Volg ons op Facebook Abonneer op onze RSS Download de Android App Download de iPhone App
Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight (3DS)
83 100 1

Review Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight (3DS)

RPG liefhebbers met een 3DS hebben in februari weinig te klagen. De afgelopen weken alleen al kwamen er vier nieuwe RPG’s uit en één daarvan is Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight. Dit is geen compleet nieuw deel, maar is in de kern een remake van het in 2008 uitgekomen Etrian Oddysey 2: Heroes of Lagaard, die overigens nooit in Europa is uitgebracht. Dit is dus eigenlijk de eerste echte kans om als Europeaan met het tweede deel aan de slag te gaan. Maar is de game je tijd ook waard?



Meteen aan het begin van de game kun je kiezen voor de Story of de Classic Mode. Classic is in principe het originele spel met een grafische upgrade, waarbij je direct een team kunt samenstellen uit meer dan veertig verschillende karakters verdeeld over dertien klassen. Behoorlijk overweldigend als je voor als je  geen Etrian Odyssey veteraan bent; het is als nieuwkomer dan ook aan te raden om te beginnen met de nieuwe Story Mode.
Toegegeven, het verhaal wint geen originaliteitsprijs. Een jeugdige prinses genaamd Arianna moet een heilig ritueel uitvoeren in de (eveneens) heilige Ginnungagap ruïne en jij, als kersverse Fafnir Ridder, krijgt de taak om haar te beschermen. Dit klinkt simpel, maar kleine problemen zoals een vastzittende brug kunnen al zorgen voor grote omwegen die vier à vijf uur in beslag nemen. Het verhaal is bovendien niet echt interessant en vooral aan het begin word je overladen met de nodige discussies die in principe ook aan twee of drie regels genoeg hadden gehad. Gelukkig wordt het na een uur of twee al beter en wordt de focus steeds meer op de actie gelegd.



Het grote mysterieuze Yggdrassil Doolhof
Buiten de heilige Ginnungagap ruïne, vindt het grootste gedeelte van het avontuur in het mysterieuze Yggdrassil labyrint plaats: een immens doolhof dat zich in een legendarische boom bevindt. Het labyrint kent meerdere verdiepingen en na elke verdieping die je omhoog gaat, wordt ook de tegenstand moeilijker te verslaan. Het leuke aan het labyrint is dat je zelf de kaart moet uittekenen, met alle belangrijke plekken en locaties die je op elke verdieping vindt. Zo creëer je gaandeweg je eigen kaart met lijnen, geheime gangen en andere belangrijke locaties. Ben je lui, dan kan je dit in het menu ook op automatisch zetten zodat je er zelf niets aan hoeft te doen. Gelukkig werkt het met het onderste 3DS scherm zo gemakkelijk, dat je zelfs tijdens een gevecht nog even een gedeelte van je kaart kan bijtekenen. Het nodigt in ieder geval uit om zo veel mogelijk van elke verdieping in kaart te brengen en daarmee alle geheimen van het labyrint te ontrafelen. De verslavende factor is dus zeker aanwezig.

First-person avontuur
Maar waar Etrian Odyssey pas echt schittert, is het feit dat je de dungeons in first-person doorloopt. Alle gebieden zijn volledig geüpdatet naar de 3D kwaliteiten van de 3DS en het ziet er allemaal dan ook prima uit. Je bemerkt nergens dat dit oorspronkelijk een DS game was. In het begin schuifel je nog door de gebieden heen zonder uit te kijken, maar naarmate het verhaal vordert wordt het stukje bij beetje ingewikkelder. Je moet bijvoorbeeld enorme beesten, zoals dino’s, zien te ontwijken die je in de wereld kan zien lopen, valkuilen gebruiken en vliegende gevaartes te slim af zijn. Het is mooi om te zien hoe de nieuwe functionaliteiten gestaag aan je worden geïntroduceerd. De gebieden hebben op zich een vrij eentonige look, maar doordat je constant bezig bent met het in kaart brengen van het geheel en steeds nieuwe uitdagingen krijgt tijdens het lopen, stoort dit eigenlijk nooit.



Steeds meer mogelijkheden
Niet alleen tijdens het dungeon crawlen wordt de uitdaging steeds groter, ook de mogelijkheden voor je party worden steeds uitgebreider. Zo krijg je na een paar uur de beschikking over Grimoire Stones, waarmee je karakters vaardigheden kunt geven, die ze normaal niet kunnen gebruiken. Denk bijvoorbeeld aan een Tank-karakter dat hierdoor magie kan gebruiken. Het is zelfs mogelijk om tijdens een gevecht vaardigheden over te nemen van de vijand. Grimoire Stones zijn namelijk net videorecorders, die je vervolgens de mogelijkheid geven om een ‘opgenomen’ aanval zelf te gebruiken.

