Volg ons op Facebook Abonneer op onze RSS

Review: Sea of Stars (Switch)

Oh wat hebben we een nostalgie naar die goeie ouwe tijd. De tijd van jaren 90 RPG’s zoals Chrono Trigger, Final Fantasy IV t/m VI, Wild Arms en Breath of Fire. Games met een wat lager tempo, waarin voor het eerst verhaal een plekje voorin de auto krijgt. Aan de turn-based gevechten moesten sommige mensen nog wel wennen. Een vriend van mij noemde het ‘ouwe mannen games’, tot hij zelf door het genre gegrepen werd. Recent proberen diverse games dit gevoel terug te halen. Sea of Stars doet ook een poging. Maar zijn dat gevoel en die games wel te kopiëren? En staat de doelgroep, inmiddels ruim in de 30, er eigenlijk wel voor open?


Red de wereld
Een echte jaren 90 RPG heeft een verhaal waarin het lot van de hele wereld op het spel staat. Sea of Stars doet daar niet voor onder. Hoofdpersonages Zale en Valere bereiden zich namelijk al hun hele leven voor op de strijd om het lot van de wereld. Zij worden getraind als Solstice Warriors XXXX in het zwevende trainingscentrum boven hun dorp. Al generaties lang vechten deze magische strijders tegen de kwade krachten die hun wereld in duisternis willen storten, met de ‘Fleshmancer’ als kwade genius. De orde is een stuk minder groot dan de voorgaande 100 jaar. Dat komt doordat het kwaad bijna bestreden is, als we de ‘Headmaster’ mogen geloven. Zale en Valere zouden daardoor misschien wel de laatste van hun soort zijn. Als hun eerste missie volgens plan verloopt tenminste …

Vlotjes op avontuur
Sea of Stars heeft het tempo er lekker in zitten. Vanaf het moment dat je eropuit gestuurd wordt trekken de verschillende gebieden, eilanden en kerkers vlotjes aan je voorbij. Ieder gebied heeft een heel eigen uitstraling en ziet er over het algemeen fantastisch uit. De pixel-art van Sea of Stars is ongeëvenaard in het genre. Vooral de lichteffecten springen eruit. Wanneer je rond een kampvuur loopt, werp je lange schaduwen over het terrein. In donkere kerkers verlichten je helden de omgeving en als de tijd verstrijkt, veranderen de kleur en schaduwen in het landschap om je heen.


Sea of Stars is dus een genot om naar te kijken en de manier waarop je door de verschillende gebieden beweegt voelt lekker aan. Je springt, klimt, zwemt en slingert je een weg via smalle paadjes en steile hellingen. Onderweg word je altijd geprikkeld door schatkisten die je net niet kan bereiken zonder simpele, maar toch ook bevredigende omgevingspuzzels op te lossen. En er is zelfs een wereldkaart om je over te bewegen tussen de gebieden. Oké, er is niet superveel vrije bewegingsruimte, maar het voelt toch als een onmisbaar onderdeel van de jaren 90 RPG-beleving.

Wat mist er?
Sea of Stars lijkt de perfecte RPG. En toch mist er iets. Na een paar uur spelen voelde ik na een sterke start steeds minder zin om de controller weer op te pakken. Ik zag vooral op tegen de gevechten. Net zoals in bijvoorbeeld Chrono Trigger zijn vijanden al zichtbaar op de kaart en ook de gevechten spelen zich hierin af. Diverse systemen lopen parallel aan elkaar om gevechten leuk en uitdagend te maken. Helaas missen de systemen de diepgang die nodig is om te blijven boeien.


In theorie klinkt het wel goed. In de turn-based gevechten wissel je acties af met je vijanden. Je ziet precies wanneer de vijand aan de beurt is met een klokje. Ondertussen kun je wisselen tussen al je eigen figuren. Ieder heeft een beperkte hoeveelheid magiepunten voor speciale aanvallen, die je weer terugverdient met gewone aanvallen. Die gewone aanvallen geven ook nog eens speciale bolletjes, waarmee je aanvallen sterker kan maken. Daarnaast zijn er comboaanvallen die je kan uitvoeren als het metertje (met 3 niveaus) genoeg is volgelopen. Voor deze aanvallen werken twee van je figuurtjes samen. Dan zijn er nog zogenaamde locks: combinaties van aanvallen die je moet uitvoeren op een vijand om een sterke aanval te voorkomen. Alle aanvallen en speciale aanvallen maak je sterker door op het juiste moment nog eens op het knopje te drukken. Dat geldt ook voor het verdedigen van vijandelijke aanvallen. Dan zijn er nog ultieme aanvallen die je gedurende de game vrijspeelt; ook hier loopt een metertje voor.

