De bloederige werkelijkheid
In The Blood of Dawnwalker ben jij Coen (spreek uit als Co-en). Hij leeft in een klein dorp op het platteland. In het land heerst de pest, wat vele mensen het leven heeft gekost. De koning van Knyaz is verdrongen door de vampier – of Vrakhir zoals dat heet in The Blood of Dawnwalker – Brencis. De nieuwe koning en Vrakhiri luitenanten onderdrukken de bevolking door bloed te eisen. In ruil daarvoor mag de bevolking het Vrakhiri bloed drinken, wat hen weer beschermt tegen allerlei ziekten, waaronder de pest. Het avontuur van Coen begint als zijn ouders en het hele dorp worden omgebracht door Brencis, terwijl zijn broertjes en zusjes worden gevangengenomen. Coen heeft nu dertig dagen om zijn familie te redden voordat deze worden leeggezogen tijdens een groot feest. Het hoofdverhaal is dus eigenlijk vrij standaard en niet het meest interessant, het is eerder een reden om de wereld te gaan verkennen.
Voldoende variatie?
Brencis heeft van Coen een Vrakhir gemaakt, maar hij kan tegen het daglicht in tegenstelling tot zijn soortgenoten. Uiteraard kun je niet zomaar naar het kasteel lopen om Brencis een kopje kleiner te maken. Hij moet natuurlijk zijn nieuwe krachten leren kennen en sterker worden voordat hij het regime van Brencis om zeep kan helpen. Tijdens dit avontuur leer je de wereld, geschiedenis en bewoners beter kennen door alle missies uit te voeren. The Blood of Dawnwalker laat je volledig vrij in wat je wanneer wilt doen. Door de wereld te ontdekken loop je tegen allerlei missies en andere geheimen aan. De variatie hierin is groot en veel van de meer verhalende missies kun je op verschillende manieren oplossen. Keuzes die jij maakt tijdens deze missies kunnen gevolgen hebben voor de bewoners en andere missies. De dialogen met bewoners zijn zeer goed en de motivaties van sommige bewoners hebben mij ook verrast. Daarnaast zit de wereld goed in elkaar en leer je tijdens de missies het nodige over de geschiedenis en allerlei andere gebeurtenissen. Dit is een van de beste aspecten van The Blood of Dawnwalker.
Licht en donker
Hoe zit het dan nu met het dag/nachtritme? Nou dat speelt een rol in meerdere aspecten, maar deze is niet enorm. Sommige missies kun je alleen doen tijdens de nacht, omdat ze bijvoorbeeld met Vrakhiri te maken hebben. Coen zelf verandert uiteraard ‘s nachts in een Vrakhir. Hierdoor veranderen zijn krachten. Hij moet dan zijn instincten zien te temmen om menselijk bloed te gaan drinken, want als hij te hongerig is kan hij zich tijdens dialogen niet inhouden en bewoners toch leegzuigen. Deze dorst kun je temperen door het bloed van beesten te drinken. Als Vrakhir kan Coen kort teleporteren, waardoor hoger gelegen locaties zoals daken makkelijker bereikbaar zijn, hij kan met zijn klauwen van rotsen naar beneden gijden en tegen muren oplopen. Gedurende de dag zijn deze krachten niet beschikbaar en kan Coen sneller lopen en gebruikmaken van zijn magische krachten. Ik begrijp dat deze keuze past in het verhaal en de achtergrond, maar soms vond ik het irritant dat ik niet gewoon ergens heen kon teleporteren of dat ik moest wachten tot de volgende dag of nacht om met een missie verder te gaan.
De klok tikt
Veel van de missies die je uitvoert kosten tijd. De dertig dagen die Coen heeft zijn ingedeeld in een dag/nachtcyclus en ieder dagdeel bestaat uit meerdere balkjes. Soms kost het voltooien van een missie drie balkjes, soms maar eentje. Het zorgt ervoor dat je moet kiezen welke missies je wel en niet wilt gaan doen. Dit kan keuzestress geven, maar dat heb ik niet op die manier ervaren. Tijdens het spelen was ik er op een gegeven moment totaal niet meer mee bezig en was de urgentie van de keuzes die ik aan het begin voelde compleet weg. Ik was vooral bezig met de verschillende missies die ik allemaal interessant vond en waar ik meer van wou weten.
Vechten met klauwen
Om de missies te voltooien zul je uiteraard tegen de nodige vijanden moeten vechten. Coen heeft, zoals eerder gezegd, ‘s nachts als Vrakhir toegang tot andere vaardigheden dan tijdens de dag. Als Vrakhir kan hij bijvoorbeeld zichzelf genezen door het bloed van zijn vijand te drinken en kan hij in plaats van met zijn zwaard met zijn klauwen vechten. Het is aan jou om Coen vorm te geven door de juiste vaardigheden te ontgrendelen in de verschillende skill trees. Verder is het gebruikte gevechtssysteem redelijk simpel. Het berust voornamelijk op het afweren van de aanvallen van vijanden met je zwaard of klauwen. Hierdoor krijg je geen schade en er zijn veel passieve vaardigheden die dat versterken, denk bijvoorbeeld aan meer schade doen als je perfect afweert. Er is geen enorme variatie aan wapens aanwezig, alleen veel verschillende zwaarden. Hierdoor kan het vechten soms wat repetitief aanvoelen. In combinatie met magie en de Vrakhiri-krachten wordt dit iets beter, maar dit is wat mij betreft niet het beste onderdeel van The Blood of Dawnwalker. Mocht je het moeilijker willen maken, dan kun je in de instellingen wijzigingen doorvoeren om het gemakkelijker of moeilijker te maken.
The Blood of Witcher?
Dat een deel van de ontwikkelaars eerder aan onder andere The Witcher III hebben gewerkt, zie je terug in veel onderdelen. Coen heeft een zogenaamde focusmodus, waar hij veel gebruik van maakt in de soort detective-achtige missies om iemand of iets op te sporen of te onderzoeken. De muziek, de wereld en een deel van de vijanden deden mij soms ook aan The Witcher denken. Ik bedoel dit niet negatief. The Blood of Dawnwalker heeft echt een eigen identiteit, maar de invloeden zijn duidelijk zichtbaar. Zelfs de technische staat deed mij even denken aan toen The Witcher III uitkwam; in het begin was die ook niet perfect en dat is The Blood of Dawnwalker ook niet. Ik heb meegemaakt dat de belichting niet goed was, er was de nodige pop-in en meerdere malen startte een tussenfilmpje niet. Nu is er tijdens het reviewproces al een update uitgebracht die een deel van de problemen heeft aangepakt, dus mijn hoop is dat een groot deel snel wordt opgelost. Het spel is zeker niet onspeelbaar, maar het is hier en daar wat ongepolijst
Conclusie
The Blood of Dawnwalker is kort gezegd een goed eerste spel van de nieuwe studio Rebel Wolves. De wereld en de verhalen die hierin te beleven zijn, stelen wat mij betreft de show. De dag/nachtcyclus voegt iets toe, maar het is niet wereldschokkend. Rebel Wolves heeft daarmee niet het wiel opnieuw uitgevonden en je kunt het soms zelfs irritant vinden. Ondanks de timer van dertig dagen heb je ruim voldoende tijd om jezelf te verliezen in deze wereld. Het vechten is prima, maar dat is wat mij betreft niet het beste onderdeel van The Blood of Dawnwalker. Als je games zoals The Witcher leuk vindt, dan zul je The Blood of Dawnwalker zeker kunnen waarderen!
8.8
5.1
9.9