Deze mogelijkheden verbergen stiekem het feit dat de karakters zelf veel aanvallen hebben die, vooral in het begin niet al te bruikbaar zijn. Denk bijvoorbeeld aan antivuur/ijs/elektriciteit vaardigheden die je pas veel later in het spel echt nodig hebt. Het aantal vaardigheden dat men bezit is verder ook vrij beperkt en het levellen van deze skills is redelijk omslachtig. Zo kun je een vaardigheidsgroep bijvoorbeeld een level omhoog doen om uiteindelijk nieuwe vaardigheden vrij te spelen. Echter, je kunt er ook voor kiezen om een specifieke vaardigheid in een groep (bijvoorbeeld genezing) een niveau omhoog te doen, zodat je genezingsspreuk in kracht toeneemt. Tegelijkertijd kan dit, als je een bepaalde spreuk tot een bepaald niveau krijgt, weer een nieuwe spreuk vrijspelen; maar dan weer niet altijd. Vaardigheden die geen nieuwe vaardigheden vrijspelen, voelen daardoor een tikkeltje nutteloos om te upgraden, ook al is dat misschien niet het geval. Persoonlijk voelde het in ieder geval wat omslachtig.



Wel heel cool is dat alle karakters nu één keer per bezoek aan het labyrint kunnen transformeren. Hierdoor worden ze veel sterker en krijgen ze de beschikking over een ultieme aanval. Het hoofdkarakter krijgt zelfs nieuwe vaardigheden tot zijn beschikking. Het is echter zo dat je jezelf maar één keer per bezoek aan het labyrint kan transformeren, waardoor je de keuze moet maken wanneer je dit doet. Het is dan ook meestal het beste om dit bij een eindbaas te doen.

Bijkomen in de stad
Buiten het nodige hak en slachtwerk en de verslavende werking van het verder speuren in het labyrint, kun je terecht in de stad Etria. Hier kun je zowel hoofd- als zijopdrachten aannemen en kan je leren koken. Dit koken gebeurt in een restaurant dat je zelf een naam mag geven. Vervolgens krijg je diverse recepten waarvoor je de ingrediënten moet vinden in het labyrint. Heb je deze gevonden dan kunnen succesvol afgeronde recepten je statusbonussen geven; denk bijvoorbeeld aan een bonus die tijdens het lopen je party langzaam geneest. Met de verkoop van de producten aan de rest van de stad, kun je uiteindelijk zelfs een marketingplan in elkaar zetten om zo nog wat extra bij te verdienen.
Dit sim-achtige concept voelt een beetje ‘out of place’, maar zorgt wel voor de nodige afleiding tijdens het dungeon crawlen door. Daarnaast maakt het Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight net iets toegankelijker dan het DS origineel, omdat de statusbonussen het avontuur net iets gemakkelijker kunnen maken.



Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight is namelijk absoluut geen gemakkelijk spel. Ook al heb je drie moeilijkheidsgraden, de uitdaging is op Standard al redelijk hoog. Je moet tijdens elk gevecht echt met je defensieve vaardigheden aan de slag om jezelf staande te houden.

Al met al is Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight een prima remake. Je merkt dat ontwikkelaar ATLUS met liefde aan het spel gewerkt heeft. Van de details in de karakters, tot de pianomuziek die je oren vult wanneer je je voorbereid om het labyrint opnieuw te betreden. Zelfs een bezoekje aan de herberg is meer dan even betalen en jezelf genezen. Vaak wordt dit namelijk bijgestaan met een stukje extra verhaalvertelling, in de vorm van een metgezel die je nog even ‘s avonds bezoekt om bij te praten. En ook al zijn de dialogen soms wel erg lang, het toont dat ATLUS de tijd heeft genomen om alles zo enorm uitgebreid te vertellen, dat er geen misverstanden kunnen ontstaan over alles dat er wordt verteld.



Conclusie
Voor nieuwkomers is het goed om te weten dat Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight zich op twee vlakken onderscheidt: het feit dat je het labyrint in first-person doorloopt en het concept van het zelf in kaart moeten brengen van het labyrint, middels je DS scherm. Twee aspecten die ervoor zorgen dat het een RPG is die wat mij betreft zeker op je wishlist zou mogen verschijnen. Bovendien zijn de gevechten uitdagend, de mogelijkheden om je door te ontwikkelen uitgebreid (vooral in Classic Mode) en het veertig uur durende verhaal maakt het plaatje gewoon helemaal compleet. De enige smetjes zijn misschien het matige verhaal, dat niet veel simpeler had gekund, en de soms wat eentonige dungeons; ook al stoorden die mij geen moment.
Al met al  Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight een redelijk verslavend avontuur geworden, dat de gemiddelde RPG fanaat zeker wel even zoet kan houden. 

