aan dat er absoluut een aggresieverhogende 'factor' in games zit. Ik zou je willen aanraden het artikel te lezen. Ik was, net als jij, sceptisch over die zogenaamde 'invloed', maar dit artikel was een eye-opener. :)
avatar van PinkPirateBunny
Door PinkPirateBunny (173 reacties) op 05-08-2010 18:57
Rol: BG Redacteur
( PM )
@ Heinster en Slick; Maarten nuanceert zijn bevindigen met het feit dat het mis gaat bij een kleine percentage van spelers dat werkelijkheid en spel door elkaar haalt. En er zijn legio voorbeelden te noemen van gevallen waar het hier mis ging.
Heinsters argument dat je van racegames geen coureur wordt zijn ook waar, maar racegames geven mensen wel ideeen, de zogegenoemde visuele bibliotheek (een algemeen aanvaard principe uit media receptie onderzoek). Dit is tot op zekere hoogte ook zorgwekkend te noemen.
Als laastst, Slick's argument dat er nergens bewijs is voor negatieve invloed op jonge hersens in ontiwkkeling is onwaar. Vanuit de ontwikkelingspsychologie voor kinderen wordt er al jaren gewaarschuwd en dat is de reden waarom je naar je moeder moet luisteren en niet uren achter de computer moet zitten. Dit heeft simpelweg te maken met de hersensignalen en de opslagcapaciteit van ontwikkelende hersenen. Zelfs op latere leeftijd kan er meer op treden dan de korte termijn effecten die jij juist beschrijft, maar er zijn wel degelijk lange termijn effecten. Bronnen? Lees eerst eens "Playing Video Games" (Vorderer, Jennings, Bryant) & "Grand Theft Childhood" (Kutner) dan heb je een mooi beeld van de voor en tegen sprekers van de invloeden op hersenontwikkeling.
avatar van Slick
Door Slick (804 reacties) op 05-08-2010 19:06
( PM )
" Maarten nuanceert zijn bevindigen met het feit dat het mis gaat bij een kleine percentage van spelers dat werkelijkheid en spel door elkaar haalt."
Waar ligt de oorzaak dan? Bij het spel of de speler zelf? Laatst genoemde lijkt mij.

En;
"yielded strong evidence that playing violent video games is a significant risk factor for both short-term and long-term increases in physically aggressive behavior"
Daar staat dat er een risico bestaat... Niet dat het daadwerkelijk agressief gedrag oplevert.

Het ligt aan de speler, niet het spel. Als een speler agressief raakt van een spel dan is er al iets mis met de speler zelf. Diegene moet niet het spel op de schuld geven, maar een psychiater bezoeken of eens wat vaker naar buiten gaan.

Een spel kan wel een trigger zijn, dat wist ik van tevoren ook wel, maar dat kan een spelletje dat diegene buiten speelt met vrienden ook zijn. Verliezen is frustrerend en dan krijg je uiteraard allerlei gevolgen.

De onderzoeken die ik heb gelezen wezen er juist op dat spelers hun agressieve gevoel/frustratie juist los konden laten ("even lekker een potje knallen") in een spel en niet dat ze er agressiever van werden.

Edit: Het gaat er mij ook meer om dat in het stukje iets beweerd wordt, maar daar geen bron bij staat. Je kunt heel makkelijk verwijzen naar bronnen mbv "volgens dit en dit wetenschappelijk onderzoek". Nu komt het over alsof de schrijver zomaar iets heeft verzonnen omdat hij 'dat ergens gelezen heeft'.
avatar van PinkPirateBunny
Door PinkPirateBunny (173 reacties) op 05-08-2010 21:13
Rol: BG Redacteur
( PM )
@Slick
Het vermelden van de bron was wel zo duidelijk geweest, maar we zijn het dus met z'n allen eens dat Maarten wel degelijk weet waar hij het over heeft toch, dat is mooi.
Toch nog even over "het trigger-effect". Je moet het vergelijken met bijv. alcohol; sommige drinken 10 bier en daar merk je niets aan, anderen drinken 2 biertjes en zijn niet meer voor rede vatbaar. Ligt het dan aan de alcohol of de drinker? Aan de combinatie van de twee, en dat geldt ook voor agressie in games, sommige gaan daar gezond mee om anderen niet. Dat is die minderheid waar Maarten het over heeft en naar verwijst.
avatar van Valthyr
Door Valthyr (6163 reacties) op 05-08-2010 21:29
( PM )
@PinkPirateBunny
Amen to that.