Steeds hetzelfde gevecht
Er zijn dus best wat systemen die tegelijkertijd werken. In de praktijk leveren ze alleen vrij weinig strategische keuzes op. De locks zijn wat dat betreft het meest interessant. Jammer daaraan is alleen dat ze de helft van de tijd niet te breken zijn. Simpelweg omdat die aan het begin van een gevecht is, wanneer je combometer nog leeg is. Of omdat er acties van drie personages zijn terwijl je er maar twee beurten voor hebt. Verder gebruik je de combo’s veel te weinig of steeds dezelfde. De combometer bereikt namelijk bij gewone gevechten nauwelijks het tweede niveau. En juist in die range zitten de meeste combo’s.


Als klap op de vuurpijl heeft iedereen maar drie speciale aanvallen en twee daarvan begin je mee. Daardoor doe je bijna de hele game precies hetzelfde. Het timen van aanvallen en verdedigingen ging me daardoor op de zenuwen werken. Valere heeft een speciale aanval waarbij je een energieboemerang steeds sneller terugkaatst. Tot wel meer dan 25 keer soms. Dat duurt lang en ik heb helemaal geen zin om dat elke keer te timen. Ik ben daarom een minder sterke, maar snellere speciale aanval van haar gaan gebruiken. Zales ‘Sunball’ aanval is zijn sterkste in het spel en gaat vrij snel, die gebruik je dus de hele tijd. Voor enkele aanvallen en verdedigingen is helemaal niet duidelijk wat de timing moet zijn. Frustrerend, aangezien je alleen een indicatie krijgt van je timing als het goed gaat, maar dat punt is soms lastig te vinden.

Personages, karakters of figuren?
In een RPG mag je gemiddeld meer diepgang verwachten van je personages dan in andere games. Zale en Valere zijn echter zó eendimensionaal geschreven, dat ik twijfel of ik ze zelfs als karakter zou bestempelen. Eerder een figuurtje dat alles doet wat er van hem of haar verwacht wordt en nooit zelf invloed uitoefent op de loop van het verhaal. Zale en Valere zijn het altijd met elkaar en ieder ander eens en ze hebben bijna nooit iets inhoudelijks te zeggen over een situatie. Zale lacht vooral vaak: ‘HAHAHA!’. Het is maar goed dat jeugdvriend Garl mee op reis is, die pakt altijd de conversatie op. Dit zou allemaal prima zijn als ze op andere manieren veel expressie hadden, maar dat is ook niet het geval.


Op meer manieren schiet het script tekort. Keer je na weken van grandioos avontuur terug naar je thuisdorp, dan reageert er helemaal niemand op. De dorpelingen zeggen ongeveer dezelfde nietszeggende dingen als voor je vertrek. Door deze tekortkomingen vallen ook momenten in het water die groots bedoeld zijn. Op een gegeven moment ontmoet je een karakter waar iedereen enorm verbaasd over is. We kennen dat figuur als speler alleen niet, dus weten niet waarom dit zo belangrijk is. Je zou een idee kunnen hebben wie het is door de lichte banden met de eerdere game van deze ontwikkelaar: ‘The Messenger’. Daarin stond verhaal echter niet echt op de voorgrond. Meer achtergrond in deze game was dus wel op zijn plaats geweest.

Is een mooie verpakking genoeg?
Sea of Stars is ontzettend mooi. Qua beelden én qua muziek met enkele tracks van legendarische componist Yasunori Mitsuda (Chrono Trigger, Xenogears, Xenoblade Chronicles). Je bezoekt de meest fantastische locaties en het is duidelijk dat er is nagedacht over deze wereld met een uitgebreid verleden en toekomst. Het is jammer dat dit zo slecht uit de verf komt door het middelmatige script. Tel de enorm herhalende, al snel saaie gevechten daarbij op en je hebt een game die aan de ene kant boeit en aan de andere afstoot. In de tweede helft van de game wordt het verhaal wel interessanter, maar de belangrijke momenten missen impact. Ik vind dit écht heel jammer, want ik had best naar deze game uitgekeken. En ergens diep in deze game zit gewoon een prachtig pareltje verstopt. Ik hoop dat een volgende game van Sabotage Studio die diepgang wel weet te bereiken, want dat zou een ware klassieker kunnen opleveren.