Deze review is geschreven door Yorn Soeteman.

 

Oordeel Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight (3DS)

  • Graphics 80
  • Gameplay 90
  • Originality 80
  • Sound 85
  • Replay 85
  • Eindcijfer 83

Aantal keer bekeken: 2761 

Laagste 3 prijzen voor Etrian Odyssey 2: Untold: The Fafnir Knight (3DS)

34.50 48.99 3
Winkel Cijfer Levertijd Prijs Porto Totaal
YGZ.nl 9.4
€  34.50€ 0.00   € 34.50
Nedgame.nl 8.7
€  39.99€ 1.99   € 41.98
Bol.com Partner 9.6
€  48.99€ 0.00   € 48.99

Meer prijzen 

Laatste reacties

avatar van Sephiroth1989
Door Sephiroth1989 (545 reacties) op 24-02-2016 14:34
( PM )
vind de Etrian Odyssey games zeer vermakelijk dus blij dat er weer eentje bij komt. al komen de games sneller uit dan dat ik ze uitspeel.
grimoire stones concept klinkt geinig.

Leuke review!
avatar van BenoitRen
Door BenoitRen (1651 reacties) op 24-02-2016 14:53
( PM )
Ik heb de originele Etrian Odyssey helemaal uitgespeeld. De demo van Etrian Odyssey Untold gaf mij een afkeer van deze reeks van remakes:
-een extra veprlichte verhaalgebaseerde dungeon dat niet op zijn plaats voelt
-personages die veel te veel praten over niks
-lage moeilijkheidsgraad (ik hoor dat zelfs Classic niet zo moeilijk was als het origineel)
-Grimoire Stones die het klassesysteem ondermijnen

Als ik review zo lees doet deze remake hetzelfde, waar de Ginnungagap de extra verplichte verhaalgebaseerde dungeon is. Ik ben dus niet overtuigd dat deze remake ook echt moeilijk is.

Of heb ik het verkeerd?

DISCLAIMER: ik heb de originele Etrian Odyssey II niet gespeeld dus deze kan ik niet vergelijken met het bronmateriaal.
avatar van Tamara
Door Tamara (528 reacties) op 24-02-2016 16:19
( PM )
^Er is ook een classic-modus als je iets wilt spelen dat dichter bij het origineel ligt, en klagen over de moeilijkheidsgraad is een beetje onzinnig: je kunt deze zelf aanpassen. Door een aantal shortcuts (overgenomen uit IV!) is de remake inderdaad iets eenvoudiger als het gaat om het overleven van lange trektochten, maar speel het op 'Expert' en gevechten (en dus de game in z'n geheel) worden een stuk moeilijker.

Voor het bestaan van grimoires is een goede reden: in de story-modus hebben personages vaste classes en kun je je team niet aanpassen aan de situatie. Grimoires geven net dat beetje flexibiliteit dat soms nodig is. Ze zijn ook beschikbaar in Classic, maar je kunt ze negeren als je wilt (of bijvoorbeeld alleen gebruiken om skills zoals mine/take/chop te boosten). De verhaaldungeon (in 2 is dat de Ginnungagap) is beschikbaar, maar compleet optioneel.
avatar van Djohansen
Door Djohansen (39 reacties) op 24-02-2016 16:57
( PM )
Quote:

Of heb ik het verkeerd?

De originele zijn niet veel moeilijker. Het probleem met de eerste 2 delen is dat de classes gewoon niet gebalanceerd zijn. Als je een medic hebt met level 10 immunize is het hele spel gewoon te makkelijk. Je pakt gewoon geen damage meer, maar zonder is het bijna niet te doen. Hetzelfde met deel 2. Een paar classes kunnen hele bosses verslaan in 2-3 turns en die kunnen ook een boss 100% stunnen met hun "overdrive" voor een turn.
avatar van BenoitRen
Door BenoitRen (1651 reacties) op 24-02-2016 19:05
( PM )
Quote:
Er is ook een classic-modus als je iets wilt spelen dat dichter bij het origineel ligt

Als Classic Mode het enige is dat je gaat spelen kun je net zo goed het origineel spelen. Dan heb je ook tenminste een echte "Classic" ervaring.
Quote:
en klagen over de moeilijkheidsgraad is een beetje onzinnig: je kunt deze zelf aanpassen

Zelfs op de hoogste moeilijkheidsgraad is het nog niet zo moeilijk als het origineel.
Quote:
Voor het bestaan van grimoires is een goede reden: in de story-modus hebben personages vaste classes en kun je je team niet aanpassen aan de situatie.

