Volg ons op Bluesky Volg ons op Facebook Abonneer op onze RSS

Review: Planet of Lana II (PS5)

Soms zijn twee dimensies gewoon beter dan drie. Planet of Lana II is een audiovisueel kunstwerkje met een emotioneel verhaal, doorspekt met het nodige puzzel- en sluipwerk. Mijn hersencellen werden zeker op de proef gesteld tijdens het spelen van Planet of Lana II, maar het was de voorbije weken toch vooral genieten van deze buitenaards goede 2D puzzel-platformer.


Disclaimer: indien je Planet of Lana I nog niet gespeeld hebt, raad ik je ten zeerste aan om deze alinea over te slaan en de game voor een mooi bedrag te scoren. Het verrijkt de ervaring van Planet of Lana II namelijk enorm. Zie je dit toch niet zitten, lees dan gerust verder.

Vervolg
Planet of Lana II Zo wist ik nog goed dat Lana’s zus ontvoerd werd door vijandelijke robots, waarna ik met mijn trouwe katachtige metgezel, Mui, op queeste vertrok om haar te vinden. Al lopend, springend, puzzelend en klauterend ontdek je in Planet of Lana I dat de kwaadaardige robots eigenlijk helemaal niet zo’n slechte bedoelingen hadden.

Zelfde hoofdpersonages, nieuwe mogelijkheden
Planet of Lana II begint exact waar het eerste deel eindigde. Je start op de planeet Novo, in het neergestorte moederschip, waar je in Planet of Lana I de robots had uitgeschakeld en weer tot je vrienden hebt gemaakt. Lana heeft sindsdien wel wat nieuwe dingen geleerd: zo kan ze onder meer sprinten en vervolgens onder dingen door glijden en onder water zwemmen. Een jong meisje genaamd Anua vergezelt je tijdens je verkenningsronde op het schip om Mui te zoeken. Zodra je je trouwe metgezel hebt gevonden, ontdek je dat Mui een nieuwe superkracht heeft gekregen waarmee hij machines (zoals lampen) kan verstoren en elektronische sloten van deuren kan openen. Ook kan hij drones (tijdelijk) uitschakelen, waarna Lana deze kan besturen met haar armband. Zo ontdek je langzamerhand meer over Lana en Mui’s verleden door middel van schilderijen en hologrammen die je op het schip tegenkomt. Nadat je een uitweg vindt en samen met Anua uit het schip kruipt, staat Rakuen – een vaderfiguur die je in deel 1 al eerder hielp – klaar met zijn vliegend transportmiddel om jou, Mui en Anua op te halen en terug te brengen naar huis. Alles lijkt vredig, totdat inwoners uit een ander deel van de planeet de boel opschudden en een rotsblok bestaand uit een onbekende grondstof bij jouw dorp dumpen.


Blub, ik ben een vis
Het jonge meisje raakt het aan en wordt ziek, waarna je haar verzwakt naar het dorp brengt en je de opdracht van Rakuen krijgt om helend zeewier te vinden. Dat lukt je dankzij Mui, die met zijn krachten ook vissen kan overnemen. Dat is bijvoorbeeld nodig om een haai weg te lokken uit zijn schuilplaats en gevangen te nemen. Maar ook om die haai het zicht te belemmeren met een inktwolk wanneer je voorbij zwemt. Wanneer Mui buiten beeld is, krijg je een icoontje te zien die aantoont waar Mui is en ook of hij stilstaat, loopt of springt. Ook Lana krijgt zo’n icoontje wanneer je gezellig als vis aan het rondzwemmen bent.

Medicijn
Het taaltje is onbegrijpelijk, maar dat is met opzet zo, zodat je zelf een interpretatie maakt van het verhaal. De namen van personages kan je wel goed onderscheiden. Ook de soundtrack is wederom fantastisch: de rustgevende pianomuziek past steeds bij de rustige omgevingen, maar kan ook opwindend klinken wanneer de stemming gevaarlijker wordt. Het verhaal gaat echt van start wanneer Rakuen je bij hem roept omdat het kleine meisje, Anua, niet geneest met het gevonden zeewier. Ze heeft een medicijn nodig dat hij enkel kan maken met drie specifieke ingrediënten: een bloem uit de bergen, een zeeschelp en een stuk gewei van een hert. Het is bijna vanzelfsprekend dat onze protagonist in deze opzet zal slagen, want Planet of Lana II is in de eerste plaats een sfeervolle feelgood game. Eentje die inzicht, timing en sluipwerk vereist, maar geen grote tegenslagen of frustraties met zich meebrengt. Al is het soms wel vervelend om te zien welke elementen begaanbaar zijn en welke louter als achtergrond dienen. Misschien is het dan toch een beetje frustrerend wanneer je halfweg een lange puzzel de dieperik in springt …

Te land, ter zee en in de lucht
Dat puzzelen mag je op verscheidene locaties doen. Rakuen brengt je met zijn vliegend schip eerst naar een besneeuwde berg om de mysterieuze bloem te halen. Een sterke wind kan je zomaar van de bergrand blazen, dus het is erg belangrijk om je stappen en sprongen te timen en op tijd te schuilen achter een rots. Uiteraard vinden we geen vissen in de bergen, maar Mui kan hier zogenaamde ‘Rollers’ (witte, donzige bolletjes) besturen, zij laten een soort slijm achter dat vuur geleidt. Dat vuur kan spinnenwebben wegbranden, waardoor de weg weer openligt. Later in het spel zal je met Mui ook vliegende zwarte diertjes kunnen overnemen die water uit een rivier kunnen opslurpen. Vervolgens kan je planten water geven, waaruit lianen groeien waar je aan kan hangen. 


