Digimon als serie is eigenlijk altijd een beetje aan mij voorbijgegaan. Maar over Digimon Story: Time Stranger hoorde ik het afgelopen jaar eigenlijk alleen maar goede dingen. Toen de Switch 2-versie werd aangekondigd, zag ik dat dan ook als het perfecte moment om de game zelf eens te proberen. En het mag gezegd worden: Time Stranger op de Switch 2 is een hele toffe game.
Het verhaal van Time Stranger begint wanneer een agent van ADAMAS acht jaar terug in de tijd wordt geslingerd tijdens een catastrofale gebeurtenis die plaatsvindt in 2028. Het is vervolgens aan jou om een grote groep aan Digimon te verzamelen en uit te vogelen hoe je die grote ramp kunt voorkomen.
Na iets meer dan twee weken spelen, en ongeveer zestig uren speeltijd, heb ik meer dan driehonderd van de vierhonderdzestig Digimon verzameld en ben ik nog lang niet klaar met het voltooien van alle content. Dat Time Stranger dus meer dan genoeg content te bieden heeft is overduidelijk. Pascal was in zijn review van de PS5-versie al overduidelijk erg enthousiast over de gelaagdheid van de wereld en hoeveel vrijheid je hebt om je Digimon te laten digivolven.
Het spel komt langzaam op gang, maar de aanhouder wint
Toch waren de eerste paar uren met Time Stranger niet per se de beste uren van mijn ervaring. Het verhaal komt namelijk best wel langzaam op gang en hoewel het eerste uur goed de toon zet voor de totale ervaring neemt het speeltempo behoorlijk af nadat je terug in de tijd wordt geslingerd. Ik begrijp de keuze om spelers de wereld tijdens die beginuren wat te laten verkennen wel vanuit het perspectief van een complete nieuwkomer, maar ik hoop wel dat mensen het spel iets langer de tijd geven. Want naar mijn mening komt Time Stranger namelijk beter uit de verf zodra de introductiefase voorbij is. Wanneer je bijvoorbeeld alleen het hoofdverhaal doorloopt, kun je met een uur of twintig de credits wel voorbij zien komen rollen. Maar dan heb je ongetwijfeld het grootste gedeelte van het spel aan je voorbij laten gaan.
Op het technische vlak een sterke port op de Switch 2
Time Stranger draait op de Switch 2 uitstekend. Je kunt kiezen uit een Performance modus, die in 1080P op zestig frames per seconde draait, en een Quality modus in 4K en dertig frames per seconde. In beide gevallen is de framerate stabiel te noemen, maar in Performance modus lever je naar mijn mening best veel in op het grafische vlak. Zo is de draw distance echt een stuk minder en zie je wat vaker texturen ingeladen worden in de omgeving. Daar staat natuurlijk wel tegenover dat de gevechten een stuk vloeiender en sneller aanvoelen. Toch speelde ik het grootste gedeelte van mijn tijd in de Quality modus. Het totale plaatje is zowel in handheld als aangesloten op de tv in ieder geval erg kleurrijk en mooi te noemen.
Meer Persona en Shin Megami Tensei dan Pokémon
Ik kan me goed voorstellen dat mensen op het eerste gezicht misschien de vergelijking gaan trekken met de Pokémon-games, maar in de praktijk lijkt de gameplay van Time Stranger veel meer op die van Persona en de Shin Megami Tensei-serie. Je stelt namelijk je team van Digimon samen en bent constant bezig om ze te verbeteren en specifieke Digimon te trainen. En voor je het weet ben je weer uren verder met het samenstellen van unieke teams. Ook het evolueren van je Digimon is goed gedaan omdat je een enorme database aan verschillende evoluties opbouwt door te experimenteren. Al je keuzes leveren namelijk nieuwe informatie op die je naderhand altijd kunt raadplegen om ervoor te zorgen dat je niet per ongeluk een al behaalde Digivolve onnodig herhaalt.
Ideale game om onderweg in de trein of bus te spelen
Voor mij is Digimon Story: Time Stranger een game die ik geregeld even uit mijn rugzak haal om in de trein te spelen. Het is een game die best makkelijk in korte sessies te spelen is, maar ook met gemak vele uren achter elkaar gespeeld kan worden. Hoewel de locaties die je bezoekt op sommige momenten wat duister overkomen zijn er ook een heleboel enorm kleurrijke gebieden te verkennen. Toch zie je na verloop van tijd dat er wel flink wat assets hergebruikt worden, maar goed dat hoort helaas een beetje bij de schaal van de game. Hoewel Time Stranger op de PS5 een season pass heeft, die meerdere DLC bevat, is die content helaas niet bij de Switch 2-versie inbegrepen. Je zult die season pass dus mogelijk opnieuw moeten kopen om toegang te krijgen tot nieuwe verhalen, gebieden en Digimon. Toch ben ik van mening dat Time Stranger de aanschafprijs vooral waard is als je al een fan van Digimon bent.
Conclusie
Digimon Story: Time Stranger is een hele vermakelijke game geworden die op de Switch 2 uitstekend draait. Had ik graag een iets betere start van het verhaal gezien? Dat zeker. Maar de derde acte van het spel beloont de speler die blijft doorzetten. De toffe gevechten, het verzamelen van vele soorten Digimon en het langzaam uitbouwen van mijn team wist mij in ieder geval constant te motiveren om door te spelen. Nu heb ik inmiddels een hele hoop geleerd over Digimon tijdens mijn tientallen uren met Time Stranger, maar ik zou mezelf nog zeker geen expert durven noemen. Een nieuwe fan, dat zeker. En dat is volledig te danken aan het plezier dat Time Stranger weet te bieden.
5.1
8.8
9.8
9782 
203)
31-07-2026 13:22