Chris van Breda (Crispy)

Critical Chris is communicatieadviseur en fanatiek gamer. Schrijft recensies als creatieve oefening, waarbij een objectief oordeel en de Budgetgaming gedachte centraal staan.

Aantal keer bekeken: 3650

Laatste reacties

avatar van Crazymax
Crazymax ( 5694   6) 18-09-2023 23:15
Bedankt voor de review. Ik heb dit spel recent ook ergens gezien en er een beetje naar gekeken. Toch maar niet gekocht omdat ik zat te twijfelen of het wel leuk/goed genoeg was voor mijn tijd... niet dus.
avatar van MrMaikey
MrMaikey ( 274   1) 19-09-2023 00:36
Voor mij echt een top game. Leuke boss fights, mooie stijl, toffe muziek, collectibles en geen missables. Vond het verhaal cool op nog wat losse eindjes na. De gevechten zijn op bossfights na wat recht toe recht aan maar vind de enemies toch best variërend, zowel qua aanvallen als tactiek. Laat deze review je niet afschrikken, als je plus of gamepass hebt probeer hem daar. Ik heb er geen spijt van gehad.
avatar van Quetzalcoatl
Quetzalcoatl ( 5163   37) 19-09-2023 02:13
Oef, strenge review weer! Vorige week ook al met Armored Core. Niks mis mee natuurlijk, ik vind dit veel interessanter om te lezen dan al die kritiekloze reviews waar standaard een acht, negen of tien onder staat.

Toch wil ik het een beetje voor Sea of Stars opnemen. Het aantal skills is inderdaad beperkt (ook vergeleken met andere indie rpg’s, zoals Chained Echoes), maar ik ben wel gegrepen door het ritme en het tempo van de gevechten. Het turn-based principe met die extra interactieve momenten doet erg denken aan Paper Mario en Bug Fables, en het is in deze game net zo goed uitgevoerd als in die klassiekers, vind ik.

Het verhaaltje is simpel en de characters hebben amper diepgang, maar het is ook allemaal met een flinke knipoog. Het is een SNES-rpg (of eigenlijk meer een 2D PS1- / Saturn-rpg, want dit soort sprites waren onmogelijk in het 16 bit-tijdperk) die met een noodgang voortjakkert. Er is geen tijd voor ellenlange gesprekken, en als ergens een sleutel of kristal nodig is ligt die één trappetje verderop. We moeten door. Ik waardeer dat wel, maar ik ben dan ook groot fan van The Messenger. Een game waarvan het script op een bierviltje past. Dat is een beetje het kunstje van deze developer: simpele maar vlotte gameplay, een snel verhaaltje, overgoten met stijl en met nog eens een dikke laag nostalgie erbovenop.

Eén kritiekpunt in de review verbaast me een beetje, en dat is dat dorpelingen niet of nauwelijks inhoudelijk reageren als je net iets spectaculairs hebt gedaan. Dat is inderdaad jammer, maar het is iets wat in… 95% van de games gebeurt. En ook echt in de grootste AAA kaskrakers van games zelfs, van Pokémon tot Starfield. In die laatste heb ik van de week nog een enorm bedrijf de financiële afgrond in geduwd waarna de CEO uiteraard niet blij met me was. Vervolgens was de missie voltooid, sprak ik haar meteen weer aan en zei ze letterlijk ‘hé, kom je hier vaker?’ Om een indiegame zoiets nu aan te rekenen…

Maar goed, zoals MrMaikey al zei hoop ik ook dat iedereen die Game Pass of PS+ Extra heeft de game gewoon probeert. Dan merk je snel genoeg of je het met de reviewer eens bent of niet.
avatar van Galva Tron
Galva Tron ( 156 ) 19-09-2023 02:49
Klinkt als een gevalletje de reviewer kon de game niet goed, dus daarom is de game slecht…..ik wacht to ie een beetje afgeprijst is en dan koop ik em sowieso , net als chained echoes , een meesterwerk.
avatar van Tallon 4 NL
Tallon 4 NL ( 1822   2) 19-09-2023 06:59
Geweldige game als je het mij vraagt. Kan zich prima meten met de JRPG's van weleer, maar dan in een modern jasje.Ook een verademing voor mij naar het overhypte StarField (persoonlijk is dat toch wel mijn tegenvaller van 2023).

