Samensmeltende werelden
Aan het verhaal is in Tales of Eternia Remastered niets gewijzigd. Je leert de jeugdvrienden Reid en Farah kennen. Zij komen een meisje tegen dat hun taal niet spreekt en afkomstig is van de andere planeet Celestia. Ze kunnen niet met haar praten, behalve dat ze erachter komen dat ze Meredy heet. Uiteindelijk nemen ze haar mee naar het dorpshoofd. Die wil niets met haar te maken hebben en zegt dat Reid en Farah haar achter moeten laten. De jeugdvrienden zijn het daar niet mee eens en gaan op onderzoek waarom Meredy naar Inferia is gekomen. Al snel komen ze erachter dat Meredy is gekomen om te waarschuwen voor de Grand Fall. Tijdens dit evenement zullen Infernia en Celestia botsen waardoor beide werelden verwoest worden en iedereen om zal komen. Dit leidt tot het verhaal waarin Reid, Farah en Meredy de wereld gaan redden. Dit is vrij standaard in opzet, maar het verhaal is goed geschreven. Hierdoor blijf je doorspelen.
De opzet van Tales of Eternia is vrij lineair. Je reist van locatie naar locatie, waarbij je bij iedere plek een nieuw stukje van het hoofdverhaal meekrijgt. Tales of Eternia bevat wat zijmissies, maar deze stellen niet zoveel voor. Ze zijn echter niet altijd beschikbaar, dus als je alles wilt doen moet je niet te lang wachten met het voltooien ervan. Om de luchtigheid wat te bewaren en om meer te weten te komen over onze jeugdvrienden zijn er wel de bekende Skits uit de Tales of-serie aanwezig. Mocht je hier niets mee hebben, dan kun je deze ook gerust overslaan.
Verouderd vechten
Het gevechtssysteem voelt ondanks dat het 25 jaar oud is nog prima aan. Als je alleen bekend bent met de gevechtssystemen van de recentere Tales of-spellen dan zal dit systeem even wennen zijn. Het is geen turn-based, maar een actief systeem waarbij je de controle hebt over een personage. Alle personages staan in een rechte lijn achter elkaar, net zoals je vijanden. Het personage dat jij bestuurt kun je aanvallen laten doen. In het begin is dit vrij basaal, omdat je niet veel aanvallen hebt vrijgespeeld. Later verandert dit en komt er meer strategische diepgang in de opstelling en de aanvallen die personages hebben.
Spelen met opties
Zoals het een echte oudere JRPG betaamt zul je moeten grinden om sommige eindbazen te kunnen verslaan. Aan deze remastered-versie zijn de nodige aanpassingen toegevoegd om dat probleem te verzachten. Je kunt bijvoorbeeld meer vaardigheidspunten krijgen waardoor je sneller in level stijgt, meer of minder geld krijgen of vijanden meer schade doen.
Zoals in zoveel oudere JRPG’s vallen de vijanden in Tales of Eternia Remastered aan op willekeurige momenten. De frequentie waarin dit gebeurt is nu aanpasbaar en je kunt het zelfs helemaal uitzetten. Dit geeft je bijvoorbeeld de mogelijkheid om ongestoord een puzzel op te lossen, welke je hier en daar tegen zult komen in het spel.
Je moet wel even goed zoeken in de menu’s naar deze opties, want ze zitten goed verstopt. Sowieso ben ik niet enthousiast over de menustructuren. Deze werken net zoals vroeger en dat voelt allemaal heel erg omslachtig en ouderwets. Wat mij betreft had hier wat meer tijd en aandacht in gestopt kunnen worden, in plaats van de menu’s er simpelweg iets scherper uit laten zien.
Nieuw oude stijl
Er had wat mij betreft ook wat meer tijd en aandacht gestopt mogen worden in hoe het spel er nu uitziet. Uiteraard ziet het er een stuk scherper uit, maar dat wil niet zeggen dat dit beter is. Nou ja, ik denk dat het smaakgevoelig is. Bij de instellingen kun je kiezen voor de oude of de nieuwe stijl voor hoe het spel eruitziet. Als je de nieuwe stijl kiest dan zien de omgevingen er wat mij betreft prima uit, maar de personages zijn allemaal heel erg pixelig. Ik vond het contrast daartussen te groot en daardoor was het hele spel lelijk. Ik heb uiteindelijk gekozen om voor de oude versie te gaan, maar dat is dus echt jouw persoonlijke voorkeur. Wat mij betreft had hier meer moeite in gestoken kunnen worden; het geheel voelt nu als een snelle manier van geld verdienen. Ondanks mijn mening over hoe het spel eruitziet, draaide het technisch zonder problemen op mijn PlayStation 5.
Conclusie
Uiteindelijk liet Tales of Eternia Remastered me een beetje in tweestrijd achter. In de basis is het nog steeds een goed spel. Het verhaal en de personages zijn interessant en het gevechtssysteem werkt 25 jaar na dato nog steeds goed. Door de instellingen van het spel aan te passen kun je deze oude JRPG een stuk toegankelijker maken. Alleen ben ik geen fan van de grafische update die doorgevoerd is, vanwege het grote contrast tussen de omgevingen en de pixelige personages. Voor zuurpruimen zoals mij kun je Tales of Eternia Remastered gewoon spelen zoals het er vroeger uitzag, maar dan met de fijne aanpassingen die nu zijn doorgevoerd.
4.4
5.9
894 
2)
29-10-2026 20:26