Het is helemaal niet nodig om je team aan te passen aan de situatie. Dat is juist het mooie eraan.
Quote:
Grimoires geven net dat beetje flexibiliteit dat soms nodig is.

Naar mijn mening geven ze veel te veel flexibiliteit.
Quote:
De verhaaldungeon (in 2 is dat de Ginnungagap) is beschikbaar, maar compleet optioneel.

In Classic Mode bedoel je. Is zeker niet zo in Story Mode.
Quote:
De originele zijn niet veel moeilijker. Het probleem met de eerste 2 delen is dat de classes gewoon niet gebalanceerd zijn. Als je een medic hebt met level 10 immunize is het hele spel gewoon te makkelijk. Je pakt gewoon geen damage meer, maar zonder is het bijna niet te doen.

De moeilijkheidsgraad baseren op de aanwezigheid van een overpowerde skill (dat in de remake 'gefixt' is) die je niet per se tot je beschikking hebt is niet fair.

Zelf heb ik nooit Immunize gebruikt, en het spel was moeilijk, maar te doen.
avatar van Tamara
Door Tamara (528 reacties) op 24-02-2016 20:08
( PM )
Quote:
[..]

Als Classic Mode het enige is dat je gaat spelen kun je net zo goed het origineel spelen. Dan heb je ook tenminste een echte "Classic" ervaring.
[..]


Succes, The Heroes of Lagaard is een stuk lastiger te vinden dan deze vers verschenen remake.

Quote:
Zelfs op de hoogste moeilijkheidsgraad is het nog niet zo moeilijk als het origineel.


Misschien is het te wijten aan mijn toenemende vaardigheden (ik volg de reeks als sinds het begin), maar ik vind de meeste Etrian Odysseys eigenlijk wel goed te doen (de vijf bonusverdiepingen niet meegerekend - die zijn over het algemeen behoorlijk pittig). Expert zou voldoende uitdaging moeten bieden voor de mensen die er echt naar op zoek zijn.

Het voordeel van deze remake is dat de remake beter is gebalanceerd. Je hebt nog steeds goede tactieken nodig, maar het is niet meer zo dat een aantal tactieken zo belachelijk goed zijn dat ze de uitdaging uit het spel zuigen.

Quote:

Het is helemaal niet nodig om je team aan te passen aan de situatie. Dat is juist het mooie eraan.


De games moedigen je over het algemeen aan meer avonturiers te trainen dan vijf. De classes werken op verschillende manieren samen, en soms kan een extra vuuraanval of iets dergelijks een wereld van verschil maken. Persoonlijk vind ik het dan ook leuk om verschillende combinaties te proberen en mijn team en tactieken aan te passen aan de FOE's en dergelijke.

Quote:
Naar mijn mening geven ze veel te veel flexibiliteit.


Oké, dus de eerste Etrian Odyssey is moeilijk om dat je immunize niet hoeft te gebruiken als je dat niet wilt, maar de remakes zijn te makkelijk omdat ze grimoires aanbieden, ondanks dat je er geen gebruik van hoeft te maken.

Ik begrijp dat een deel van de aantrekkingskracht van moeilijke games bestaat het masturbatie via opscheppen, waar je kennelijk recht op hebt na het uitspelen, maar kom op, beoordeel de delen binnen een serie op z'n minst volgens dezelfde maatstaven.

Quote:
In Classic Mode bedoel je. Is zeker niet zo in Story Mode.


Ja, in classic mode. Misschien was ik te onduidelijk, maar ik was de twee modes aan het vergelijken.

Trouwens, waarom is het überhaupt een ramp dat Ginnungagap bestaat? Het is extra content en nog leuke ook. Net zoals in het reguliere labyrint zitten er bijzondere FOEs in. Op de eerste verdieping moet je ze bijvoorbeeld op afstand houden door op de juiste plekken ophaalbruggen omhoog te halen.

Quote:
De moeilijkheidsgraad baseren op de aanwezigheid van een overpowerde skill (dat in de remake 'gefixt' is) die je niet per se tot je beschikking hebt is niet fair.


Waarom zou het niet eerlijk zijn? Immunize is zo geprogrammeerd en is voor iedereen beschikbaar. Als je eenmaal doorhebt wat het doet, is het logisch om het te levelen en te gebruiken. Dat is wat slim spelen betekent: de middelen die je hebt optimaal gebruiken. Je kunt elk spel wel moeilijker maken door kansen te laten liggen of jezelf restricties op te leggen, maar dat betekent niet dat die games ook echt moeilijk zijn.