Kan de score niet helemaal plaatsen, maar ieder zijn mening.
avatar van Ghettoblaster81
Ghettoblaster81 ( 585   1) 19-09-2023 07:16
Kan mij helemaal vinden in de opmerkingen van Quetzalcoatl.

Wat mij betreft is het wel een beetje karig qua skills en die combo meter gebruik je te weinig, zoals de review al beschrijft.

Ik vind, met name voor een RPG, het tempo en de kortere dialogen wel prettig eerlijk gezegd. Na het spelen van FF16 en daar uren naar cutscenes te hebben moeten kijken is dit een verademing.
avatar van Crispy
Crispy ( 112 ) 19-09-2023 10:38
Rol: Reviewer
Bedankt voor je inhoudelijke post @Quetzalcoatl! Goed dat je het voor de game opneemt, want, zoals ik in de review ook al aangeef: er zit ergens een parltje in verstopt. Probeer 'm dus idd uit op Gamepass of PS+extra om je eigen mening te vormen.

Ik wil nog wel benadrukken dat 3 Budgies helemaal geen slechte score is. Het geeft aan dat de game veel te bieden heeft, maar op belangrijke punten tekort schiet. Als ik na amper 5 uur spelen al gevechten op de automatische piloot speel (en 15 uur daarna nog steeds), dan begrijp ik vooral niet waar al die hogere scores vandaan komen. Chained EChoes, die Galva Tron noemt, was wat dat betreft een stuk boeiender.

The Messenger heb ik overigens ook gespeeld en dat is natuurlijk een heel ander soort game, waarin het draait om de gameplay en het verhaal idd op een bierviltje past. Grappig genoeg vond ik het script daarin een stuk beter. De dialogen met de shopkeeper waren vaak best hilarisch en beter geschreven dan de verhalen van Teaks in Sea of Stars.

Nog je punt van het dorp waar geen reactie is: wat mij betreft staat dat symbool voor het gemis van een emotionele kern in deze game. Het hele bestaan van dat dorp draait al eeuwen om het ondersteunen van de (ooit veel grotere) academy waar de strijders worden opgeleid. Als ze in het verleden terugkwamen van een veldtocht werden ze met klokgelui onthaald, het hele dorp liep uit. Nu zijn ze maanden niet thuis geweest en de dorpelingen weten waarschijnlijk niet wat er met ze is gebeurd. Dan komen ze thuis, maar niemand draait ook maar een hoofd om. Jouw voorbeeld van Starfield is schrijnend, maar ik verwacht eerlijkgezegd niet beter van Bethesda. Juist in een kleinere game als dit, zijn dit de punten waarop je de speler moet grijpen. En ook in een klein team is dat best haalbaar.
avatar van LukkyNL
LukkyNL ( 169 ) 19-09-2023 11:32
Mij kan deze game ook niet genoeg bekoren. Mooi gemaakt, maar ik heb iets sowieso tegen fake jrpg artstlyle. Verhaal is aardig maar ook niet iets om over naar huis te schrijven. Een te erge Chrono Trigger wannabe. Dat zijn te grote schoenen. Ik lust oude mannen games rauw overigens. Maar dan moeten ze het wel voor míj waard zijn.
avatar van Tallon 4 NL
Tallon 4 NL ( 1822   2) 19-09-2023 12:13
Quote:
Mij kan deze game ook niet genoeg bekoren. Mooi gemaakt, maar ik heb iets sowieso tegen fake jrpg artstlyle. Verhaal is aardig maar ook niet iets om over naar huis te schrijven. Een te erge Chrono Trigger wannabe. Dat zijn te grote schoenen. Ik lust oude mannen games rauw overigens. Maar dan moeten ze het wel voor míj waard zijn.
Gepost door: LukkyNL op 19-09-2023 11:32

Puur uit interesse (vind de artsyle juist geweldig), maar wat vond je fake aan de artstyle dan?
avatar van Ghettoblaster81
Ghettoblaster81 ( 585   1) 19-09-2023 12:46
De artstyle is juist prachtig vind ik. Een prima mix van moderne pixel art met inspiratie uit de 16 bit/32 bit JRPG's. Kan mij het schelen of de pixel art nou door een Japanse studio in de jaren 90 is gemaakt of een westerse in 2020.
avatar van Kensuke
Kensuke ( 65 ) 19-09-2023 13:40
Rol: Reviewer
Ik ben het eens met de review dat Sea of Stars tekortschiet in o.a. worldbuilding. Wat mij betreft is het spel (en alle speelbare personages) te gefocust op het grote verhaal die verteld moet worden. Chrono Trigger heeft ook een groot verhaal met Lavos in de hoofdrol, maar die wordt pas later in de game belangrijk en tussendoor heeft het spel allerlei kleinere verhaaltjes die heel boeiend zijn.