Mensen horen het gamen niet te verdedigen als hun religie, het heeft ook zo zijn nadelen. Maar dat is een hele andere discussie.

__
Eigenlijk is het wel geinig dat ik de Matrix terugzie in dit artikel. Van het weekend vertelde iemand mij iets over de inspiratie voor The matrix. de "Brain in a vat"-theorie. En dat slaat ook weer op dit artikel. Wat als de virtuele werelden/ervaringen levensecht worden?
Hmm, ik kan je zeggen dat shooters en oorlogsgames dan geband mogen worden. Of, ik zal ze in ieder geval niet spelen. Ik hoef niet echt te weten hoe het is om iemand dood te maken. ..Ook al is het niet écht.
avatar van Henk Mouflon
Door Henk Mouflon (126 reacties) op 05-08-2010 22:15
( PM )
@Slick
Ik snap dat je graag bronnen wil zien, maar om bij elke bewering een bron te plaatsen, vind ik overdreven. Het is een column, geen wetenschappelijke publicatie met voetnoten. Uiteraard hoor je als lezer sceptisch te zijn als een schrijver het heeft over 'wetenschappelijk onderzoek', maar dan is het beter om ernaar te vragen, zodat ik je het materiaal kan sturen, dan om te beweren dat mijn verwijzingen flauwekul zijn en NERGENS maar dan ook NERGENS worden bevestigd. ;-)
avatar van Slick
Door Slick (804 reacties) op 06-08-2010 01:49
( PM )
Haha, ik verdedig nergens 'gamen als een religie' hoor, dat valt allemaal best mee. :) Dat is het nooit geweest en zal het ook nooit worden. Het is ter ontspanning, meer niet. Maar om er soms wat dieper in te duiken wat voor psychologische effecten het heeft vind ik erg interessant.

@Henk Mouflon; Nouja, dat onderzoek was nog niet online toen ik mijn verslag moest schrijven met wetenschappelijke bronnen erbij. :) En ik heb echt meer dan genoeg gezocht, in databanken van school was genoeg te vinden (oja, school is HBO trouwens, niet middelbaar werkstukje ;)) en daar heb ik ook uitgebreid door zitten spitten en daar was werkelijk niets te vinden wat betreft de bevestiging van het gerucht dat overal wordt verspreid. Ik denk dat dit het eerste onderzoek is die echt wat aantoont, terwijl een jaar geleden al allerlei bladen/websites de lucht in gooiden dat 'gamen slecht is'.

Ik hoop dan ook dat je mijn reactie begrijpt want ik had niet verwacht dat, met alle respect :), een column op BG de eerste zou zijn die wel echt een goede bron heeft. Vandaar mijn reactie, want ik ben het al zo vaak tegen gekomen en nergens was het goed onderbouwd...

Oja, nu maar eens stoppen met die lange reacties. ;)
avatar van Sp4re
Door Sp4re (367 reacties) op 06-08-2010 11:02
( PM )
Het is altijd zo netjes om bronnen te vermelden, de maker van de bron heeft er ten slotte vaak veel tijd in gestoken.
Beetje jammer dat er heel vaak mensen zijn die zo'n vermelding niet nodig achten of vinden dat hun stukje door "het tussenproppen" van bronvermeldingen minder mooi/leesbaar wordt.

