Want zelfs na een aantal uren doorgebracht te hebben met The Duskbloods is het lastig om te zeggen wát de game nu precies is. Acht spelers beginnen aan een potje en uiteindelijk blijven er drie over die het tegen elkaar op mogen nemen in een gevecht om de eerste plek. Er zit dus een zekere inspiratie van het Battle Royale-genre in. Maar het grootste deel van een potje ben je juist bezig met PvE-doelen.
Het is namelijk zaak om zoveel mogelijk Virtue te verzamelen. Die Virtue-punten bepalen in latere rondes wie er door mag naar de volgende ronde. Die punten zijn op verschillende manieren te behalen, zoals het verslaan van speciale bazen of het bezetten van een punt of doden van andere spelers in een Ritual Site. Om sterk genoeg te zijn om dat allemaal te kunnen doen moet je wel voldoende in level stijgen, wat je voornamelijk doet door monsters en andere klein gespuis in de wereld om te leggen. De veelheid aan activiteiten die ik wilde doorbrengen en de kleine hoeveelheid tijd die ik daarvoor had gaven me flashbacks naar die andere multiplayer-focused game van Fromsoftware: Elden Ring: Nightreign.
Veel delen van het spel bleven ontoegankelijk tijdens deze test, waardoor er een aantal geruchten rond zijn gaan spoken. Is het potje dat we tijdens deze test speelden slechts één van meerdere gamemodes? Is een finale wel altijd een free-for-all of kunnen eindbazen ook dienen als finale? Het is duidelijk dat er een verhaal aanwezig is, hoe ontvouwt dat zich? Welke andere vormen van meta-progressie kunnen we tussen de potjes door verwachten? Ik denk niet dat Miyzaki zijn hele hand heeft laten zien. Het is dus nog even wachten op de volledige release, wanneer dat ook moge zijn.
