Soms gebeurt het dat je bepaalde spellen nog niet gespeeld hebt, ondanks dat je de serie of ontwikkelaar helemaal fantastisch vindt. Metaphor: ReFantazio valt voor mij in die categorie. Persona 5 is een van mijn favoriete spellen ooit en ik hou heel erg van fantasy. Een spel waarin dat samenkomt moet ik fantastisch vinden, toch? Hij kan nu van mijn lijstje niet gespeelde spellen af, want ik ben aan de slag gegaan met Metaphor: ReFantazio op de Nintendo Switch 2.


Iets nieuws?
Het is nu ongeveer twee jaar geleden dat Metaphor: ReFantazio uitkwam op alle platformen, behalve de Nintendo Switch. Ontwikkelaar Atlus geeft veel van hun titels een substantiële update, die bijvoorbeeld een extra verhaal toevoegt. Denk bijvoorbeeld aan Persona 5 Royal of Shin Megami Tensei V: Vengeance. Het zou de Switch 2-versie interessanter maken als Atlus dat had gedaan met Metaphor. Helaas is dit niet het geval en is de Switch 2-versie een simpele port zonder dat er iets nieuws aan is toegevoegd. Voor deze port moet je wat ruimte vrijmaken op de Nintendo Switch 2, want hij is bijna 50 gigabyte groot.


Switchtazio
Hoe speelt Metaphor: ReFantazio op de Nintendo Switch 2? In het kort gezegd, in zowel handheld-modus als op de televisie, prima. De vele animaties in de turn-based gevechten zien er fantastisch uit en lopen erg soepel. Hetzelfde geldt voor de menu’s. Deze zijn net zoals in de Persona-serie heel erg gestileerd. Ik houd ervan en vind het fantastisch om door deze menu’s heen te bladeren.

Als je een hele soepele 60 FPS verwacht, dan moet ik je teleurstellen. Dat is helaas niet zo en voor die ervaring zul je moeten uitwijken naar een ander platform. Waar de Switch 2 daarnaast iets meer moeite heeft, is tijdens het verkennen van de vele kerkers en andere locaties die je in het verhaal bezoekt. Helemaal als ze wat drukker zijn merk je soms dat het allemaal net wat minder soepel gaat. Het spel wordt nooit onspeelbaar doordat het beeld gaat stotteren of iets dergelijks, maar het valt wel op dat er verschillen zijn. Dit is zowel op de televisie als in handheld-modus het geval. Zelf heb ik hier geen problemen mee, want ik vind juist de mogelijkheid om Metaphor onderweg te spelen heel erg fijn. Dat komt voornamelijk door de turn-based gevechten. Als Metaphor een meer actiegericht spel was geweest dan had ik dat veel belangrijker gevonden.


Meer van hetzelfde
Als ik dan naar het spel zelf kijk, dan kan ik mij aansluiten bij de review van Gerard. Hij beloonde Metaphor twee jaar geleden met 4.5 Budgies. Lees dus vooral zijn review eens na om veel meer te weten te komen over Metaphor: ReFantazio. In zijn conclusie benoemde hij al de gelijkenissen met de Persona-serie, maar Metaphor geeft overal net een andere draai aan. Hier kan ik mij helemaal bij aansluiten. Al na een paar uur spelen had ik het idee dat ik Persona met een fantasy-sausje aan het spelen was. Niet alleen de menu’s doen je aan Persona denken, ook andere onderdelen lijken erop maar zijn tegelijkertijd toch net anders. Je fuseert nu geen Persona’s, maar kiest een Archetype waardoor je toegang krijgt tot nieuwe aanvallen. Metaphor gebruikt dezelfde structuur in het spel als de Persona-spellen: je moet je dag indelen door een kerker te gaan verkennen of tijd te investeren om je relaties te verbeteren. De interessante personages en dito verhaal zorgen ervoor dat je blijft doorspelen. In het spel worden andere thema’s behandeld. Zo is discriminatie in de wereld een groot thema en wordt daar vaak naar gehint in gesprekken.

 
Conclusie
Uiteindelijk is Metaphor: ReFantazio op de Switch 2 een prima port van een fantastisch spel. Het draait goed op de Switch 2, al moet je ermee kunnen leven dat het in docked-modus niet altijd even soepel op 60 FPS draait. Toch zul je daar niet te veel last van hebben, want je zult voornamelijk aan het genieten zijn van deze fantastische JRPG die je bovendien nu ook onderweg kunt spelen! Mocht je Metaphor: ReFantazio nog niet gespeeld hebben, dan is de Switch 2-versie zeker een optie om te overwegen.