Gebruik de volgende keer gewoon iets als (1), (2), (3) etc. en zet dan onderaan je stukje:
Bronvermeldingen:
(1) http://....
(2) Boek: schrijver - titel - ISBN
(3) Documentaire van ...

En wat hierboven al door PinkPirateBunny wordt aangegeven het is inderdaad een combinatie van beide. Zowel de persoon als het spel (of in zijn voorbeeld de alcohol) hoe een game/film je aanspreekt.

Maar wat wel zo is dat met de technieken die je aankaart (move en kinect) sommige dingen misschien wel realistischer kunnen worden (als de nieuwe superman game uitkomt koop dan AUB wel een stevige kabel om jezelf aan het plafond vast te maken ;-) ).
avatar van Heinster
Door Heinster (955 reacties) op 06-08-2010 11:19
( PM )
In de basis ligt het altijd bij de gebruiker en/of de opvoeding die deze genoten heeft.

Dus of hij er agressief van wordt, zich er in verliest (zoals een aantal WOW spelers) of wat dan ook.

Zo sta ik nog steeds achter mijn commentaar betreffende de "kan" omdat die meteen aangegeven moet worden en niet naderhand pas genuanceerd wordt wat ook zeker niet iedereen er in leest.
avatar van Xtinction
Door Xtinction (140 reacties) op 06-08-2010 12:44
( PM )
"De onderzoeken die ik heb gelezen wezen er juist op dat spelers hun agressieve gevoel/frustratie juist los konden laten ("even lekker een potje knallen") in een spel en niet dat ze er agressiever van werden." Brad Bushman, co-author van dat stuk is het niet met je eens. Wat hij tegen mij zei op een conferentie was dat als je voelt alsof je iets wil afknallen je het beste met een puppy kon gaan spelen, dit omdat agressiviteit en liefde/cuteness ed. niet samengaan. Je lichaam moet dan kiezen voor een van die twee emoties.

Is Kinectimals misschien toch nog ergens goed voor

Als je wil kan ik ws wel een referentie voor je vinden, maar dat kost altijd wat tijd

Je hebt overigens wel gelijk dat het aan de spelers ligt. Het onderzoek van Brad was gedaan op kinderen van het VMBO, dit is een risicogroep. Als er een verschil is, dan zal je het bij hun ws statistisch kunnen onderbouwen. De kans bestaat dus dat hoger opgeleiden een minder sterke reactie zullen vertonen.

De eigenlijke vraag is dus "moeten we gewelddadige games voor iedereen verbieden als slechts een beperkt aantal mensen vatbaar is voor de negatieve effecten". Dit is een hele moeilijke kwestie. Om dezelfde reden zijn pistolen in veel staten van de USA nog steeds legaal. Lastig lastig.
avatar van Sndr
Door Sndr (353 reacties) op 06-08-2010 14:16
( PM )
Quote:
@Slick
Ik snap dat je graag bronnen wil zien, maar om bij elke bewering een bron te plaatsen, vind ik overdreven. Het is een column, geen wetenschappelijke publicatie met voetnoten. Uiteraard hoor je als lezer sceptisch te zijn als een schrijver het heeft over 'wetenschappelijk onderzoek', maar dan is het beter om ernaar te vragen, zodat ik je het materiaal kan sturen, dan om te beweren dat mijn verwijzingen flauwekul zijn en NERGENS maar dan ook NERGENS worden bevestigd. ;-)


Ik ben het met je eens dat een columnist zich niet hoeft te verantwoorden over zijn uitlatingen. Ik vind dan ook dat je dit niet moet doen ;).

Vind je stuk goed al mag je van mij best wat scherper zijn.

Column schrijven is net als dichten, daar heb je te maken met dichters vrijheid omdat je een stuk schrijft want ontspringt uit jouw mening/visie/brein of wat dan ook.

