Volg ons op Facebook Abonneer op onze RSS Download de Android App Download de iPhone App

Review Assassinís Creed Chronicles: Russia (PS4)

Na China en India de afgelopen maanden te hebben bezocht, sluiten we met Assassinís Creed Chronicles: Russia (ACC:R) de Chronicles-trilogie van Assassinís Creed af. In deze 2.5D side scroller, zoals Ubisoft het zelf noemt, verruil je de levendige open wereld van de franchise voor een wat kunstzinnigere game. Deze keer reizen we dus af naar het communistische Rusland en wordt alles een stuk grauwer dan voorheen.

In ACC:R kruip je in de huid van Nikolai Orelov, een wat oudere assassijn die van plan is de orde te verlaten om zo meer tijd door te kunnen brengen met zijn familie. Om dit te kunnen financieren besluit hij nog een laatste opdracht aan te nemen. Dit brengt ons midden in de Oktoberrevolutie van 1917, waar hij een mysterieuze relikwie moet zien te stelen van de tsaar. Net als in de voorgaande delen is het plot niet om over naar huis te schrijven, al zullen de echte fans van de serie op bepaalde momenten ongetwijfeld gefascineerd raken door de verwijzingen naar de voorgaande delen uit de Chronicles-trilogie.



Op zín assassijns
In vergelijking met de voorgaande delen speelt Nikolai net wat anders. Gezien we een sprong in de tijd hebben gemaakt, is het ook niet heel gek dat de gadgets net iets verder ontwikkeld zijn. Om die reden kan Nikolai gebruik maken van een geweer, waardoor vijanden vanaf grotere afstanden uitgeschakeld kunnen worden. Hiervoor heb je steeds drie kogels tot je beschikking die van tijd tot tijd aangevuld moeten worden, wat ervoor zorgt dat het geweer niet de overhand neemt. Bovendien is het gebruik al minder aantrekkelijk, aangezien de patrouillerende wachters je na een schot vrij snel in de smiezen hebben en direct om versterking zullen vragen.

Een gadget dat we tot dusver niet zijn tegengekomen is de elektrische graplin-hook, waarmee je diverse zaken onder stroom kunt zetten. Deze schok kan onder andere een stroomstoring veroorzaken in gebouwen, waardoor lichten worden uitgeschakeld. Dit zorgt er vervolgens voor dat bewakers minder kunnen zien en de tactische mogelijkheden enigszins worden uitgebreid. Zoals een ervaren assassijn betaamt zal je dus genoeg mogelijkheden hebben om vijanden uit te schakelen, waarbij ook het ongezien omleggen van vijanden als vanouds gaat.

De nadruk in dit laatste deel ligt dus veel meer op stealth en dat laat eigenlijk de frustraties juist toenemen. Zeker wanneer je een parcours foutloos moet doorkruisen kan dit flink irritant zijn; de controls laten in deze situatie namelijk te wensen over. Een fractie van een seconde te laat en je mag weer van voor af aan beginnen. Maar ook wanneer je door de rest van het level loopt, is duidelijk te merken dat Ubisoft je bijna dwingt om de stealthy aanpak te hanteren. Want in close-combat is de verouderde assassijn Nikolai kansloos. Een opmerkelijk feit, aangezien iedere assassijn een meester is in directe confrontaties en het omleggen van zijn doelwit.



Red October
Waar de gameplay dus meer richting trial & error gaat, blijft ACC:R grafisch dicht bij zijn voorgangers. Net als in China en India is ook Rusland ondergedompeld in een vrij artistiek sausje. Het grimmige Rusland wordt grijs en grauw weergegeven, zoals het toentertijd ongetwijfeld ook was. Hier en daar zijn de rode Sovjet-kleuren duidelijk zichtbaar en worden schuilplaatsen met een subtiel groen randje weergeven. Het is een stijltje dat we niet gewend zijn van de Assassinís Creed-franchise, maar wel voor een aangename afwisseling zorgt. De cut-scenes zijn ook in dezelfde stijl als de eerdere delen, wat neerkomt op het gebruik van vrij statische beelden. Daarnaast missen de stemacteurs nog altijd de echte overtuiging , wat het al matige verhaal niet ten goede komt.

Dat Ubisoft dit jaar niet met een nieuwe Assassinís Creed komt, is al lang geen geheim meer. De Chronicles-trilogie moet daarom de harde kern onder de fans zoet houden. Hoewel de setting zich bijzonder goed leent voor een game als Assassinís Creed, schiet het totaalplaatje te kort op een aantal bepalende fronten. Hoewel ik het grafische stijltje persoonlijk wel kan waarderen, is het verhaal in combinatie met de stealth-elementen simpelweg teleurstellend. Hierdoor bleef ik helaas achter met een bittere nasmaak. Liefhebbers van het stealth-genre kunnen zich daarentegen voor een tientje weer prima vermaken met ACC:R.

Graphics: 68
Gameplay: 60
Originality: 65
Sound: 60
Replay: 40
Eindcijfer: 62

Geplaatst door DaniŽl Verkerk op 20-02-2016
Aantal keer bekeken: 4585

Laatste reacties

avatar van Selvmortsydd
Door Selvmortsydd (3320 reacties) op 20-02-2016 22:13
( PM )
Ik vond China erg leuk, India kwam ik niet doorheen, en deze geloof ik wel.
avatar van M Monster D
Door M Monster D (1369 reacties) op 20-02-2016 23:49
( PM )
Denk nog steeds dat de AC reeks niet review waardig is als zijnde volledige game, het zijn kleine arcade games ze worden nu behandeld als grote volwassen spellen, logisch dat ze niet hoger scoren dan een 6je, het is heel makkelijk teleurgesteld te zijn als je iets van de game verwacht dat het totaal niet is.
avatar van Killer Instinct
Door Killer Instinct (639 reacties) op 21-02-2016 16:14
( PM )
Mja ook als een arcade is de game behoorlijk matig. Maar een 7 zou t nog mee wegkomen
avatar van Killer Instinct
Door Killer Instinct (639 reacties) op 21-02-2016 16:15
( PM )
Sterker zonder het AC thema was ik waarschijnlijk niet eens geÔnteresseerd. Ook iets om over na te denken
avatar van Clumsybumsy
Door Clumsybumsy (894 reacties) op 21-02-2016 19:36
( PM )
De oktoberevolutie van 1918? Serieus? Dat moet 1917 zijn.
avatar van Xerxes
Door Xerxes (2382 reacties) op 21-02-2016 22:50
( PM )
Quote:
De oktoberevolutie van 1918? Serieus? Dat moet 1917 zijn.

Typo, kan gebeuren.
avatar van Carlove
Door Carlove (224 reacties) op 26-02-2016 09:32
( PM )
Quote:
De oktoberevolutie van 1918? Serieus? Dat moet 1917 zijn.


oktoberevolutie, serieus? Dat moet oktoberrevolutie zijn.

Irritant, toch?