“Kat in ’t zakkie”
Met de bloem op zak, is het tijd voor een volgend gebied. Daar ga je op zoek naar het tweede ingrediënt: de geneeskrachtige zeeschelp. Katten zijn echter bang van water, maar daar heeft ontwikkelaar Wishfully een slimme oplossing voor bedacht. Onder water kan je lelies plukken die aan het wateroppervlak opengaan. Daar kan Mui vervolgens op gaan staan en zo kan je hem voorttrekken. Als je boven de zeespiegel obstakels moet overbruggen, kan je de bloem (met Mui erin) meetrekken onder water. In de dichtgeklapte bloem heeft Mui voldoende zuurstof om het volgende stuk land te bereiken. Wanneer Lana in ademnood geraakt, kan ze zuurstof bijtanken aan een stuk koraalOf samen met Mui een achtergelaten onderzeeër kapen natuurlijk.


Loop, Lana, loop!
Meestal kabbelt Planet of Lana II (net als zijn voorganger) maar wat voort. Het gebeurde af en toe dat ik afgeleid raakte door iets of iemand in mijn woonkamer en ik pas na een handvol minuten merkte dat ik het spel zelfs niet had gepauzeerd. De makers beseften duidelijk dat er af en toe wat actie nodig was, dus stopten ze ook korte sequenties in het spel waarbij je snel moet weglopen en springen om aan de vijand te ontkomen. Dat spurten en glijden komt hier goed van pas. Lana is na afloop van zo’n sequentie merkbaar enthousiast, wat je merkt aan haar houding en de bijhorende vreugdekreetjes. Zelf voelde ik de adrenaline ook pompen, wat zorgde voor emotionele verbinding met het hoofdpersonage. Het is gewoon mooi om dit soort momenten te ‘delen’ met haar.

Dood = simpel
Het health-systeem in Planet of Lana II is net als in het voorgaande deel doodsimpel: je hebt één leven. En je kat heeft er helaas geen negen. Gespot worden door een vijand betekent doodgaan. Dat geldt zowel voor jou als Mui: wanneer een van de twee sterft, is het voor beiden einde verhaal. Gelukkig is het aantal checkpoints enorm genereus. Zo genereus dat je vaak maar een halve puzzel opnieuw moet uitvogelen. Daarnaast zijn er geen consequenties: je verliest geen voorwerpen of uitrusting en je kan meteen weer aan de slag. Er valt trouwens ook wat te verzamelen in Planet of Lana: in het eerste spel vond ik twee van de tien verborgen relieken. In Planet of Lana II vond ik drie van de tien verborgen hologrammen. Deze hologrammen vormen samen één grote afbeelding. Wie het verhaal nog beter wil begrijpen, kan ze het beste dus allemaal verzamelen.


Oubollige controls in de verleden tijd
De hoofdstukken uit het heden worden afgewisseld met hoofdstukken uit Mui’s verleden (100 jaar geleden) waarin je de geschiedenis van je volk leert kennen. Mui was namelijk de kat van de ‘kapitein’ van het volk. Het is wel vervelend dat wanneer je alleen met Mui mag spelen in langere segmenten, je hem blijft besturen met dezelfde knoppen waarmee Lana hem normaal gezien commandeert: je duidt een doel aan met de rechter stick en met de rechter schouderknop bevestig je dat Mui erheen moet lopen. Daardoor wordt Planet of Lana II tijdens deze hoofdstukken een soort point-and-click spelletje. Dit voelt wat oubollig aan en doorbreekt de flow van het spel. Letterlijk. Mui kan op deze manier niet aan één stuk doorlopen, omdat hij steeds wordt afgeremd. Anderzijds: de makers kiezen hier voor consistentie, wat zeker te begrijpen valt. En gelukkig zijn deze zijsprongetjes een stuk korter dan de hoofdstukken waarin je met Lana aan de slag gaat.


Conclusie
Planet of Lana II geeft deze franchise een nieuwe dimensie. Lana kan zich vlotter voortbewegen dankzij haar nieuwe sprint- en glijdmogelijkheden. Er is meer variatie in de gebieden, waarbij je nu ook onder water kan zwemmen. En zowel Lana als Mui hebben meer vaardigheden dan in het eerste deel. Dit alles zorgt voor spitsvondigere puzzels en grotere hersenkrakers. Hoewel Planet of Lana II een relatief korte game is, voelde die voor mij toch vrij lang aan. Misschien is er ondanks de variatie, toch wat gebrek aan actie? Of had ik gewoon deel één en twee niet meteen achter elkaar moeten spelen en waren twee weken in het gezelschap van Lana en Mui toch iets te veel van het goede? Los daarvan is Planet of Lana II ab-so-luut de moeite waard. Alleen al de mooie plaatjes (bijna elk frame is een schilderijtje dat je zo aan de muur kan hangen) en de rustgevende soundtrack maken deze game het spelen waard. Het emotionele verhaal met een mysterieus vleugje doet de rest. Planet of Lana II is speelbaar op alle platformen en is momenteel inbegrepen in Xbox Game Pass.



Joachim Lootens (JoaLootens)

Joachim houdt vooral van verhalende role playing games en couch co-op games. Die wisselt hij graag af met kleinere indie games, een potje voetbal of een snelle race naar de finish.

Aantal keer bekeken: 150

Laatste reacties


Er is nog niet gereageerd.