Tis goed dat je column discussie opwekt. Dat is volgens mij ook het hele doel ;).

Stiekem vinden we het gewoon leuk, om te zeiken en elkaar lekker tegen te spreken in deze sub-realistische omgeving ;) dat is hier nu eenmaal makkelijker dan op straat.
avatar van Slick
Door Slick (804 reacties) op 06-08-2010 16:26
( PM )
@Xtinction; ""De onderzoeken die ik heb gelezen wezen er juist op dat spelers hun agressieve gevoel/frustratie juist los konden laten ("even lekker een potje knallen") in een spel en niet dat ze er agressiever van werden." Brad Bushman, co-author van dat stuk is het niet met je eens. Wat hij tegen mij zei op een conferentie was dat als je voelt alsof je iets wil afknallen je het beste met een puppy kon gaan spelen, dit omdat agressiviteit en liefde/cuteness ed. niet samengaan. Je lichaam moet dan kiezen voor een van die twee emoties. "

Hartstikke leuk dat hij het niet met mij eens is, maar dit ben ik in meerdere resultaten van onderzoeken tegengekomen. Het is niet mijn eigen mening zeg maar. ;)

@Sndr;
"Stiekem vinden we het gewoon leuk, om te zeiken en elkaar lekker tegen te spreken in deze sub-realistische omgeving ;) dat is hier nu eenmaal makkelijker dan op straat."

Eerlijk gezegd vind ik die reactie een beetje jammer. Discussiëren moet toch gewoon kunnen? Hierdoor krijg je visies van andere mensen op jouw visie/mening. Daar is niks mis mee. Het jammere alleen is dat het voor sommigen wat lastig is om de anderen gelijk te geven en ze al vrij snel overgaan op persoonlijke aanvallen. Als ik het niet met iemand eens ben in een discussie, betekent het niet gelijk dat ik diegene niet mag hoor. :) Discussiëren doe ik niet alleen 'veilig' achter mijn computer hoor ;)
avatar van Niklaws
Door Niklaws (2 reacties) op 08-08-2010 12:53
( PM )
Henkmoufflon, waaarom reageer jij altijd, en houdt Maarten Broekhog zich stil? Ik bedoel; hij heeft de column geschreven..
avatar van Matthew
Door Matthew (93 reacties) op 08-08-2010 18:51
( PM )
Omdat Henk Mouflon Maarten Broekhof is.
avatar van Ktugach
Door Ktugach (10141 reacties) op 09-08-2010 19:52
Rol: Administrator
( PM )
Quote:
Omdat Henk Mouflon Maarten Broekhof is.


Dat klopt inderdaad, even kijken hoe we dat volgende keer beter kunnen neerzetten :)
avatar van Damastaf
Door Damastaf (169 reacties) op 10-08-2010 16:59
( PM )
En het niveau van BG is weer gestegen. :)

Leuk artikel en interessante discussie. Iets minder leuk hoe de discussie tot stand komt, maar het resultaat is wel bevredigend.

On Topic: Ik heb enige tijd geleden gelijksoortige onderzoeken doorgenomen die tot de conclusie komen dat gewelddadige games vooral risicovol zijn voor jonge kinderen die zich nog een wereldbeeld moeten vormen en grotendeels afhankelijk zijn van hun omgeving hierin. Gewelddadige games dragen hierin dan ook bij aan een 'aggressiever' wereldbeeld. Ze zien dat geweld bijvoorbeeld loont in games en passen dat in de 'echte wereld' toe.
avatar van Mr. Cheapo!
Door Mr. Cheapo! (7447 reacties) op 13-08-2010 15:06
( PM )
Aardig stukje inhoudelijke informatie! Al ben ik het helaas niet met alles eens.... zo ben ik al meer dan 30 jaar in de video-games business aktief en bij mijn weten is er in Nederland nog geen kind geflipt cq doorgedraaid bij het spelen van een computerje spelletje.