One Piece: Grand Gourmet heeft een soort van verhaal, maar dat stelt maar weinig voor. Sanji komt erachter dat iemand de Baratie als naam voor een restaurant gebruikt. Mensen die One Piece kennen weten natuurlijk dat Sanji de sterren van de hemel kookte in de Baratie. Hij wil niet dat de naam van zijn geliefde restaurant door het slijk wordt gehaald, dus ga jij als willekeurig bemanningslid samen met hem en Luffy de strijd aan met dit namaakrestaurant. Het is meer een excuus om naar verschillende locaties te varen met je schip om weer het gevecht aan te gaan met de namaak-Baratie.
Een restaurant heeft natuurlijk gerechten nodig om klanten aan te trekken. Gelukkig verzint Sanji die zelf als hij de juiste ingrediënten heeft. Zodra hij die heeft, maakt hij alleen of met wat hulp van een ander personage een nieuw gerecht. De ingrediënten vindt Luffy op zijn avonturen langs bekende locaties uit de animatieserie. Luffy vaart daarheen en volledig automatisch wandelt hij daar rond en onderweg vindt hij behalve ingrediënten ook voorwerpen om aan bezoekers te geven en informatie over bemanningsleden. Je kunt, naast een hulpje voor Luffy kiezen, niets zelf doen. Alleen aan de locatie kun je zien wat voor type ingrediënten en voorwerpen de grootste kans hebben om te vinden. Als de ingrediënten er uiteindelijk zijn, dan komt er een willekeurig gerecht. Hier heb je helaas weinig invloed op, je kunt alleen het type gerecht kiezen zoals hoofdgerecht, nagerecht of wat te drinken. Als het gerecht voltooid is, wordt er een prijs aan gehangen en dan kun je hem gaan verkopen aan de bezoekers van het restaurant.
De bezoekers van het restaurant moeten natuurlijk naast lekker eten een beetje comfortabel kunnen zitten. Aan jou de schone taak om de inrichting van het restaurant te doen. Je speelt constant nieuwe spulletjes vrij om in je restaurant te zetten; denk aan vloeren, lampen, planten etc. Om dit allemaal te plaatsen heb je geld nodig van de gerechten die je verkoopt aan je bezoekers. Deze bezoekers zijn bekende personages uit de animatieserie die Luffy tegen kan komen op zijn avonturen. Sommige bezoekers hebben ook specifieke eisen, waardoor je even goed moet kijken waar je ze laat zitten en wat voor menu je ze voorschotelt. Op een gegeven moment ben je echter niet alleen bezig met het ontwerpen van een restaurant, maar ook met allerlei winkels en andere gebouwen om maar meer geld aan al die personages te verdienen. Soms krijg je verzoeken van hen om een bepaald gebouw te bouwen, of je krijgt verzoeken van je bemanningsleden. Ja dat lees je goed, je bent niet alleen bezig met het maken van een restaurant. Wat ik jammer vind is dat het omslachtig werkt om de inrichting van je restaurant te wijzigen. Hierbij helpt het ook niet dat het spel dit maar in beperkte mate van je verlangt.. Als je echter houdt van alles er zo mooi mogelijk uit te laten zien, dan is dit niet het beste spel.
Ik vind het af en toe wel prettig om een rustig simulatiespel te spelen. Ik kan genieten van bijvoorbeeld de Two Point-spellen en had verwacht dat Grand Gourmet vergelijkbaar was. Gewoon een beetje rustig een restaurantje inrichten, klanten bedienen en je dingetje doen. Al na een kwartier spelen kwam ik erachter dat dit niet het geval is. Er gebeurt van alles tegelijk in dit spel. Vanaf de start van het spel word je overspoeld met allerlei meldingen, systemen, metertjes die omhooggaan, dingen die je moet plaatsen en personen die langskomen. Het was nogal overweldigend en helemaal niet de rustige opbouw die ik verwacht had. Na een paar uur spelen heb je wel door hoe de vork in de steel zit en ben je bekend met alle systemen. Helaas ben je er na die paar uur ook achter dat het bijna niet uitmaakt waar je iets neerzet of bouwt. Zolang de cijfertjes omhooggaan is het goed. Hetzelfde geldt voor het samenstellen van gerechten voor je menu’s. Die bestaan uit een hoofdgerecht, nagerecht, bijgerecht en uiteraard wat te drinken. Je kunt hier veel aandacht aan besteden, maar het spel verlangt dat niet van je. Het gaat er gewoon om dat er zoveel mogelijk geld binnenkomt, wat je vervolgens nodig hebt om te kunnen bouwen of aan verzoeken van personages te voldoen. Dus je kijkt gewoon naar het gerecht wat het meeste oplevert en zo stel je een menu samen. Dit maakt het geheel best wel saai en mist het wat uitdaging.
Uiteindelijk draait het spel minder om het onderhouden van een restaurant en gaat het meer om het verzamelen van de 400 bekende personages uit de serie. Door ze de juiste voorwerpen te geven of het juiste gerecht te ontwikkelen kunnen ze ook fan worden van je restaurant. Daardoor leveren ze meer geld op en geven ze meer hartjes of muntjes. De andere bronnen van inkomsten die je soms nodig hebt om iets te kunnen bouwen.
De leukste onderdelen aan Grand Gourmet zijn alle bekende personages die je gedurende het avontuur tegenkomt. Als je bekend bent met One Piece is het een feest van herkenning en de pixel make-over die ze hebben gekregen maakt dat ze er leuk uitzien. Pas wel op als je niet helemaal bij bent met One Piece en bang bent voor spoilers, want die zijn wel aanwezig. Als deze personages van jouw gerechten zitten te smikkelen maken ze namelijk ook allerlei opmerkingen met referenties naar de serie; wat ik persoonlijk zeer kan waarderen, maar wel iets is om rekening mee te houden dus.
Conclusie
Al met al is One Piece: Grand Gourmet een spel met net zo veel plussen als minnen. Alle personages en de onderlinge interacties zijn leuk om mee te krijgen als je bekend bent met One Piece. Zelf ben ik helaas niet enthousiast over de simulatie-aspecten van dit spel. In mijn optiek heb je er te weinig invloed op en is het spel de eerste paar uur best chaotisch. En op het moment dat je dan uiteindelijk alle systemen doorhebt, kom je erachter dat er eigenlijk wel heel veel herhaling aanwezig is. Als de andere Kairosoft spellen ook zo zijn, dan is dat gewoon niet echt iets voor mij. Maar mocht je hier wel van houden, dan is One Piece: Grand Gourmet ongetwijfeld een spel waar je weer het nodige plezier uit kunt halen.
