Van monster tot moes
Wie de originele game niet kent, krijgt hier een vrij eenvoudige arena brawler voorgeschoteld. Je kiest een monster, stapt een arena binnen en probeert je tegenstander zo hard mogelijk tot moes te slaan. Dat klinkt misschien niet bijzonder spannend, maar er zit iets heerlijk absurds in het idee dat twee monsters ter grootte van flatgebouwen elkaar midden in Tokio een muilpeer proberen te verkopen. Daarbij is vrijwel alles in de omgeving te slopen. Gebouwen fungeren als geïmproviseerd projectiel, voertuigen vliegen door de lucht en je kunt je tegenstander met een beetje geluk dwars door een wolkenkrabber heen smijten. Het is lekker lomp, en dat is precies wat je wil van een Godzilla-game.
Je hebt de keuze uit twaalf speelbare monsters uit verschillende tijdperken van de Godzilla-films. Daar zitten natuurlijk bekende namen tussen, zoals Godzilla, King Ghidorah, Rodan en Gigan, maar ook wat minder voor de hand liggende keuzes. En eerlijk gezegd zijn die niet allemaal even interessant. Orga bijvoorbeeld. Wie zit daar nou op te wachten? Ik snap dat je niet alleen de grootste namen uit de franchise in de game kunt stoppen, maar dit was wel een mooi moment geweest om wat leukere personages toe te voegen. Jet Jaguar had bijvoorbeeld niet misstaan, en ook Biollante of Kong had ik graag gezien. Het blijft toch een beetje vreemd dat je met twaalf plekken in het roster eindigt en er dan een paar keuzes tussen zitten waarbij ik me afvraag wie er precies om heeft gevraagd.
Meer dan een potje knokken
Gelukkig zijn er aan speelmodi geen gebrek. In Adventure Mode speel je met ieder monster een eigen campagne, waarin je het opneemt tegen steeds sterkere tegenstanders en uiteindelijk de buitenaardse Vortaak moet zien te verslaan. Die hebben de monsters op aarde onder controle gekregen en zijn van plan om de planeet over te nemen. Het verhaal is ongeveer zo diepgaand als je van een Godzilla-game uit 2002 mag verwachten, maar het geeft de gevechten in ieder geval een beetje context. Daarnaast zijn er verschillende moeilijkheidsgraden en kun je met de Gauntlet- en Challenge-varianten van Adventure nog wat extra uitdagingen aangaan.
In Destruction Mode draait het niet om het verslaan van een andere kaiju, maar om zoveel mogelijk schade aanrichten in een stad, terwijl Survival Mode je juist zo lang mogelijk tegen opeenvolgende tegenstanders laat vechten. Verder kun je in Practice rustig met de besturing oefenen en zijn er verschillende mogelijkheden om zelf gevechten samen te stellen. Dat laatste is vooral leuk wanneer je vrienden over de vloer hebt. Met lokale multiplayer kunnen maximaal vier spelers tegelijkertijd de boel kort en klein slaan. Er is ook online multiplayer aanwezig, al draait die om één-tegen-één-gevechten. De verschillende modi zorgen ervoor dat je niet direct op de gevechten uitgekeken raakt, al moet je er ook weer geen tientallen uren aan variatie van verwachten.
Een verandering waar ik minder enthousiast over ben, is de manier waarop je nieuwe monsters vrijspeelt. In plaats van simpelweg de Adventure Mode uit te spelen, heeft de remaster een compleet nieuw onderzoekssysteem gekregen. Door gevechten te spelen verdien je punten waarmee je verschillende onderzoeken kunt afronden. Die leveren vervolgens nieuwe monsters en arena's op. Je kunt zelf bepalen waar je als eerste voor gaat, maar het voelt daardoor wel een beetje alsof je een battle pass aan het afwerken bent om de monsters vrij te spelen die je eigenlijk wilt hebben. Ik wil gewoon een potje met Rodan spelen in plaats van eerst allerlei opdrachten te moeten afwerken.
