Een spel ontwikkelen rondom een octopus komt niet vaak voor. Octodad is het spel dat mij te binnen schiet en dat is alweer wat jaren geleden. Uiteraard zijn er octopussen in andere spellen, zoals de villager Marina in Animal Crossing of de Octolings in Splatoon. Konami dacht mogelijk met Darwin’s Paradox! in een gat te springen. In dit nieuwe spel speel je namelijk als octopus en dat is dus precies wat ik de afgelopen week heb gedaan.



Zoektocht
Darwin’s Paradox! is een puzzel-platformer. Jij speelt een octopus die zijn vriend gaat redden. Die vriend is gevangen genomen door het slechte bedrijf Ufood. Dit bedrijf maakt, zoals de naam al doet vermoeden, voedsel van onder andere vissen zoals octopussen. Naarmate het spel vordert kom je erachter dat Ufood meer is dan dat het lijkt. Verwacht geen diepgaand verhaal, maar hetgene wat aanwezig is wordt op een originele manier verteld. In het spel zijn namelijk geen dialogen; door middel van korte tussenfilmpjes en de omgevingen waar je doorheen beweegt, krijg je een idee van wat er aan de hand is. En door het verzamelen van verstopte voorwerpen krijg je wat meer achtergrond over wat er nou precies speelt bij dit bedrijf.


Opnieuw
Ondanks het vrij schattige uiterlijk, zul je toch regelmatig dood gaan. Ik heb de octopus meerdere malen, gesplat, geëlektrocuteerd, opgegeten of hem in vlammen op zien gaan. Dit komt door de manier waarop de levels zijn vormgegeven. Je leert door het te spelen en wordt weinig aan het handje gehouden. Dit gaat dus gepaard met veel vallen en opstaan. Als je meerdere malen op hetzelfde punt dood bent gegaan, is er de mogelijkheid om een hint te krijgen hoe je verder moet. Je kunt er tevens voor kiezen om de hints in de instellingen uit te zetten. Die hints heb ik niet echt nodig gehad, maar ik kan mij voorstellen dat dit voor kinderen een uitkomst kan zijn. Uiteindelijk was het voor mij vaak genoeg duidelijk wat er verwacht werd in een level. Platform- en puzzelsegmenten wisselen elkaar in rap tempo af, waarbij ik persoonlijk de puzzelsegmenten leuker vond om te spelen. Dit komt voornamelijk doordat ik tijdens het platformen meermaals zat de prutsen met het controleren van de octopus. Dit voelt niet altijd even strak aan en al helemaal niet onder water. Ik moet daar aan toevoegen dat ik over het algemeen geen fan ben van onderwater-levels, dus dat hielp hierbij niet mee. 


Octopuskrachten
De kracht van Darwin’s Paradox! zit in hoe de levels zijn vormgegeven en hoe jij jouw vaardigheden als octopus moet gebruiken om ze te voltooien. Als octopus kun je namelijk tegen muren oplopen met je zuignappen, inkt schieten en jezelf camoufleren. Deze krachten heb je nodig om vijanden te ontwijken of af te leiden. Tijdens het avontuur bezoek je onder andere een fabriek, maar zit je ook in een riool en begeef je je in verschillende gebieden onder water. De variatie in thema’s, gecombineerd met de relatief korte levels met daarin veel unieke elementen, zorgen ervoor dat het spel vlot aanvoelt. Ook omdat de unieke elementen niet te lang worden gebruikt. Klein minpuntje is wel dat tegen het einde van het spel delen van levels worden hergebruikt. Ze worden anders vormgegeven, maar voor een spel dat in een uur of vijf uit te spelen is vind ik dat jammer. De speelduur kan verlengd worden door het zoeken naar de verstopte voorwerpen; dat zal je nog een uurtje kosten en dan heb je waarschijnlijk de Platinum Trophy binnen.

Conclusie
Al met al is Darwin’s Paradox! een leuk tussendoortje. De grote variatie aan gebruikte thema’s voor de levels, gecombineerd met de octopuskrachten, zorgen voor een vermakelijk spel dat vooral niet te lang duurt.