De gameplay vond ik ook vrij repetitief. Als iemand die dit leest de game nog moet spelen heb ik wel een tip: vind de Dubious Dare relic en zet die aan. Vijanden doen je daarmee 40% meer schade, iets dat je dwingt om creatiever te zijn met de skills. De locks die Chris noemt bijvoorbeeld zijn levensgevaarlijk. Je kunt trouwens vaak ook met heel weinig tijd of combometer alsnog locks breken; Serai kan beurten van vijanden uitstellen en Resh'an kan met een skill altijd twee locks breken. Met deze relic aan ben je alsnog veel te vaak aan het moonerangen, dus dat wordt niet verholpen.
avatar van BenoitRen
BenoitRen ( 2549   2) 19-09-2023 15:07
Quote:
Yasunori Mitsuda (Chrono Trigger, Xenogears, Xenoblade Chronicles)
De muziek van Xenoblade Chronicles associeren met Yasunori Mitsuda is misleidend. Het enige stuk dat hij ervoor heeft gecomponeerd is de muziek tijdens de ending sequence.
avatar van LukkyNL
LukkyNL ( 169 ) 19-09-2023 15:49
Quote:
[..]


Puur uit interesse (vind de artsyle juist geweldig), maar wat vond je fake aan de artstyle dan?
Gepost door: Tallon 4 NL op 19-09-2023 12:13

De uitstraling. Niet mijn ding. Anime, maar dan net niet. Zoiets als Avatar. Ik hou daar niet van.
avatar van Munchkin
Munchkin ( 622   6) 19-09-2023 15:59
Het enige wat me een beetje dwars zat, was de combat. Net iets te repetitief. En ook vaak gehad dat je niet alle locks kan breken. Het koken is wel handig, gebruikte het meer om MP aan te vullen.

Maar voor de rest heb ik wel genoten. Heel tof vond ik ook de link naar The Messenger. Sea of Stars is zeg maar een prequel daarop. Voor The Messenger fans raad ik aan om de volle 100% eruit te halen en vooral het hele gebeuren met de Flimsy Hammers (moet je waarschijnlijk opzoeken, want vond het niet helemaal duidelijk waar je ze kon toepassen), maar zeker de moeite waard!
avatar van Quetzalcoatl
Quetzalcoatl ( 5163   37) 19-09-2023 17:19
Quote:
Bedankt voor je inhoudelijke post @Quetzalcoatl! Goed dat je het voor de game opneemt, want, zoals ik in de review ook al aangeef: er zit ergens een parltje in verstopt. Probeer 'm dus idd uit op Gamepass of PS+extra om je eigen mening te vormen.

Ik wil nog wel benadrukken dat 3 Budgies helemaal geen slechte score is. Het geeft aan dat de game veel te bieden heeft, maar op belangrijke punten tekort schiet. Als ik na amper 5 uur spelen al gevechten op de automatische piloot speel (en 15 uur daarna nog steeds), dan begrijp ik vooral niet waar al die hogere scores vandaan komen. Chained EChoes, die Galva Tron noemt, was wat dat betreft een stuk boeiender.

The Messenger heb ik overigens ook gespeeld en dat is natuurlijk een heel ander soort game, waarin het draait om de gameplay en het verhaal idd op een bierviltje past. Grappig genoeg vond ik het script daarin een stuk beter. De dialogen met de shopkeeper waren vaak best hilarisch en beter geschreven dan de verhalen van Teaks in Sea of Stars.