Opvallend genoeg is Hedorah niet meer van de partij. Het monster was in het origineel soms als een soort stage hazard aanwezig, waardoor je energie een stuk langzamer herstelde, zonder dat je dat meteen merkte. Ontwikkelaar Pipeworks vond dat uiteindelijk zo'n onhandige toevoeging dat het personage voor deze remaster volledig is geschrapt. Een nogal bijzondere manier om afscheid te nemen van een iconisch Godzilla-monster, en hoewel het de gameplay wel ten goede komt, had het ze gesierd om deze rakker toch nog in de game te houden als vechter.
Oude liefde roest … een beetje
De besturing is ondertussen wel behoorlijk gedateerd. Je hebt verschillende aanvallen, worpen en speciale vaardigheden tot je beschikking, maar verwacht geen uitgebreide combo's of een vechtsysteem waar je urenlang de fijne kneepjes van kunt leren. De monsters bewegen log en de actie voelt soms wat houterig aan. Dat past ergens wel bij het idee van twee mannen in oncomfortabele rubberen pakken die elkaar proberen te slopen op een filmset, maar het laat de gevechten niet altijd even soepel aanvoelen. Zeker wanneer je wat preciezer wilt mikken of een tegenstander probeert vast te pakken, kan het allemaal wat onhandig zijn. Het is bovendien niet de meest gebalanceerde vechtgame. Sommige aanvallen zijn een stuk effectiever dan andere, waardoor je al snel merkt dat je bepaalde tactieken vaker gebruikt dan eigenlijk de bedoeling is.
Op technisch vlak is er gelukkig weinig te klagen. Ik heb de pc-versie gespeeld en die draait als een zonnetje. De opgepoetste monsters en omgevingen zien er prima uit en de gevechten verlopen zonder noemenswaardige problemen. De pre-rendered tussenfilmpjes zijn daarentegen wel van een behoorlijk lage kwaliteit. Die zien er een stuk minder fraai uit dan de rest van de game, simpelweg omdat ze in een lage resolutie zijn opgeslagen. Dat is jammer, want ze doen daarmee geen recht aan het werk dat in de vernieuwde beelden is gestoken.
Een grotere uitdaging
Uiteindelijk is Godzilla: Destroy All Monsters Melee Remastered vooral een game voor de liefhebber. Ben je bekend met de films en vind je het prachtig om met Godzilla, Anguirus of Destoroyah een complete stad aan puin te slaan, dan valt hier genoeg plezier uit te halen. Zeker met een paar gelijkgestemde vrienden op de bank komt de game goed tot zijn recht. Heb je daarentegen weinig met Godzilla, dan blijft er een vrij middelmatige en behoorlijk klungelige vechtgame over. Eentje die waarschijnlijk na een paar uurtjes weer terug de kast in verdwijnt.
Dat er überhaupt weer eens een Godzilla-game verschijnt, vind ik eigenlijk al reden genoeg om enthousiast te worden. Er komen simpelweg veel te weinig games uit rondom deze uit de kluiten gewassen hagedis. En dat terwijl er zoveel mogelijkheden zijn. Ik zou dolgraag eens een Godzilla-game met een flink budget zien, of misschien zelfs een toffe singleplayergame waarin je in de stijl van Shadow of the Colossus allerlei gigantische monsters uit het Godzilla-universum moet verslaan om de stad te beschermen. De mogelijkheden zijn er, nu de games nog.
Conclusie
Ik heb me best vermaakt met Godzilla: Destroy All Monsters Melee Remastered. Misschien komt het doordat ik een zwak heb voor dit soort lompe monsterspektakels, maar er gaat weinig boven een potje waarin je elkaar dwars door complete gebouwen heen mept. Ik zie mezelf niet snel tientallen uren in deze titel steken, maar ik zal hem er ongetwijfeld nog eens bij pakken. Het smaakt in ieder geval naar meer. Nu alleen nog een ontwikkelaar die Godzilla eens het budget geeft dat hij verdient.
754 
17)
05-11-2026 19:33