Nog je punt van het dorp waar geen reactie is: wat mij betreft staat dat symbool voor het gemis van een emotionele kern in deze game. Het hele bestaan van dat dorp draait al eeuwen om het ondersteunen van de (ooit veel grotere) academy waar de strijders worden opgeleid. Als ze in het verleden terugkwamen van een veldtocht werden ze met klokgelui onthaald, het hele dorp liep uit. Nu zijn ze maanden niet thuis geweest en de dorpelingen weten waarschijnlijk niet wat er met ze is gebeurd. Dan komen ze thuis, maar niemand draait ook maar een hoofd om. Jouw voorbeeld van Starfield is schrijnend, maar ik verwacht eerlijkgezegd niet beter van Bethesda. Juist in een kleinere game als dit, zijn dit de punten waarop je de speler moet grijpen. En ook in een klein team is dat best haalbaar.
Gepost door: Crispy op 19-09-2023 10:38

Daar heb je ook gelijk in, drie Budgies is nog steeds een prima score. En zoals gezegd vind ik kritische reviews veel interessanter om te lezen. Het regent de laatste tijd negens en tienen bij vrijwel elke langverwachte release, en de schaal lijkt bij de grote media ergens rond de zeven al op te houden. Goed om te zien dat BG daar niet aan meedoet!

Ik vond het alleen jammer dat het in de eerste reactie van Crazymax als een soort bindend koopadvies werd gezien. Zo is de review natuurlijk helemaal niet bedoeld, maar daarom wilde ik er toch een wat positiever geluid tegenover zetten. Zo’n punt als een thuisdorp dat niet reageert op je terugkomst vind ik dan een goed voorbeeld van iets wat niet bij elke speler hetzelfde overkomt. Mijn suspension of disbelief is dan groot genoeg om te gniffelen en te denken ‘ach, het blijft toch een bescheiden indie.’ Of nog breder zelfs: ‘ach, het blijft een game.’ Toch kan dat beter, absoluut.

Chained Echoes is inderdaad goed vergelijkingsmateriaal, en eerlijk is eerlijk, qua gameplay en verhaal zit die ook een stuk beter in elkaar. Toch denk ik dat er spelers zullen zijn die liever meer tempo in het verhaal en wat interactie in de turn-based gevechten zien. Het zou zonde zijn als zij Sea of Stars skippen, denk ik.

TL;DR: goede review, maar schrijf die game niet volledig af mensen! Probeer ‘m met je abbo of pik hem anders later eens op in een sale.
avatar van Tallon 4 NL
Tallon 4 NL ( 1822   2) 19-09-2023 17:38
Quote:
[..]


De uitstraling. Niet mijn ding. Anime, maar dan net niet. Zoiets als Avatar. Ik hou daar niet van.
Gepost door: LukkyNL op 19-09-2023 15:49

Thanks voor de toelichting 😉
avatar van Nonexistinghero
Nonexistinghero ( 487   1) 21-09-2023 09:48
Ik speel de game via Game Pass. Ben in het algemeen groot fan van een goede JRPG, maar deze heeft weinig indruk gemaakt op mij tot nu toe. Ben redelijk tegen het einde van het spel aan inmiddels en het verhaal, de personages, hoe het is geschreven, etc... nog niet eens echt middelmatig te noemen, is grotendeels gewoon slecht (en dat na een redelijk sterke opening helaas).

En ja qua gameplay is er ook van alles mis. Mechanisch zit het heel goed in elkaar en werkt het allemaal goed. Probleem is de balans in game design. Kerkers voelen aan als iets waar je gewoon doorheen loopt en op een knop drukt om een actie uit te voeren. Van de 'puzzels' stellen de meeste helemaal niks voor en zijn ze niet eens puzzels te noemen, je wordt nauwelijks beloont voor normale gevechten, er is ook geen reden om hier en daar te grinden want dat moet je extreem veel doen om enig verschil te maken met hoe ze het ervaringssysteem hebben gebalanceerd, weinig moves om te gebruiken en er zijn ook een aantal waarvan er vrijwel geen cues zijn voor de timing, het slotenbreek systeem is ook gewoon waardeloos en meer dan de helft van de tijd is het onmogelijk om het zelfs te breken, etc.

Positieven van de game is dat de muziek redelijk goed is (maar niet echt memorabel op een paar tracks na), dat de baas gevechten grotendeels leuk zijn en dat het er visueel fantastisch uitziet (maar ben niet zo dol op de deviant-art anime rip-off stijl van de personages zelf). Slechte van de game is wat ik hiervoor heb opgenoemt. En Garl. Zonder twijfel 1 van mijn meest gehate protagonisten in een game.